Με τον Άδωνι Γεωργιάδη πάντα έχεις την εξής απορία: Πότε προλαβαίνει να φέρει σε πέρας τα υπουργικά καθήκοντά του ενώ αφιερώνει καθημερινά τόσο χρόνο στα social media και δίνει τόσες πολλές συνεντεύξεις; Δεν υπάρχει άλλη περίπτωση Έλληνα πολιτικού που να έχει τόσο έντονη επικοινωνιακή παρουσία.
Ειδικά σε ό,τι αφορά τα social media, αν δεν ήξερες ότι πρόκειται για υπουργό, θα νόμιζες ότι πρόκειται για κάποιον influencer που βγάζει με αυτόν τον τρόπο το ψωμί του. Ο Άδωνις δεν μεταφέρει απλώς τις δηλώσεις του στα social, όπως κάνουν συνήθως οι πολιτικοί. Έχει συμπεριφορά κανονικού influencer, ποστάροντας αδιάκοπα, έχοντας πλήρη εποπτεία των διαλόγων που γίνονται στα κοινωνικά δίκτυα και μπαίνοντας σε καβγάδες όχι μόνο με πολιτικούς άλλων κομμάτων αλλά και με δημοφιλείς χρήστες που του ασκούν κριτική. Έχουμε να κάνουμε δηλαδή με έναν υπουργό-influencer που δημιουργεί πολιτικά γεγονότα μέσω των social media.
Η απεργία πείνα Ρούτσι
Τις τελευταίες μέρες ο Άδωνις έχει πάρει (επικοινωνιακή) εργολαβία την απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι. Ανατρέχοντας στο λογαριασμό του στο X, δεν μπορείς να μην εντυπωσιαστείς από τις δεκάδες παρεμβάσεις του για την απεργία πείνας του τραγικού πατέρα των Τεμπών.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν είναι όμως ένας απλός προπαγανδιστής της κυβερνητικής γραμμής. Διακινεί σε πλατιά λαϊκά ακροατήρια τα μηνύματα της κυβέρνησης, κάνοντας ταυτόχρονα ορισμένες «υπερβάσεις» τις οποίες το Μαξίμου δεν θέλει να τις πάρει ευθέως πάνω της για να μην εκτεθεί. Έχει όμως σημασία ότι ο Άδωνις κάνει τις υπερβάσεις του, φροντίζοντας να έχει καλυμμένα τα νώτα του. Όσα (πολλά) έχει πει για την απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι συνιστούν case study της τακτικής του.
Ο πυρήνας της ρητορείας του ήταν ότι για την εκταφή έχει αποφανθεί η δικαιοσύνη -άλλοτε αυτή είναι και η βασική γραμμή της κυβέρνησης. Επιπλέον, κατήγγειλε την αντιπολίτευση ότι χειραγωγεί τον απεργό πείνας, σε έναν τόνο πολύ πιο τοξικό τόνο από εκείνον της κυβέρνησης -είναι οι υπερβάσεις στις οποίες αναφερθήκαμε. Ταυτόχρονα, έχει αναφέρει ότι βρίσκει δίκαιο το αίτημα της εκταφής. Τώρα λοιπόν που η δικαιοσύνη ικανοποιεί το αίτημα για τις τοξικολογικές εξετάσεις, ο Άδωνις μπορεί να πει ότι είναι καλυμμένος, παρόλο που έκανε εκστρατεία εναντίον της απεργίας πείνας.
Με ανάλογο τρόπο αμφισβήτησε ότι ο Πάνος Ρούτσι κάνει πραγματική απεργία πείνας, χωρίς να το λέει ευθαρσώς. Η αμφισβήτηση αυτή πήρε τη μορφή μιας αήθους επίθεση εναντίον της γιατρού του Ρούτσι και διευθύντριας του ΕΣΥ Όλγας Κοσμοπούλου. Για πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά, υπουργός έθεσε υπό ερώτημα την επιστημονική εγκυρότητα μιας πολίτη λόγω των πολιτικών φρονημάτων της.
Οι ρωγμές
Έχει σημασία ότι όλες οι παρεμβάσεις του Αδώνιδος διατυπώνονται με τον κώδικα των social media και είναι απολύτως κατανοητές ακόμα και από τους πολίτες που δεν παρακολουθούν στενά τα θέματα της επικαιρότητας. Επιπρόσθετα, ο επικοινωνιακός στόχος τους είναι πάντοτε συγκεκριμένος. Στην απεργία πείνας του Ρούτσι ο Άδωνις επιχειρούσε να δημιουργήσει ρωγμές στην κοινωνική συμπάθεια προς τον απεργό, γνωρίζοντας ότι θα ήταν αδύνατη μια ολοκληρωτική ανατροπή του πολιτικού κλίματος. Ο συνδυασμός ακραίων δεξιών απόψεων με συγκεκριμένες επικοινωνιακές στοχεύσεις παραπέμπει ευθέως στον τραμπισμό.
Ο τραμπισμός εντός στη ΝΔ
Γενικά μιλώντας, ο βασικός ρόλος του Αδώνιδος είναι να εκφράζει τον τραμπισμό εντός της ΝΔ, περιορίζοντας τις διαρροές της προς τα ακροδεξιά. Σε απόλυτο συντονισμό με το Μαξίμου (το οποίο δεν τον αδειάζει ποτέ) ο Άδωνις κλείνει το μάτι στη σκληρή Δεξιά, χωρίς ο ίδιος ο Μητσοτάκης να εκτίθεται στα «κεντρώα» ακροατήρια. Προχτές στο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ ο υπουργός Υγείας μίλησε για την ανάγκη υπεράσπισης του χριστιανικού χαρακτήρα της Δύσης. Πρόκειται για μια διατύπωση που δεν θα έκανε ο πρωθυπουργός, προκειμένου να μη δεχτεί την κριτική όσων θεωρούν τη θρησκευτική ουδετερότητα πυλώνα της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Με τον Άδωνι η κυβέρνηση μπορεί να διατυπώνει την τραμπική ρητορεία, χωρίς να παίρνει την πολιτική ευθύνη για αυτήν την επιλογή της.
Είναι προφανές ότι το χάιδεμα του τραμπισμού συνιστά σοβαρή απειλή για τη δημοκρατία. Η διεθνής εμπειρία έχει δείξει ότι η υιοθέτηση της ακροδεξιά ατζέντας από την παραδοσιακή Δεξιά δεν αποδυναμώνει αλλά εντέλει ενισχύει τα ακροδεξιά κόμματα και δηλητηριάζει την πολιτική ζωή.
Στην περίπτωση του Αδώνιδος υπάρχει και ένα άλλο πολύ σοβαρό ζήτημα. Αν είσαι… υπουργός απεργίας πείνας δεν υπάρχει περίπτωση να αφιερώνεις στην Υγεία, το πραγματικό χαρτοφυλάκιό σου, το χρόνο και την προσοχή που απαιτούνται. Και υπουργός και influencer δεν γίνεται.
