Ο Αλέξης Χαρίτσης, σε ανάρτησή του, αναφέρει: «Καλημέρα σε όλες και όλους. Αυτές είναι οι σημειώσεις μου για την εβδομάδα που πέρασε.
1. Κυριάκος Μητσοτάκης: δεν του αξίζει τρίτη ευκαιρία
Ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ δεν παρουσίασε σχέδιο για τη χώρα. Προσπάθησε να εξαγοράσει πολιτικό χρόνο αξίας 1,7 δισ.
Με μείωση φόρων 2% για τα χαμηλότερα εισοδήματα και 5% για τα υψηλότερα (40.000 – 60.000 ευρώ).
«Δεν θα δώσω υποσχέσεις, ούτε χρήματα που δεν υπάρχουν», δήλωσε.
Μα για να υπάρχουν χρήματα πρέπει να φορολογείται ο πλούτος.
Οι εξαγγελίες της ΔΕΘ προστατεύουν το υπάρχον μοντέλο συγκέντρωσης πλούτου. Για τα καρτέλ, τα ολιγοπώλια, τις τράπεζες, τα golden boys, τους ομίλους ενέργειας, την πολεμική βιομηχανία, τις ναυτιλιακές, το Airbnb, τις μεγάλες κληρονομιές, η ζωή συνεχίζεται ανέμελη. Και εξαιρετικά επικερδής.
Οι οικογένειες με δύο παιδιά μπορούν να πιούν έναν καφέ στην υγειά του κ. Μητσοτάκη με το 1,5 ευρώ που θα κερδίσουν από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης. Οι χαμηλόμισθοι ούτε αυτό.
Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες εξακολουθούν να πληρώνουν τους περισσότερους, και κοινωνικά πιο άδικους, έμμεσους φόρους στην Ευρώπη.
Ενώ οι μισθωτοί βλέπουν το διαθέσιμο εισόδημά τους να έχει εξανεμιστεί λόγω του παρατεταμένου πληθωρισμού και της κυβερνητικής απόφασης να μην τιμαριθμοποιηθούν οι φορολογικές κλίμακες.
Η ευημερία των κοινωνιών απαιτεί αναδιανομή πλούτου και γενναίες δημόσιες επενδύσεις και όχι απατηλές μειώσεις φόρων σαν αυτές του κ. Μητσοτάκη.
Αλλά για τον κ. Μητσοτάκη η αναστροφή της ερημοποίησης της υπαίθρου και η περιφερειακή ανάπτυξη μάλλον θα έρθει με τη μείωση του ΕΝΦΙΑ στα χωριά μέχρι 1500 κατοίκους.
Στη χώρα του brain drain, όπου οι φοιτητές αναγκάζονται να δουλεύουν σαιζόν μαύρα, που η νεανική ανεργία βρίσκεται στο 18,9%, στη χώρα που οι νέοι μένουν στο παιδικό δωμάτιο λόγω της οξείας στεγαστικής κρίσης, το αφορολόγητο ως τα 25 ακούγεται σαν ανέκδοτο.
Θα μπορούσε να σχολιάσει κανείς πολλά.
Δεν είμαστε πια στη φάση της φθοράς της κυβέρνησης των υποκλοπών, του εγκλήματος στα Τέμπη, του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Είμαστε στη φάση που έχουμε έναν Πρωθυπουργό που μάχεται για να είναι αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας στις επόμενες εκλογές.
Ξέρουμε ότι είναι ικανός για τα πάντα. Το έχει αποδείξει.
Και το μήνυμα πρέπει να είναι σαφές. Δεν του αξίζει τρίτη ευκαιρία. Είχε δύο: το 2019 και το 2023.
Μετέτρεψε τη χώρα σε ένα κερδοσκοπικό ελντοράντο, το κράτος σε πελατειακό μηχανισμό, τις ανισότητες σε νόμο, την ακροδεξιά ατζέντα σε επίσημη πολιτική.
Ο χρόνος μετρά αντίστροφα. Και το «να φύγει ο Μητσοτάκης» -που πια το ακούς παντού- δεν πρέπει να γίνει άλλοθι για να έρθει ο επόμενος δελφίνος της Δεξιάς. Η χώρα χρειάζεται ριζική αλλαγή πορείας.
2. Η λύση είναι Αριστερά
Στην πολιτική δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις. Αλλά υπάρχουν συμπεράσματα. Αυτή τη στιγμή σε παγκόσμια κλίμακα η απάντηση στη Μαύρη Διεθνή της λιτότητας και του αυταρχισμού έρχεται από την στροφή προς τα Αριστερά.
Η συνταγή της μετριοπάθειας και του κατευνασμού της Δεξιάς οδηγεί σε ήττες: δείτε τη Γερμανία του Σολτς (ποιος τον θυμάται;). Δείτε το αντίθετο παράδειγμα: τη στροφή του Δημοκρατικού Κόμματος μετά την ήττα από τον Τραμπ και φυσικά τη συμμαχία Σοσιαλιστών και Αριστεράς στην Ισπανία.
Το παιχνίδι δεν παίζεται στο «κέντρο».
Παίζεται στην ενεργοποίηση εκείνων που σήμερα απέχουν και έχουν υλικά συμφέροντα από την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής: τα λαϊκά στρώματα, τις εργαζόμενες τάξεις, την ανήσυχη νεολαία.
Αυτοί συγκροτούν προοδευτικές πλειοψηφίες. Όταν νιώθουν ότι υπάρχει ένας χώρος που απευθύνεται σε αυτούς, στα προβλήματά τους, στην επιθυμία τους για ένα αξιακό όραμα εξόδου από τα αδιέξοδα του παρόντος.
Η Νέα Αριστερά, την Παρασκευή 12 Σεπτέμβρη θα παρουσιάσει στη ΔΕΘ το πρόγραμμά της: για ένα κράτος της αξιοπρέπειας και μια κοινωνία της ισότητας.
Δεν μπορούν να είναι όλοι ευχαριστημένοι.
Θέλουμε φορολόγηση του πλούτου και ενίσχυση των εργαζομένων, σύγκρουση με την κερδοσκοπία και μέτρα για φτηνή στέγη, μείωση εξοπλισμών και στήριξη της υγείας και της παιδείας, φραγμό στην κερδοσκοπία των μεγάλων εταιρικών ομίλων και κράτος στο πλευρό της κοινωνίας.
Να δυσαρεστήσουμε τους ισχυρούς για να εμπνεύσουμε αυτοπεποίθηση στους πολλούς.
3. Ένα καλώδιο που κοστίζει
Η Δεξιά θεωρεί ότι η εξωτερική πολιτική είναι το ισχυρό της χαρτί.
Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι το ένα φιάσκο διαδέχεται το άλλο.
Τελευταίο επεισόδιο: η ένταση με την Κύπρο (!) γύρω από το περίφημο καλώδιο για την ηλεκτρική διασύνδεση της Κύπρου με την Ελλάδα (και της Κύπρου με το Ισραήλ).
Υπάρχουν δύο θέματα εδώ.
Το πρώτο είναι γεωπολιτικό. Η λογική ότι η Τουρκία είναι στο περιθώριο των διεθνών εξελίξεων -που υποστήριζε ο κύριος Μητσοτάκης- ακούγεται πια σαν ανέκδοτο.
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Οι λεονταρισμοί και η πατριδοκαπηλεία οδηγούν -όπως πάντα- σε εθνικές ταπεινώσεις.
Το δεύτερο είναι οικονομικό. Ποιος θα πληρώσει αυτό το φιάσκο; Η απάντηση είναι απλή και θα τη δούμε σύντομα στους λογαριασμούς του ρεύματος.
Τα εξηγεί πολύ αναλυτικά και με μεγάλη σαφήνεια ο Γιώργος Σταθάκης, πρώην Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, σε άρθρο του στο News24/7.
4.Μετανάστευση: η ακροδεξιά είναι εδώ
Ο νέος νόμος Πλεύρη – Μητσοτάκη ποινικοποιεί τη μετανάστευση. Όπως είπα και στην ομιλία μου στη Βουλή, αυτή η ρατσιστική πολιτική είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Γιατί οι άνθρωποι πάντα θα κυνηγάνε την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
Εκτός από τον επαίσχυντο αυτό νόμο, έχουμε όμως πλέον και τα «νυχτερινά δρομολόγια μόνο για μετανάστες» των ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης. Το θέμα που ανέδειξε ο Νάσος Ηλιόπουλος.
Έχουν περάσει 70 χρόνια από τότε που η Ρόζα Παρκς έσπασε τον διαχωρισμό λευκών και αφροαμερικανών στα λεωφορεία της Αλαμπάμα για να τα ξαναζήσουμε αυτά στη χώρα μας!
Θα το πω πολύ απλά: αν ένα από τα αδέρφια Αντετοκούνμπο πήγαινε στα 15 του να πάρει το ΚΤΕΛ, θα έμπαινε υποχρεωτικά στο τελευταίο δρομολόγιο με μόνο κριτήριο την καταγωγή του και το χρώμα του.
Αυτοί που τώρα χειροκροτούν τον Γιάννη, τον Θανάση και τον Κώστα στο Eurobasket, θα τους έβαζαν να ταξιδέψουν στα δρομολόγια της ντροπής!
Σε μια χώρα με δημογραφική γήρανση πρέπει να βάλουμε μπροστά ένα σχέδιο ενσωμάτωσης των μεταναστών και των μεταναστριών, να δώσουμε ελληνική ιθαγένεια σε ανθρώπους που ζουν νόμιμα εδώ για δεκαετίες, να τελειώνουμε με τον ρατσισμό της καθημερινής ζωής και των διοικητικών υπηρεσιών.
5. Σπάμε τον αποκλεισμό
Στηρίζουμε το Global Sumud Flotilla και είμαστε περήφανοι που η συντρόφισσά μας και γραμματέας της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας, Πέτη Πέρκα και ο σύντροφός μας Βασίλης Ρόγγας θα είναι στο ελληνικό σκάφος που θα ενωθεί με τον παγκόσμιο στόλο που κατευθύνεται στη Γάζα.
Ο αποκλεισμός πρέπει να σπάσει. Με κάθε τρόπο.
Και για να γίνει αυτό πράξη, πρέπει να συνεχίσουμε να ασκούμε πίεση για την επιβολή κυρώσεων στο Ισραήλ.
Η σύνοδος του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη πλησιάζει. Η ελληνική κυβέρνηση σιωπά. Ξέρουμε γιατί.
Δεν θα την αφήσουμε να ξεφύγει. Οφείλει να ενημερώσει εκ των προτέρων για τη στάση της και να δεσμευτεί στο ότι θα στηρίξει την αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους και την επιβολή κυρώσεων. Τίποτα λιγότερο».
{https://www.facebook.com/acharitsis/posts/pfbid02FdCtmiw59MQeLraVkauuXCMEkMmgpnqqdMi2Eo3uxFvewmsFoYvV5nz94PdXqNWdl}
