Μια Βουλή 297 βουλευτών-τριών… Στα παράδοξα της υφιστάμενης πολιτικής συγκυρίας προστίθεται ένα ακόμα μετά την απόφαση του Εκλογοδικείου να κηρύξει έκπτωτους τρεις βουλευτές των Σπαρτιατών. Συγκεκριμένα, το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο αποφάσισε ότι οι βουλευτές Βασίλης Στίγκας, Πέτρος Δημητριάδης και Αλέξανδρος Ζερβέας χάνουν τις έδρες τους. Το Εκλογοδικείο έκανε δεκτές τις ενστάσεις εκλογέων που υποστήριζαν ότι το εκλογικό σώμα εξαπατήθηκε γιατί ο πραγματικός αρχηγός των Σπαρτιατών είναι ο Κασιδιάρης και όχι ο Στίγκας. Οι δικαστές αποφάσισαν επίσης ότι δεν χρειάζεται αναπλήρωση των τριών εδρών. Επομένως, η Βουλή μένει με 297 βουλευτές, κάτι που είναι πρωτοφανές και σε καμιά περίπτωση δεν δείχνει ομαλή λειτουργία της δημοκρατίας.
Υπαναχώρησε η κυβέρνηση
Το ερώτημα που εύλογα τέθηκε μετά την πρωτοφανή απόφαση του Εκλογοδικείου, ήταν αν η πλειοψηφία στη Βουλή θα είναι οι 151 ή οι 149 βουλευτές. Αρχικά, ο Παύλος Μαρινάκης δήλωσε στον Σκάι ότι η πήχης της απόλυτης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας τίθεται στις 149. Ωστόσο, μετά την ομοβροντία αντιδράσεων της αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση ανέκρουσε πρύμναν.
Πρώτος ο Πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης δήλωσε ότι «όλα τα κόμματα είναι υπέρ του 151, διαισθάνομαι ότι και η κυβέρνηση θα είναι υπέρ του 151». Ο ίδιος ο Παύλος Μαρινάκης ανέφερε στο μπρίφινγκ: «Τώρα, επειδή καταλαβαίνω ότι υπάρχει και η άποψη και μάλιστα νομική άποψη συνταγματολόγων περί του 151 σε αυτό το είδος των ψηφοφοριών, γιατί διαχωρίζεται από την ερμηνεία του Συντάγματος, διαχωρίζονται οι ψηφοφορίες σε δύο είδη ψηφοφοριών. Εμείς διαβεβαιώνουμε, ότι ανεξαρτήτως του ποια θα είναι τελικά η κατάληξη της εκτίμησης από τη Βουλή, θεωρούμε ως πήχη το 151 και ο αριθμός που μας ενδιαφέρει είναι το 155».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τα ερωτήματα
Παρά το ξεκαθάρισμα από την κυβέρνηση το ότι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία παραμένει στο 151, τα ερωτήματα που γεννά η απόφαση του Εκλογοδικείου παραμένουν:
- Το πρώτο ερώτημα έχει να κάνει με την ίδια την ουσία της δικαστικής απόφασης. Πιστεύει αλήθεια κανείς/καμιά ότι οι ψηφοφόροι των Σπαρτιατών εξαπατήθηκαν σε ό,τι αφορά το ρόλο του Κασιδιάρη; Δεν θεωρούμε όλοι-ες ότι επέλεξαν τους Σπαρτιάτες όχι γιατί δεν ήξεραν τη σύνδεσή τους με τον έγκλειστο νεοναζί, αλλά γιατί ακριβώς την ήξεραν, όπως και όλη η Ελλάδα;
Οι ψηφοφόροι των Σπαρτιατών είναι υπόλογοι πολιτικά και ηθικά γιατί επέλεξαν τους «διαδόχους» των μαχαιροβγαλτών της Χρυσής Αυγής. Αλλά εξαπατημένοι δεν είναι. Μια δικαστική απόφαση που υποστηρίζει ότι ολόκληρη η χώρα κατάλαβε λάθος, ούτε πείθει ούτε συμβάλλει στην ενίσχυσης της εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς. Αυτό που κάνει είναι να δώσει επιχειρήματα σε όσους μιλάνε για εργαλειοποίηση της δικαιοσύνης.
- Η απόφαση του Εκλογοδικείου είναι αντίθετη με αυτήν του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Στις 14 Μαΐου το Εφετείο είχε αθωώσει τον Κασιδιάρη, τους 11 βουλευτές των Σπαρτιατών κι έναν δικηγόρο από την κατηγορία της εξαπάτησης των εκλογέων. «Δεν μπορώ να πω ότι αποδείχθηκε εξαπάτηση, δεν μπορεί να πει κανείς ότι οι ψηφοφόροι δεν ξέρουν τι κάνουν. Ως εκ τούτου αθώοι», είχε δηλώσει από την έδρα ο πρόεδρος του δικαστηρίου. Τώρα έχουμε μια άλλη δικαστική απόφαση που λέει ότι υπήρξε εξαπάτηση. Μάλιστα, και στις δύο περιπτώσεις οι δίκες αφορούσαν τον επίσημο αρχηγό των Σπαρτιατών Στίγκα, κάτι που προδίδει μεγαλύτερη σημασία στην αντίφαση μεταξύ των δικαστικών κρίσεων.
Δεν είναι βέβαια πρωτοφανές να έχουμε αντικρουόμενες δικαστικές αποφάσεις. Αλλά για ένα ζήτημα που αφορά τον πυρήνα της δημοκρατικής αντιπροσώπευσης, οι αντικρουόμενες δικαστικές αποφάσεις δεν εντείνουν την αμφισβήτηση απέναντι στον τρόπο που λειτουργεί η Δικαιοσύνη και το πολιτικό σύστημα;
- Πώς μπορεί να εξηγηθεί με λογικό τρόπο ότι τρεις βουλευτές των Σπαρτιατών εκπίπτουν των καθηκόντων τους, αλλά οι άλλοι πέντε συνεχίζουν κανονικά; Εξαπάτησαν τους ψηφοφόρους οι τρεις αλλά όχι οι υπόλοιποι πέντε; Μπορεί να σταθεί πολιτικά και ηθικά η δικαιολογία ότι για τους πέντε δεν κατατέθηκαν ενστάσεις; Τι είδους βουλευτές θα είναι αυτοί οι πέντε τώρα που κανονικά θα έπρεπε να εκπέσουν, αλλά δεν εκπίπτουν του αξιώματός τους λόγω συμπτώσεων; Αυτή τη κατάσταση δεν απαξιώνει το κοινοβούλιο;
- Τέλος, ποιος-α εξακολουθεί να πιστεύει ότι με θεσμικές ακροβασίες μπορεί να αντιμετωπιστεί η Ακροδεξιά; Μήπως αυτές ακριβώς οι ακροβασίες της δίνουν επιχειρήματα;
