Μετά το μπαράζ των επιθετικών δηλώσεων του κυβερνητικού Παύλου Μαρινάκη και του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη, σήμερα τη σκυτάλη πήρε ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Σε εκδήλωση για την Υγεία ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε: «Αποδεικνύεται ότι το ψέμα έχει κοντά ποδάρια».
Η «βολική» σύγχυση
Η κυβέρνηση είναι ικανοποιημένη από το πόρισμα Καρώνη γιατί αυτό απορρίπτει το ενδεχόμενο της παράνομου φορτίου καυσίμων στην εμπορική αμαξοστοιχία. Η πυρόσφαιρα αποδίδεται στη δημιουργία «ηλεκτρικού τόξου» εξαιτίας του οποίου αναφλέγηκαν τα έλαια σιλικόνης. Το πόρισμα Καρώνη έχει δεχτεί σφοδρή κριτική από άλλους εμπειρογνώμονες και συγγενείς των θυμάτων για αντιφάσεις, παραλείψεις και υποθέσεις που παρουσιάζονται ως συμπεράσματα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Παρά την κριτική, η κυβέρνηση βγαίνει κερδισμένη για τρεις λόγους:
Ο πρώτος είναι ότι μπορεί να στηρίξει πάνω στο πόρισμα το αφήγημα ότι η κατηγορία περί συγκάλυψης δεν ήταν παρά μια σκευωρία της αντιπολίτευσης. Είναι αυτό που είπε ο πρωθυπουργός ότι «το ψέμα έχει κοντά ποδάρια».
Ο δεύτερος λόγος είναι ότι το πόρισμα Καρώνη που λέει τα αντίθετα με το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ και τα γνωματεύσεις των πραγματογνωμόνων των οικογενειών, εντείνει τη σύγχυση για το τι ακριβώς έχει συμβεί στα Τέμπη. Πρόκειται για μια σύγχυση πολύ βολική για την κυβέρνηση. Αν δεν μπορείς να βγάλεις άκρη με τα γεγονότα, δεν μπορείς να αποδώσεις και ευθύνες.
Ο τρίτος λόγος είναι ότι εστιάζοντας αποκλειστικά στην πυρόσφαιρα (που είναι βέβαια σημαντικό ζήτημα), δεν γίνεται συζήτηση για το πιο σημαντικό ζήτημα, που είναι η σύγκρουση των δύο τρένων. Αν δεν είχαν συγκρουστεί τα τρένα, δεν θα είχε γίνει καμία έκρηξη, ό,τι και αν μετέφερε τη εμπορική αμαξοστοιχία. Για τη σύγκρουση η ευθύνη της κυβέρνησης είναι βαρύτατη και δεν μπορεί να αναιρεθεί.
Στοχευμένες κινήσεις
Θα ήταν λανθασμένη η εκτίμηση ότι τα όποια πολιτικά οφέλη της κυβέρνησης από το πόρισμα Καρώνη θα αλλάξουν άρδην το πολιτικό σκηνικό. Η μεγάλη εικόνα είναι αυτή της γενικευμένης δυσαρέσκειας για την κυβερνητική πολιτική και της εδραίας πεποίθησης της κοινωνικής πλειονότητας ότι στα Τέμπη έγινε συγκάλυψη.
Ωστόσο, η στρατηγική του Μαξίμου δεν αφορά όσους πολίτες είναι θυμωμένοι και βαθιά δυσαρεστημένοι με τον Μητσοτάκη, αλλά εκείνους τους ψηφοφόρους που αμφιταλαντεύονται και θεωρούν κρίσιμο το ζήτημα της σταθερότητας. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι μετά το πόρισμα Καρώνη η κυβέρνηση έχει εξαπολύσει οργανωμένη επίθεση στον ΠΑΣΟΚ, κερδίζοντας ξανά κεντρώους ψηφοφόρους της που κινούνται προς τον Ανδρουλάκη. Είναι χαρακτηριστικά όσα είπε σήμερα ο Παύλος Μαρινάκης για να δείξει τη μεγάλη διαφορά μεταξύ Μητσοτάκη και Ανδρουλάκη: «Ο ένας, ο Μητσοτάκης, περιμένει τους επίσημους πραγματογνώμονες να αποφανθούν και τη Δικαιοσύνη (και καλά κάνει, δεν παίρνει θέση) ο άλλος, ο κύριος Ανδρουλάκης, ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, προαναγγέλλει μια πρόταση δυσπιστίας πάνω σε μια πιθανολόγηση. Άρα, επιμένω σε αυτό που είπα χθες. Βγαίνει χθες το πόρισμα του ΕΜΠ, το επίσημο πόρισμα της Δικαιοσύνης, και έχουμε αφωνία 24 ωρών από τον κύριο Ανδρουλάκη».
Ο σαφής στόχος του επικοινωνιακού επιτελείου του Μαξίμου είναι να μαζέψει με στοχευμένες ενέργειες τις διαρροές του, για να προσεγγίσει σιγά σιγά τη ζώνη του 30% και να μπει η βάση για μια τρίτη θητεία Μητσοτάκη, ακόμα και αν χρειαστεί κάποιος κυβερνητικός σύμμαχος.
Η παραπομπή Καραμανλή
Ωστόσο, τα Τέμπη είναι μαραθώνιος, όχι σπριντ. Μπροστά στην κυβέρνηση είναι ένα μεγάλο εμπόδιο: η παραπομπή του Κώστα Αχ. Καραμανλή. Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι η ΝΔ θα παραπέμψει τον πρώην υπουργό Μεταφορών για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος και όχι για το κακούργημα του άρθρου 291 του Ποινικού Κώδικα (επικίνδυνες παρεμβάσεις στη συγκοινωνία μέσων σταθερής τροχιάς, πλοίων και αεροσκαφών). Είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον Μητσοτάκη να παραπέμψει με κατηγορία που επισύρει βαριά ποινή τον τελευταίο επίγονο της πολιτικής δυναστείας που ίδρυσε τη ΝΔ.
Ωστόσο, η κυβέρνηση θα βρεθεί πολύ στριμωμένη αν ρίξει τον Καραμανλή στα μαλακά. Στη δικογραφία υπάρχουν δύο σημειώματα υπηρεσιακών παραγόντων του υπουργείου Μεταφορών που προειδοποιούν τον Καραμανλή για τον κίνδυνο σιδηροδρομικού δυστυχήματος. Αυτός όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για να βελτιωθεί το χάος που επικρατούσε στο σιδηρόδρομο, αλλά κουνούσε το δάχτυλο στην αντιπολίτευση όταν αυτήν έθετε στη Βουλή το ζήτημα της ασφάλειας στα τρένα.
Πέρα από το θα είναι δύσκολο να πειστεί η κοινωνία ότι αποτελεί απλή παράβαση καθήκοντος η μη αποτροπή της τραγωδίας των Τεμπών, κάτι που θα μπορούσε να είχε γίνει, εγείρεται κι ένα νομικό ζήτημα. Η παραπομπή Καραμανλή στο Ειδικό Δικαστήριο συμπαρασύρει και όλους τους εμπλεκόμενους υφιστάμενους του, δηλαδή τους γενικούς γραμματείες και τους υπαλλήλους του υπουργείου στους οποίους έχει ασκηθεί ή αναμένεται να ασκηθεί δίωξη. Μπορεί λοιπόν να δούμε στο ίδιο Ειδικό Δικαστήριο να δικάζονται για τις ίδιες παραλείψεις ο μεν υπουργός για πλημμέλημα, ο δε γενικός γραμματέας για κακούργημα. Αυτό το παράδοξο θα είναι πολύ δύσκολο να το εξηγήσει η κυβέρνηση. Ακόμα πιο δύσκολο θα είναι να απαντήσει στις κατηγορίες για ειδική μεταχείριση του Καραμανλή.
