«Αυτό που λέγεται «Λαϊκό Μέτωπο» δεν μεταφράζεται ως σύμπραξη με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό είναι μία καρικατούρα Λαϊκού Μετώπου. Δεν πιστεύω καθόλου ότι ένα τέτοιο σχήμα θα μπορούσε να εμπνεύσει ή να κινητοποιήσει κόσμο ή να βάλει τα θεμέλια για τη δημιουργία ενός ανταγωνιστικού πόλου από τα αριστερά στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Οι νόμοι της αριθμητικής δεν ισχύουν πάντα στην πολιτική, ειδικά όταν κάτι τέτοιο θα εκλαμβανόταν στα μάτια της κοινωνίας ως μία αναγκαστική σύμπραξη για να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ αξιωματική αντιπολίτευση και ένα σωσίβιο σωτηρίας για τη Νέα Αριστερά, που οι δημοσκοπικές επιδόσεις της δεν είναι καλές».
Τα παραπάνω τονίζει με μια ενδιαφέρουσα συνέντευξή του στο Dnews o Γαβριήλ Σακελλαρίδης, ενώ αφήνει σαφείς αιχμές για τον Γιώργο Βασιλειάδη και τα όσα δήλωσε ο αναπληρωτής γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Βασιλειάδης στην πρόσφατη συνέντευξή του στο Dnews. «Ο κόσμος δεν έγινε ξαφνικά απολίτικος και αδιάφορος. Δεν απομακρύνθηκε από τις προοδευτικές αξίες και την Αριστερά, η τελευταία απομακρύνθηκε από αυτόν. Επομένως υπάρχει ένα μεγάλο πολιτικό κενό», τονίζει μεταξύ άλλων ο γραμματέας της Νέας Αριστεράς, ενώ τοποθετείται και για το ενδεχόμενο επιστροφής του Αλέξη Τσίπρα στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Το Σαββατοκύριακο συνεδριάζει η Κ.Ε. της Νέας Αριστεράς την ώρα που το ζήτημα των συνεργασιών στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο επικρατεί στην πολιτική και δημοσιογραφική ατζέντα. Θα τα συζητήσει όλα αυτά η Κ.Ε.;
Προφανώς αυτά θα είναι από τα βασικά θέματα της συνεδρίασης της Κ.Ε, μιας και είναι ζητήματα που αφορούν την στρατηγική ενός κόμματος. Από την στιγμή που υπάρχει μία ανοιχτή συζήτηση με δημόσιους όρους είναι σημαντικό να αποκρυσταλλωθεί η τοποθέτησή της Νέας Αριστεράς μέσα από μία συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής.
Η Νέα Αριστερά έχει βάλει στο τραπέζι ήδη από το καλοκαίρι του 2024 την ανάγκη συγκρότησης ενός Λαϊκού Μετώπου. Κάλεσμα που επαναλαμβάνει στις παρεμβάσεις του ο Αλέξης Χαρίτσης. Ο Σωκράτης Φάμελος μέσα από τις παρεμβάσεις του το τελευταίο διάστημα θέτει διαρκώς το ζήτημα της συνεργασίας με τη Νέα Αριστερά. Πως τοποθετείστε;
Το Λαϊκό Μέτωπο όταν εκφωνήθηκε από τη Νέα Αριστερά, το καλοκαίρι του 2024, ήταν μία σωστή γραμμή που αναδείκνυε την ανάγκη ενότητας σε κοινωνικό, κινηματικό και πολιτικό επίπεδο απέναντι στο καθεστώς Μητσοτάκη. Δεν ήταν ένα κάλεσμα σε κάποιους προνομιακούς αποδέκτες, αλλά απεύθυνση σε όλες στις πολιτικές δυνάμεις από την ριζοσπαστική αριστερά μέχρι την αριστερή σοσιαλδημοκρατία για να συζητήσουμε δρόμους κοινωνικής και πολιτικής συμπόρευσης. Βασικές προϋποθέσεις που θέσαμε στο Συνέδριο μας ήταν η ανασυγκρότηση και ισχυροποίηση της Αριστεράς, έτσι ώστε όλη αυτή η προσπάθεια να μην εξελιχθεί σε μία ανακύκλωση κεντροαριστερών σεναρίων, και το άνοιγμα στην κοινωνία.
Σίγουρα όμως αυτό που λέγεται «Λαϊκό Μέτωπο» δεν μεταφράζεται ως σύμπραξη με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό είναι μία καρικατούρα Λαϊκού Μετώπου. Δεν πιστεύω καθόλου ότι ένα τέτοιο σχήμα θα μπορούσε να εμπνεύσει ή να κινητοποιήσει κόσμο ή να βάλει τα θεμέλια για τη δημιουργία ενός ανταγωνιστικού πόλου από τα αριστερά στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Οι νόμοι της αριθμητικής δεν ισχύουν πάντα στην πολιτική, ειδικά όταν κάτι τέτοιο θα εκλαμβανόταν στα μάτια της κοινωνίας ως μία αναγκαστική σύμπραξη για να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ αξιωματική αντιπολίτευση και ένα σωσίβιο σωτηρίας για τη Νέα Αριστερά, που οι δημοσκοπικές επιδόσεις της δεν είναι καλές.
Έχουν εκλείψει οι διαφορές σας με τον ΣΥΡΙΖΑ μετά την αποχώρηση Κασσελάκη, όπως υποστήριξε στο Dnews ο Γ. Βασιλειάδης;
Νομίζω είναι αρκετά υποτιμητικό μετά από τόσο καιρό να επιμένουν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι η αποχώρηση όσων έφυγαν και συγκρότησαν την Νέα Αριστερά έγινε επειδή έχασαν από τον Κασσελάκη.
Μάλιστα όταν αυτό λέγεται λίγε μέρες μετά την υπεράσπιση της ψήφισης των αμυντικών υπερ-εξοπλισμών στον Προϋπολογισμό από τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ στην Βουλή, καταδεικνύεται πιο έντονο το έωλο του επιχειρήματος. Γιατί πως μπορείς να ζητάς περισσότερα λεφτά για κοινωνικό κράτος για φορολογική ελάφρυνση των χαμηλότερων εισοδημάτων ή για δημόσιες υποδομές όταν δεσμεύεις την χώρα σε μία κούρσα υπερ-εξοπλισμών; Δεν μπορείς να τα λες όλα ως κόμμα και αυτό να θεωρείται συνεπές.
Από την άλλη δεν σας κρύβω κ. Σκουρή ότι μου φαίνεται εντυπωσιακό που ακόμη και σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει υπάρξει η παραμικρή διάθεση αυτοκριτικής για το τί οδήγησε ένα -πάλαι ποτέ- ισχυρό κόμμα της Αριστεράς στην μεγάλη ήττα του 2023 και ιδιαίτερα στην καταστροφική περίοδο Κασσελάκη. Και αυτό γιατί αν δεν γίνει αυτή συζήτηση από τον ΣΥΡΙΖΑ στο συνέδριο του, πώς θα ερμηνεύσουν την σημερινή απαξίωση της Αριστεράς; Ως Νέα Αριστερά, που είμαστε κομμάτι αυτής της κρίσης, έχουμε προσπαθήσει να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να μιλήσουμε για τις πολιτικές αιτίες. Στον ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσουν να στρουθοκαμηλίζουν;
Γιατί κατά τη γνώμη σας η Νεα Αριστερά δεν έχει καταφέρει να ενισχύσει τα ποσοστά της; Μπορεί να υπάρξει αυτόνομα ένα κόμμα με αυτά τα ποσοστά την ώρα που τα προοδευτικά και αριστερά κόμματα διαρκώς ρευστοποιουνται;
Σε συνθήκες τόσο έντονης πολιτικής ρευστότητας είμαι βέβαιος ότι η Νέα Αριστερά πρέπει να τολμήσει να χτίσει μία νέα πολιτική ταυτότητα, να ανοιχθεί στην κοινωνία και να συμβάλει στη δημιουργία νησίδων αντίστασης στην πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Αυτό δεν γίνεται μόνο με την παραγωγή προγραμματικών προτάσεων. Τα κόμματα που επωφελούνται στην συγκυρία από την κοινωνική δυσαρέσκεια δεν το κάνουν επειδή έχουν «προτάσεις», το κάνουν επειδή δείχνουν ότι συνδέονται με την κοινωνία και συγχρονίζονται με τον παλμό της, με προβληματικό -πολιτικά-τρόπο. Η Νέα Αριστερά έχει εγκλωβιστεί σε μία δημόσια συζήτηση ανακύκλωσης σεναρίων συγκόλλησης και έχει αποκοπεί από τις κοινωνικές διεργασίες, με αποτέλεσμα να μην έχει κατορθώσει ως σήμερα να θεωρείται διακριτός πόλος στην Αριστερά.
Με δεδομένη την απαξίωση των πολιτικών υποκειμένων του προοδευτικού χώρου πιστεύω πως η κοινωνία που βγήκε στον δρόμο για τα Τέμπη μας δείχνει την κατεύθυνση για να βάλουμε τα θεμέλια μίας νέας ριζοσπαστικοποίησης και να παραχθεί ένα νέο ήθος αριστερής πολιτικής. Εκεί βρίσκεται ο προοδευτικός πόλος και όχι στην ανακύκλωση φθαρμένων υλικών.
Και ποιους περιλαμβάνει και σε ποιους απευθύνεται αυτή η διαδικασία;
Νομίζω ότι οι κινητοποιήσεις για τα Τέμπη αποτέλεσαν μία τομή στην παρούσα συγκυρία. Ήταν βαθιά πολιτικές και αντικυβερνητικές. Το αίτημα για δικαιοσύνη συμπύκνωσε από την μία την ανάγκη για περισσότερη δημοκρατία και διαφάνεια απέναντι στο καθεστώς Μητσοτάκη -που τα τελευταίες μέρες αντεπιτίθεται επικοινωνιακά- αλλά και την ανάγκη για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη. Ο κόσμος δεν έγινε ξαφνικά απολίτικος και αδιάφορος. Δεν απομακρύνθηκε από τις προοδευτικές αξίες και την Αριστερά, η τελευταία απομακρύνθηκε από αυτόν. Επομένως υπάρχει ένα μεγάλο πολιτικό κενό.
Μέσα από κοινωνικές και πολιτικές διεργασίες, στην βάση ενός νέου ριζοσπαστισμού και ενός νέου ήθους της Αριστεράς μπορούν να προκύψει ξανά η αξιοπιστία, η έμπνευση και η κοινωνική γείωση. Και από εκεί να προκύψουν και νέες συμμαχίες και μέτωπα.
Πώς σχολιάζετε το ενδεχόμενο επιστροφής του Αλέξη Τσίπρα στην κεντρική πολιτική σκηνή; Πως θα βλέπετε μια ενδεχόμενη πρωτοβουλία του;
Για να είμαι ειλικρινής δεν γνωρίζω τί έχει στο μυαλό του ο Αλέξης Τσίπρας περί επιστροφής, ούτε με ποιους όρους και ποιο πολιτικό πλαίσιο. Σίγουρα πρόκειται για μία πολιτική φυσιογνωμία που έχει σημαδέψει την πολιτική σκηνή του τόπου και για αυτό συνεγείρει πάθη - θετικά και αρνητικά. Έχει σημασία να καταθέσει σε κάθε περίπτωση την δική του αποτίμηση για τις αιτίες της σημερινής κατάστασης της Αριστεράς, ως κεντρικό πρόσωπο της προηγούμενης περιόδου.
