Βολές από τον Δημήτρη Κουτσούμπα σε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ από τη Βέροια στέλνοντας το μήνυμα ότι «τώρα είναι η στιγμή που η οργή και η αγανάκτηση, μπορεί να γίνει αμφισβήτηση, κι αυτή με τη σειρά της συμμετοχή, οργάνωση, δράση, απέναντι στις αιτίες που προκαλούν όλα αυτά που συνθλίβουν τις λαϊκές ανάγκες και μας στερούν τη δυνατότητα να ζήσουμε μια ζωή όπως αξίζει σε μας και τα παιδιά μας».
Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ σημείωσε ότι «κανείς τους δε μιλάει για το ότι ο προϋπολογισμός είναι ευθυγραμμισμένος με την πολεμική προετοιμασία ολόκληρης της Ε.Ε. Αφού, αυξάνονται συνεχώς οι δαπάνες, όχι βέβαια για τις αμυντικές ανάγκες της χώρας, αλλά για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ» και συμπλήρωσε: «Ό,τι και να λένε, όσους καβγάδες και να στήσουν η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, κανείς τους ούτε ως κυβέρνηση ούτε ως αντιπολίτευση, αμφισβήτησαν, έθιξαν έστω και στο ελάχιστο τη βασική αναλογία του: Ότι τη μερίδα του λέοντος της φορολογίας πληρώνουν κατά 95% τα εργατικά λαϊκά στρώματα και μόλις κατά 5% οι μεγάλες επιχειρήσεις. Από τη βαριά φορολογία που πληρώνει με άμεσους κι έμμεσους φόρους ο λαός έχει προκύψει η υπεραπόδοση των φόρων για την οποία κοκορεύονται τα σαΐνια της κυβέρνησης».
Ολόκληρη η ομιλία Κουτσούμπα
«Αυτή την όμορφη βραδιά παίρνουμε μια μικρή ανάσα ώστε το επόμενο διάστημα με ακόμα περισσότερες δυνάμεις να ριχτούμε στη μάχη για όλα τα προβλήματα που βασανίζουν τους εργαζόμενους, τους ανθρώπους του καθημερινού μόχθου κι εδώ στην Ημαθία. Κυρίως όμως, για να προβάλλουμε στον λαό μας ότι υπάρχει ελπίδα, υπάρχει διέξοδος κι αυτή βρίσκεται στην πολιτική πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ.
Η αλήθεια είναι ότι έχουν μαζευτεί πολλά και αποδεικνύουν ότι τώρα χωρίς να χάσουμε άλλο χρόνο χρειάζεται με τον αγώνα μας να βάλουμε στο στόχαστρο τον βασικό υπεύθυνο, αυτό το σάπιο σύστημα της βαρβαρότητας και φυσικά όλους όσοι το υπηρετούν.
Τώρα είναι η ώρα ο καθένας και η καθεμιά να πάρει τη θέση του εκεί στο “μεγάλο μέτωπο της εργατιάς” που λέει και το τραγούδι. Να πάρει τη θέση του στον αγώνα με το ΚΚΕ για να δυναμώσουμε την ελπίδα στο λαό μας ότι μπορούμε να βαδίσουμε στον δικό μας δρόμο για τις δικές μας ανάγκες.
Μόνο να σκεφτεί κανείς πως συναντιόμαστε σε μια περίοδο που ο αγροτικός κόσμος της περιοχής αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, χωρίς καμία ουσιαστική βοήθεια από το κράτος. Από τη μία υψηλό κόστος παραγωγής και από την άλλη χαμηλές τιμές σε όλα τα αγροτικά προϊόντα. Αποζημιώσεις που δεν καταβάλλονται για την ακαρπία. Και ταυτόχρονα να δέχονται και όλες τις υπόλοιπες συνέπειες της ΚΑΠ της ΕΕ. Παράλληλα, κρίσιμα έργα υποδομής δεν ιεραρχούνται, με αποτέλεσμα ο λαός να κινδυνεύει να πληρώσει πολύ μεγάλο «κόστος» στην καθημερινότητα του. Αλήθεια, πώς να εξηγηθεί το γεγονός ότι μια περιοχή, τόσο πλούσια σε νερά, ποτάμια, κινδυνεύει να μείνει χωρίς νερό για τις καλλιέργειες;
Βέβαια υπάρχει εξήγηση. Γιατί, σε αυτό το σύστημα, όταν οι λαϊκές ανάγκες έχουν τον πιο πιεστικό χαρακτήρα, συντρίβονται ανάμεσα στα “κέρδη” των λίγων και απορρίπτονται λόγω “υψηλού κόστους. Αρδευτικά έργα, δεξαμενές αποταμίευσης νερού θεωρούνται «μη επιλέξιμες» για το κεφάλαιο.
Κρίσιμες υποδομές πολιτικής προστασίας να μένουν στα λόγια. Όπως στα λόγια μένει ο συνολικός κρατικός σχεδιασμός με όλες τις αναγκαίες υπηρεσίες και το μόνιμο προσωπικό για την προστασία του λαού και της Κεντρικής Μακεδονίας, από πλημμύρες κι άλλες φυσικές καταστροφές. Όπως επίσης, αφήνουν πλήρως εκτεθειμένο τον λαό της περιοχής, αφού και τα δύο νοσοκομεία ουσιαστικά υπολειτουργούν, με τραγικές ελλείψεις ακόμη και παθολόγων, ενώ ολόκληρο το νοσοκομείο της Νάουσας είναι χωρίς θέρμανση.
Όταν λοιπόν, το εχθρικό, ταξικό κράτος τους πρέπει να προστατέψει τη ζωή του λαού σέρνεται, όταν όμως πρέπει να υπερασπίσει αυτόν ακριβώς το χαρακτήρα του τότε τρέχει με χίλια. Είτε για να βεβαιώσει πρόστιμα σε βάρος του λαού, είτε για να καταστείλει λαϊκές κινητοποιήσεις, είτε για να πετάξει έξω από το σπίτι τους λαϊκές οικογένειες.
Είτε για να κάνει ΕΔΕ στον διευθυντή και σε εκπαιδευτικό προσωπικό του 4ου ΓΕΛ Βέροιας, για εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο σχολείο για την απελευθέρωση της Βέροιας από τον ΕΛΑΣ και για την επίσκεψη της Αλεΐδα Γκεβάρα, της κόρης του μεγάλου επαναστάτη Τσε Γκεβάρα, μετά από καταγγελία της τοπικής οργάνωσης της ΝΔ. Δεν ξανάγινε! Τόσο τους ενοχλεί να ακούγεται η ιστορική αλήθεια στα σχολεία; Τόσο τους ενοχλεί η νεολαία αυτού του τόπου να έχει ως πρότυπα επαναστάτες; Ντροπή και αίσχος! Να πάρουν πίσω οποιαδήποτε σκέψη τιμωρίας των εκπαιδευτικών, δεν θα τους περάσει.
Ναι, τρέχει με χίλια όταν πρόκειται να στραγγίξει τα εργατικά λαϊκά νοικοκυριά για να γεμίσει τα κρατικά ταμεία προκειμένου μετά να στηρίξει το κεφάλαιο και τις στρατηγικές του επιλογές. Κι αυτό το κάνει ανεξάρτητα ποιος είναι στο κυβερνητικό τιμόνι. Δηλαδή, εάν είναι η ΝΔ και ο Μητσοτάκης όπως σήμερα, ή ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ όπως προηγούμενα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο κρατικός προϋπολογισμός, διαχρονικά αντιλαϊκός, σταθερά προσανατολισμένος στις ανάγκες του κεφαλαίου, στην επιλογή να πληρώνουν οι πολλοί για να απολαμβάνουν φοροαπαλλαγές και πακτωλό χρημάτων σε επιδοτήσεις οι λίγοι, μια χούφτα παράσιτα, εκμεταλλευτές.
Ό,τι και να λένε, όσους καβγάδες και να στήσουν η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, κανείς τους ούτε ως κυβέρνηση ούτε ως αντιπολίτευση, αμφισβήτησαν, έθιξαν έστω και στο ελάχιστο τη βασική αναλογία του: Ότι τη μερίδα του λέοντος της φορολογίας πληρώνουν κατά 95% τα εργατικά λαϊκά στρώματα και μόλις κατά 5% οι μεγάλες επιχειρήσεις. Από τη βαριά φορολογία που πληρώνει με άμεσους κι έμμεσους φόρους ο λαός έχει προκύψει η υπεραπόδοση των φόρων για την οποία κοκορεύονται τα σαΐνια της κυβέρνησης.
Οι ίδιοι λένε ότι το 2024 θα εισπράξουν πάνω από 25 δισ. από τον ΦΠΑ και συν 7 δισ. από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Το ερώτημα είναι που θα πάνε αυτά τα λεφτά. Μήπως θα πάνε για να βελτιωθεί η ζωή του λαού και εδώ στην Ημαθία, στην Κεντρική Μακεδονία, για να αυξηθούν οι μισθοί και οι συντάξεις, για να καλυφθούν οι ανάγκες του στην παιδεία, στην υγεία;
Για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις που θα δίνουν ανάσα από την ασφυξία της ακρίβειας, ούτε λόγος. Εδώ έφτασαν να παρουσιάζουν τον νόμο για τον κατώτατο μισθό που ψήφισαν εχθές, ως δίχτυ ασφαλείας. Δίχτυ ασφαλείας για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων είναι αυτό το τερατούργημα που ψήφισαν, αφού ενισχύεται και αναβαθμίζεται ένας μηχανισμός, ως συνέχεια του νόμου Βρούτση - Αχτσιόγλου, που θα λειτουργεί ως μόνιμος κόφτης των μισθών. Την ίδια ώρα μπαίνει οριστική “ταφόπλακα” στο δικαίωμα των εργαζομένων να διαπραγματεύονται με τη συλλογική τους δύναμη και τον βασικό μισθό, ασκώντας πίεση με τους αγώνες τους στην εργοδοσία για την υπογραφή Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
Πραγματικό δίχτυ ασφαλείας για τους εργαζόμενους μπορεί να αποτελέσει μόνο η πρόταση νόμου που υπογράφουν οι 627 συνδικαλιστικές οργανώσεις για τις Συλλογικές Συμβάσεις που κατέθεσε στη Βουλή η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ. Όπως κι εδώ για τους εργαζόμενους της νηματουργίας «Βαρβαρέσος», δίχτυ ασφαλείας είναι μόνο οι διεκδικήσεις του σωματείου τους. Για να πληρωθούν τα δεδουλευμένα και οι αποζημιώσεις τους, για την ένταξη των απολυμένων σε προγράμματα εργασίας μέχρι τη συνταξιοδότηση.
Ούτε βέβαια το ΠΑΣΟΚ που κορδώνεται φορώντας το κοστούμι της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ που μοιράζει διαβεβαιώσεις ότι τώρα βρίσκει τον δρόμο του, βρήκαν να πουν έστω μια κουβέντα για την πρόταση νόμου των συνδικάτων. Λογικό και αναμενόμενο. Και για να επανέλθω.
Μήπως από την υπεραπόδοση των φόρων που γεμίζουν τα κρατικά ταμεία θα δοθεί για παράδειγμα επιτέλους λύση στο μεγάλο πρόβλημα της υγείας με προσλήψεις γιατρών, νοσηλευτών, άλλου βοηθητικού προσωπικού ώστε να μπει τέρμα στην υπολειτουργία των νοσοκομείων, όπως εδώ του νοσοκομείου της Νάουσας και των άλλων δομών δημόσιας υγείας; Όχι βέβαια. Γιατί η πολιτική εμπορευματοποίησης που υλοποιεί μέχρι κεραίας ο λαλίστατος υπουργός εμπορίου της υγείας, όπως και οι προκάτοχοί του, αυτόν το στόχο έχει. Να υποβαθμίζεται ο δημόσιος τομέας υγείας για να θησαυρίζουν τα κοράκια της ιδιωτικής υγείας.
Ότι και να λένε λοιπόν, όσους καβγάδες και να στήσουν η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ τις επόμενες μέρες, μπροστά και στη συζήτηση για τον κρατικό προϋπολογισμό, κανείς τους δεν μιλάει για τις πραγματικές λαϊκές ανάγκες και πώς αυτές θα καλυφτούν. Εδώ έχουν βγάλει τις μεζούρες και μετρούν αν οι προτάσεις τους είναι κοστολογημένες ή όχι, αν δηλαδή αντέχει η καπιταλιστική τους οικονομία, για να δοθεί κανένα ψίχουλο στους φτωχότερους, αυτή είναι η αγωνία τους.
Κανείς τους δε μιλάει για το ότι ο προϋπολογισμός είναι ευθυγραμμισμένος με την πολεμική προετοιμασία ολόκληρης της Ε.Ε. Αφού, αυξάνονται συνεχώς οι δαπάνες, όχι βέβαια για τις αμυντικές ανάγκες της χώρας, αλλά για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ. Για την στρατηγική επιλογή της αστικής τάξης να εμπλακεί ακόμη πιο βαθιά η χώρα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, στα ενεργά πολεμικά μέτωπα.
Η περιοχή εδώ, για παράδειγμα, παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ αυτή την εμπλοκή, ουσιαστικά στα σχέδια κυβέρνησης και κεφαλαίου να σύρει τον λαό στο σφαγείο του πολέμου. Μάλιστα, πρόσφατα εδώ στη Νάουσα υπήρξε επίσκεψη 80 υψηλόβαθμων στρατιωτικών από χώρες – μέλη του ΝΑΤΟ, ενώ ετοιμάζονται τις επόμενες μέρες με αφορμή το 1ο φόρουμ Βερμίου, να υποδεχθούν ξανά διάφορους ΝΑΤΟϊκούς. Είναι ανεπιθύμητοι και εδώ και σε όλη την Ελλάδα.
Πολιτικό και στρατιωτικό προσωπικό, πολεμικός εξοπλισμός ο οποίος διακινείται μέσω και της Κεντρικής Μακεδονίας στο μέτωπο της Ουκρανίας, κρίσιμες υποδομές, λιμάνια και αεροδρόμιο που έχουν μετατραπεί σε κόμβο του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, στρατόπεδα και πεδία βολής της περιοχής, είναι έτοιμα να αξιοποιηθούν ανά πάσα στιγμή από τους Αμερικάνους. Ένα πράγμα φωνάζουν: Δεν μπορούμε να περιμένουμε να ακούσουμε τις σειρήνες του πολέμου για να βγούμε στους δρόμους.
Τώρα που δυναμώνουν οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών και οι εξελίξεις είναι ραγδαίες σε όλα τα μέτωπα. Τώρα που σε όλο αυτό το «τόξο» από την Ουκρανία και τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Μέση Ανατολή και τον Περσικό Κόλπο, η φωτιά του πολέμου φουντώνει. Μαζί βέβαια με τα Βαλκάνια όπου η αστική τάξη της Ελλάδας θέλει να παίξει αναβαθμισμένο ρόλο ως μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ανταγωνιστικά προς άλλους «συμμάχους», όπως η Τουρκία. Τώρα πρέπει να δυναμώσει και η εργατική λαϊκή πάλη, να απαιτήσουμε να σταματήσει η συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο. Να επιστρέψουν φαντάροι και στρατιωτικοί στον τόπο μας. Να φύγει η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ, να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου, να σταματήσουν να χρησιμοποιούνται τα ελληνικά στρατόπεδα ως τέτοιες.
Τώρα είναι η ώρα να μιλήσει ο λαός, πριν να είναι πολύ αργά. Τώρα η πάλη για καμία εμπλοκή στον πόλεμο, η προετοιμασία για αποφασιστική σύγκρουση με τους σχεδιασμούς της αστικής τάξης, των κυβερνήσεων, των κομμάτων και των διεθνών συμμάχων της, γίνονται πιο επιτακτικές από ποτέ.
Τώρα είναι η στιγμή που η οργή και η αγανάκτηση, μπορεί να γίνει αμφισβήτηση, κι αυτή με τη σειρά της συμμετοχή, οργάνωση, δράση, απέναντι στις αιτίες που προκαλούν όλα αυτά που συνθλίβουν τις λαϊκές ανάγκες και μας στερούν τη δυνατότητα να ζήσουμε μια ζωή όπως αξίζει σε μας και τα παιδιά μας.
Κι επειδή όλα αυτά τα ξέρουν και τα φοβούνται, προσπαθούν να βρουν νέα δήθεν πρόσωπα και σχήματα ή να αναβαπτίσουν τα παλιά, δοκιμασμένα και ξεπερασμένα κόμματα, για να εγκλωβίσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Παλιά τους τέχνη κόσκινο... Όμως κι ο λαός τούς ξέρει πλέον πολύ καλά.
Όσο κι αν προσπαθούν να αναστήσουν το αμαρτωλό ΠΑΣΟΚ, ξέρουν πως δεν είναι και πολύ εύκολο, γιατί ο λαός δεν έχει μνήμη χρυσόψαρου, για να ξεχάσει τις αμαρτίες του. Θυμάται όχι μόνο το αντιλαϊκό του έργο, που υποθήκευσε τις ζωές μας για πολλά χρόνια μετά, αλλά και την κρίσιμη, καθοριστική συμβολή του ως χρήσιμη, βολική αντιλαϊκή αντιπολίτευση: Από την ψήφιση των μνημονίων που έχουν ισοπεδώσει τις ζωές μας, τη στήριξη των κρίσιμων επιλογών του Μητσοτάκη, τη στήριξη, για παράδειγμα, της λογικής των ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά και των επί πληρωμή απογευματινών χειρουργείων του Γεωργιάδη και πάει λέγοντας.
Και μη μας πει τώρα το ΠΑΣΟΚ για τον φόρο στις τράπεζες, δηλαδή για έναν μικρό και εφάπαξ φόρο που είναι σταγόνα στον ωκεανό των φοροαπαλλαγών και των χρηματοδοτήσεων, με τις οποίες έχουν μπουκώσει τις τράπεζες τα τελευταία χρόνια και με τη δική του συμβολή.
Και να ταν μόνο αυτά; Μέρες θα μπορούσαμε να μιλάμε, για τις πλάτες που κάνουν στην κυβέρνηση οι εκλεκτοί του στους Δήμους και τις Περιφέρειες, ή για τα στελέχη του εργοδοτικού συνδικαλισμού του, αυτές τις γνωστές γλίτσες. Κι αν πάρει κανείς υπόψη, τα περί συναίνεσης που είπε μπροστά στις κάμερες ο Ανδρουλάκης στη συνάντηση με τον Μητσοτάκη, το ΠΑΣΟΚ έχει να δώσει πολλά δείγματα ακόμα ως βολική αντιπολίτευση.
Τα ίδια ισχύουν και για τον ΣΥΡΙΖΑ, που προσπαθεί ξαφνικά να παρουσιάσει ένα πιο “σοβαρό”, όπως λένε, πρόσωπο. Βέβαια, δεν ήταν αυτό το πρόβλημά τους. Τουλάχιστον, μέχρι τώρα, αφού δεν μπορούσαν να προσφέρουν τίποτα στον λαό, προσέφεραν πολλά στην κωμωδία, μέσω της “Κασσελακειάδας”. Ωστόσο και αυτοί, ο,τι κι αν κάνουν, έχουν αποδοκιμαστεί αμετάκλητα στη λαϊκή συνείδηση. Η νέα τους ηγεσία, είναι εγγύηση, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει να διεκδικεί τη θέση του, ως το καλό παιδί αυτού του διεφθαρμένου συστήματος.
Έχει ο λαός ράμματα για τη γούνα όλων τους. Και για τα κόμματα - σαλάτα των Βελόπουλου - Λατινοπούλου, που έχουν λίγο από όλα, και κυρίως αντιδραστικές θέσεις για μια σειρά ζητήματα τι να πρωτοθυμηθούμε;
Μήπως δεν ψηφίζουν παρεΐτσα στην ευρωβουλή, τα κόμματα Μητσοτάκη- Βελόπουλου- Λατινοπούλου, ενάντια στο αίτημα των απολυμένων εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ, καταδικάζοντάς τους στην ανέχεια; Θέσεις που δεν κρύβονται πίσω από τον λαϊκισμό της δήθεν “προστασίας” των πιο φτωχών και αδύναμων την ίδια ώρα που με επιθετικό τρόπο προωθούν τα συμφέροντα μερίδας της αστικής τάξης, υπερασπίζονται τον επίσης αντιδραστικό Τραμπ, γιατί τάχα “θα τελειώσει τον πόλεμο”. Και ο λαός φυσικά να κάθεται στον καναπέ να μετράει συνεχώς νέες απώλειες επιλέγοντας πότε τον έναν και πότε τον άλλο “σωτήρα”.
Φίλες και φίλοι,
Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, δηλαδή για όποιο λαϊκό πρόβλημα κι αν μιλήσουμε, από πίσω θα βρούμε την στρατηγική, τις αποφάσεις, τις προτεραιότητες αυτού του σάπιου και διεφθαρμένου εκμεταλλευτικού συστήματος, της άρχουσας τάξης στη χώρα, που ενδιαφέρεται μονάχα για τα κέρδη της, της κυβέρνησης και του πολιτικού συστήματος που την υπηρετεί. Ο μόνος δρόμος για τον λαό, είναι να σταθεί απέναντί τους στο δρόμο της σύγκρουσης με αυτή την πολιτική κι αυτό το σύστημα μέχρι την οριστική ανατροπή του.
Ελάτε λοιπόν, να βαδίσουμε μαζί στους αγώνες για να συμβάλουμε όλοι και όλες στη διαμόρφωση και ενίσχυση ενός μεγάλου πανελλαδικού κινήματος, που θα εκφράζει τη συμμαχία των εργαζομένων, των αυτοαπασχολουμένων και αγροτών, ριζωμένο σε κάθε χώρο δουλειάς, στις γειτονιές, στα χωριά και τις πόλεις.
Ναι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Γιατί έχουμε βαθιά πίστη ότι ο οργανωμένος λαός μπορεί αν το αποφασίσει να φέρει τα πάνω - κάτω. Γι’ αυτό είμαστε μπροστά σε κάθε λαϊκό αγώνα, δυναμώνουμε την πραγματική εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση στην κυρίαρχη πολιτική, ενισχύουμε την αμφισβήτησή της, την αμφισβήτηση του σημερινού κράτους, της εξουσίας του κεφαλαίου.
Εκεί βρίσκεται η πραγματική ελπίδα για τον λαό!
Θα τα καταφέρουμε!».
