Για την επίσκεψη του Ερντογάν στην Αθήνα η Ντόρα Μπακογιάννη είπε: «Η επίσκεψη έπρεπε να γίνει και πρέπει να γίνει, οι επαφές μεταξύ των ηγετών είναι ο κανόνας σήμερα, αλλά εμείς έχουμε κάθε λόγο σε μία φάση που έχουμε μείωση της έντασης και της ρητορικής έντασης και της έντασης πάνω από το Αιγαίο, να προσπαθήσουμε να κρατήσουμε αυτό το κλίμα των «ήρεμων νερών» και να χτίσουμε σιγά σιγά, με θέματα χαμηλής πολιτικής στην αρχή και μετά βλέποντας πώς θα πάει, τα θέματα υψηλότερης πολιτικής, αλλά και βήματα στο μεταναστευτικό που έχουν γίνει τώρα, που είχαμε μείωση κατά 60% των μεταναστευτικών ροών, θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικά»
Για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών
Αναφορικά με την εσωτερική πολιτική και το νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών η Ντόρα Μπακογιάννη είπε: «Ξεκινώντας για τα ομόφυλα ζευγάρια, αντιλαμβάνομαι και σέβομαι όλες τις αντιδράσεις που υπάρχουν, και είναι ένα θέμα το οποίο άπτεται της ζωής των ανθρώπων και έχει διαφορετικές προσεγγίσεις.
Εγώ ανήκω στην κατηγορία των εξαιρετικά παραδοσιακών ανθρώπων και έχω την οικογένεια πάνω από όλα. Η πραγματικότητα όμως λέει ότι σήμερα, δεν υπάρχου μόνο οι πυρηνικές οικογένειες ή παραδοσιακές.
Υπάρχουν οι μονογονεϊκές οικογένειες, οικογένειες που τα παιδιά είναι παιδιά χωρισμένων γονιών, και υπάρχουν και παιδιά ομόφυλων ζευγαριών. Όλα τα υπόλοιπα παιδιά έχουν δικαιώματα. Τα παιδιά των ομόφυλων ζευγαριών δεν έχουν δικαιώματα.
Αν είσαι παιδί ομόφυλου ζευγαριού, είσαι βιολογικό παιδί του ενός ή του άλλου, άρα αναγνωρίζεσαι ως βιολογικό παιδί του ενός μόνο και ας είναι το ζευγάρι το οποίο μεγαλώνει το παιδί, έστω και αν μας «ξενίζει» το είδος του ζευγαριού.
Αν ο μη γένοιτο πεθάνει ο βιολογικός γονέας, το παιδί αυτό πηγαίνει στην πρόνοια, δεν έχει δικαίωμα να μείνει με τον άλλο γονιό, να τον κληρονομήσει, να πάρει τη διατροφή σε περίπτωση διαζυγίου. Τα παιδάκια αυτά σήμερα είναι αδικημένα από τον νόμο.
Πρέπει να τα προστατεύσουμε γιατί αυτό καθεαυτό το σύμφωνο συμβίωσης έχει δώσει τα δικαιώματα στο ζευγάρι. Αυτοί που δεν έχουν δικαιώματα είναι τα παιδάκια. Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό το θέμα γιατί η πολιτική είναι εδώ για να δίνει λύσεις σε προβλήματα υπαρκτά.
Όταν ψηφίσαμε το σύμφωνο συμβίωσης, υπήρχαν πάρα πολλές αντιδράσεις, όπως υπάρχουν και τώρα. Είναι σε σεβαστό το να μην θέλει κάποιος να το ψηφίσει. Και το σύμφωνο συμβίωσης δεν το ψήφισαν, αλλά σήμερα το επικαλούνται, οι ίδιοι που τότε δεν το ψήφισαν.
Δεν πρέπει να υποστούν κυρώσεις όσοι δεν το ψηφίσουν, αυτά είναι θέματα συνείδησης. Έχω δώσει «μάχη» ευτυχώς όχι στην Ελλάδα, αλλά στο Συμβούλιο της Ευρώπης για τα δικαιώματα των παιδιών, 25 χρόνια τώρα. Όλες οι Εκκλησίες έχουν αντιδράσει και είναι λογικό, δεν μιλάμε για γάμο σε εκκλησία.
Ο γάμος είναι άλλο πράγμα από την αναγνώριση των δικαιωμάτων κάποιων ανθρώπων. Θα είμαι η τελευταία που θα πω στον άλλον πώς θα ζήσει τη ζωή του, αλλά θα προστατεύσω τα παιδιά. Θα υπάρξει και μία ωρίμανση του δημοσίου διαλόγου. Για θέματα συνείδησης δεν υπάρχει κομματική πειθαρχία».
