«Έκανα ένα κλικ πριν έρθω εδώ στο Google και είδα ότι το όνομα Κασσελάκης βγάζει 18,5 εκατ. αποτελέσματα, σε ένα μήνα. Το όνομα της κυρίας Αχτσιόγλου βγάζει 20 περίπου. Και να πω κάτι χαριτωμένο... πριν από δύο μέρες ένας –υποθέτω– μακρινός συγγενής λέγεται Ρούμπεν, δεν τον έχω δει ποτέ, μένει στην Αργεντινή, τρίτη γενιά, δεν μιλά ελληνικά. Μου έστειλε μήνυμα, μετά από πολύ καιρό να με ρωτήσει: “What about Stefanos Kasselakis?”», εξήγησε ο κ. Μάνος Σιφονιός με χιούμορ μιλώντας στην ΕΡΤ.
Μιλώντας για το νέο πολιτικό σκηνικό που μπορεί να «χτιστεί» και μέσα από τα social media, ο κ. Σιφονιός τόνισε πως: «Προφανώς τα social δεν τα ανακαλύψαμε τώρα ξαφνικά, τον περασμένο μήνα με τον κύριο Κασσελάκη. Και είναι μία εποχή όπου ο πολιτικός που παλιότερα ήταν στο μπαλκόνι ή στο βάθρο έχει κατέβει, μπαίνει στον κόσμο, ανακατεύεται μαζί τους, τσαλακώνεται, γίνεται πιο διάφανος, γίνεται πιο προσιτός, γίνεται πιο οικείος και όλα αυτά είναι χαρακτηριστικά που με το “καλημέρα” τα είδα με τον κύριο Κασσελάκη. Δεν υπήρχε δηλαδή ένα παρελθόν, δεν κατέβηκε από κάπου, εμφανίστηκε».
Ο επικοινωνιολόγος πρόσθεσε επίσης πως πάντα πρέπει να «παίξεις» και με τα όπλα που έχει ο αντίπαλος, κάποια στιγμή. Τόνισε πως: «Δεν υπάρχουν όρια. Ο καθένας έχει τα όρια είτε της ηθικής είτε το πώς τα αντιλαμβάνεται ο κόσμος και φτάνει μέχρι εκεί που θεωρεί ότι το ισοζύγιο είναι υπέρ του. Γιατί ξέρεις, κανείς δεν ψηφίζει εναντίον κάποιου, ψηφίζει μόνο υπέρ. Οπότε το ισοζύγιο του κ. Κασσελάκη ήταν προφανώς υπέρ, από τη στιγμή που φέρνει ένα καινούριο πνεύμα και αυτό που δίνει είναι το δώρο της προοπτικής της νίκης, το οποίο φαίνεται ότι καλύπτει ένα κενό».
Εξηγώντας τι εννοεί με το «κενό», ο κ. Σιφονιός είπε: «Αυτό δεν το προσέφεραν οι άλλοι συνυποψήφιοι στο παρελθόν. Γιατί αν πάμε στο που βρίσκεται σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, θα δούμε ότι η φάση στην οποία βρίσκεται είναι και κατάληξη και ενδεχομένως είναι αφετηρία. Αφετηρία, η επόμενη μέρα. Αν εκλεγεί ο κ. Κασσελάκης θα δούμε, θα κριθεί για τα αποτελέσματά του και τον ρόλο που θα παίξει. Πηγαίνοντας όμως πιο πριν, αυτό το κενό που υπαινίσσομαι σαφώς, είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ταυτιστεί με το πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα. Αυτή ήταν η συγκολλητική ουσία, μαζί με το διακύβευμα εξουσίας, με την ξαφνική απουσία και το έλλειμμα διαδόχων. Τώρα αυτό το κενό έρχεται και το καλύπτει μια καινούργια εμφάνιση».
