Υπογράμμισε, επίσης, ότι βιώνοντας στον υπέρτατο βαθμό τη συγκινησιακή ένταση της εθνικής μας αφύπνισης, αταλάντευτα προσηλωμένοι στις αξίες που ενέπνευσαν το γένος στο παρελθόν, διδασκόμαστε από την ιστορία μας και μεταστοιχειώνουμε γνώση και συγκίνηση σε υποχρέωση και ευθύνη.
Ειδικότερα, στο μήνυμά της η Kατερίνα Σακελλαροπούλου αναφέρει:
«Στη συλλογική μας συνείδηση, η πόλη της Καλαμάτας είναι συνδεδεμένη με την κορυφαία στιγμή της ελληνικής εθνεγερσίας. Τη στιγμή που οι ντόπιοι οπλαρχηγοί ενώνονται με τους εξεγερμένους Μανιάτες, αναγκάζουν τον τούρκο βοεβόδα να παραδοθεί και στις 23 Μαρτίου του 1821 απελευθερώνουν την πόλη, επισφραγίζοντας την επιτυχία τους με πανηγυρική δοξολογία στον ιστορικό ναό των Αγίων Αποστόλων. Κολοκοτρώνης, Νικηταράς, Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Αναγνωσταράς, Παπαφλέσσας, ηγετικές μορφές της Επανάστασης, όλοι τους βρίσκονται εδώ.
Και από εδώ, η Μεσσηνιακή Γερουσία, η πρώτη μορφή κεντρικής διοίκησης των επαναστατημένων Ελλήνων, συντάσσει το πρώτο πολιτικό και διπλωματικό έγγραφο προς τις μεγάλες δυνάμεις, την «Προειδοποίησιν εις ευρωπαϊκάς αυλάς», διατρανώνοντας επιγραμματικά ότι «εν ενί λόγω απεφασίσαμεν, ή να ελευθερωθώμεν, ή να αποθάνωμεν».
Είναι μια φράση που απηχεί συγκλονιστικά την απάντηση των Αθηναίων στον Μαρδόνιο, στη διάρκεια των Μηδικών πολέμων, όπως παραδίδεται από τον Ηρόδοτο: «Αλλ᾽ ὅμως ἐλευθερίης γλιχόμενοι ἀμυνεύμεθα οὕτω ὅκως ἂν καὶ δυνώμεθα».
