Η υπουργός ανέφερε ότι ενώ η χώρα είναι καταχρεωμένη και το χρέος είναι χαρακτηρισμένο ως μη βιώσιμο, έχουμε σήμερα τα πρώτα δείγματα ελάφρυνσης αυτού του χρέους και τα πρώτα θετικά σήματα ότι η χώρα μπορεί να σταθεί στα πόδια της «με διαρκή προσπάθεια της δικής μας κυβέρνησης».
Σχολιάζοντας την κριτική του Κυριάκου Μητσοτάκη, στη χθεσινή τηλεοπτική συνέντευξη του πρωθυπουργού, η κ. Γεροβασίλη χαρακτήρισε βαρετή την επικοινωνιακή τακτική της ΝΔ, καθώς όπως είπε χρησιμοποιεί συνεχώς το ίδιο φτωχό λεξιλόγιο και κάλεσε τον πρόεδρο του κόμματος να προτείνει «με επιχειρήματα», πότε θα πρέπει να βγει η χώρα στις αγορές, με ποιες προϋποθέσεις και να πει «γιατί αυτή η έξοδος δεν ήταν σωστή όταν το διεθνές οικονομικό, πολιτικό και δημοσιογραφικό περιβάλλον παραδέχεται ότι ήταν μια πολύ επιτυχημένη έξοδος».
Κατηγόρησε, επίσης, τον κ. Μητσοτάκη για έλλειμμα δημοκρατίας για το γεγονός ότι συνέστησε στα στελέχη της ΝΔ να μην συμμετέχουν στα περιφερειακά αναπτυξιακά συνέδρια, προσθέτοντας ότι αυτό καταδεικνύει ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης «δεν εμπιστεύεται την τοπική αυτοδιοίκηση, τους πολίτες και τα στελέχη του
Για την κριτική της ΝΔ ότι την πρώτη περίοδο διαπραγμάτευσης υπήρξε καθοριστική ζημία για την ελληνική οικονομία και τους πολίτες, η κ. Γεροβασίλη σημείωσε ότι αν ήταν καθοριστική δεν θα μπορούσαμε να βγαίναμε στις αγορές και να έχουμε ισορροπήσει την ανάπτυξη και την οικονομία. «Το να λες κουβέντες, δεν πείθεις πια κανέναν όσο ωραίες κι αν είναι οι λέξεις που θα χρησιμοποιήσεις. Τα γεγονότα είναι αυτά που θα αποδείξουν την επιτυχία ή την επιτυχία μιας πολιτικής» πρόσθεσε.
Σχετικά με τους αποκαλύψεις του Γ. Βαρουφάκη για τις διαπραγματεύσεις της περιόδου όταν ο ίδιος ήταν υπουργός, η κ. Γεροβασίλη ανέφερε ότι εμπιστεύεται τη γνώμη των περισσότερων μελών του τότε υπουργικού συμβουλίου (η ίδια δεν συμμετείχε), που τον έχουν διαψεύσει, ενώ συμπλήρωσε λέγοντας: «ο ναρκισσισμός στην πολιτική είναι συγχρόνως και πολύ συχνός και πολύ επικίνδυνος».
Τέλος, για τις σχέσεις της κυβέρνησης με τη Δικαιοσύνη, διαχώρισε τον εκατέρωθεν σχολιασμό αποφάσεων από την παρέμβαση, λέγοντας ότι ο πρώτος είναι θεμιτός και δημοκρατικός, ενώ η δεύτερη είναι επικίνδυνη.
