Σημειώνει, ωστόσο, ότι εκείνο που πρέπει να επιτευθεί, είναι η συμφωνία αυτή να διασφαλίζει για την ελληνική πλευρά τούς καλύτερους όρους, επειδή «αυτό δεν είναι ακόμα δεδομένο».
«Όπως ξέρουμε, το κλίμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά ακόμα και στην Κομισιόν, είναι πολύ πιο θετικό απ’ ό,τι ήταν πέρσι. Υπάρχει διάθεση για συμφωνία και στάση μετριοπαθή, συμβιβαστική εκ μέρους της Κομισιόν. Οι δύσκολοι παράγοντες είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο ζητάει μια σειρά από πράγματα, πολλές φορές παράλογα και εξωφρενικά, σε ό,τι αφορά τις εργασιακές σχέσεις και μετά είναι το Βερολίνο, το οποίο δεν θέλει να συζητήσει καθόλου για το χρέος, πράγμα το οποίο, όμως, θέλει το ΔΝΤ» σημειώνει ο κ. Κούλογλου, προσθέτοντας πως, κατόπιν τούτων, η φράση που ταιριάζει στην κατάσταση για το ελληνικό πρόβλημα, είναι «δύο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένον αχυρώνα».
Ο ευρωβουλευτής αναγνωρίζει ότι για τη σημερινή κυβέρνηση, όσο και για τις προηγούμενες, ήταν πολύ δύσκολο να περάσουν επώδυνα μέτρα, «αλλά το κάνανε» και συμπεραίνει: «Επομένως, αν θέλει η Γερμανία να υπάρξουν κάποιου είδους στοιχειώδεις σχέσεις συνεργασίας ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ευρώπης, θα πρέπει κι αυτή, κάποια στιγμή, να υποχρεωθεί να πει την αλήθεια στους δικούς της πολίτες. Ότι, αντίθετα με αυτά που λέει ο κ. Σόιμπλε, η Ελλάδα έχει κάνει τις πιο δραστικές αλλαγές στην ιστορία της ανθρωπότητας -χώρα σε καιρό ειρήνης- και θα πρέπει και η άλλη πλευρά να κάνει κάποιες κινήσεις». Σε άλλη περίπτωση, όπως διευκρινίζει, «αν δεν κάνει κινήσεις, τότε θα πάμε όχι απλά σε χειροτέρευση της κατάστασης στην Ελλάδα, αλλά σε μία ανοιχτή πλέον κρίση στην Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση».
Συναρτά, δε, το γεγονός με το γενικότερο κλίμα στην Ευρώπη, ενόψει των εκλογών, την Κυριακή, στην Αυστρία, στις οποίες «για πρώτη φορά μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, υπάρχει πιθανότητα να εκλεγεί ακροδιεξιός πρόεδρος», αλλά και με την κρίση στις άλλες χώρες του Νότου, την Ισπανία και την Πορτογαλία, οι οποίες «επίσης υφίστανται συνεχές πιέσεις και εκβιασμούς» και με τις επικείμενες εκλογές στη Γαλλία, όπου παίρνει... κεφάλι η ακροδεξιά Λεπέν.
«Φοβάμαι ότι αυτό (σσ. κρίση) θα γίνει και ανεξάρτητα απ’ το πώς θα καταλήξουν τελικά οι διαπραγματεύσεις Ελλάδος-δανειστών... Διότι έχουμε και το δημοψήφισμα στην Ιταλία την Κυριακή, που αν το χάσει ο Ρέντζι, θα το χάσει από τους ευρωσκεπτικιστές, και θα ξεκινήσει έτσι κι αλλιώς μια ανοιχτή πλέον κρίση και στην Ευρωζώνη. Όλα αυτά είναι στο τραπέζι». Κάνει λόγο για σύγκρουση Ντράγκι - Βερολίνου, «υπόγεια, η οποία ενίοτε εκδηλώνεται και δημοσίως» καθώς, «ο Ντράγκι είναι πολύ θετικός στο να υπάρξει μία συμφωνία. Καταλαβαίνει [...]. Καταλαβαίνει ότι έτσι όπως πάει η κατάσταση και με αυτές τις εμμονές του Βερολίνου να μην παίζει με τους κανόνες του παιχνιδιού, θα κινδυνεύσει κάποια στιγμή ολόκληρο το σύστημα...».
Σε ό,τι αφορά τον ρόλο, που θα μπορούσε να διαδραματίσει το ΔΝΤ, ο κ. Κούλογλου σημειώνει: «Εάν το ΔΝΤ μετριάσει τις απαιτήσεις του -όπως είπα είναι συχνά παράλογες, δεν κάνουν κανένα νόημα- τότε, δεδομένου ότι έχει καλύτερες θέσεις και για τα πρωτογενή πλεονάσματα που μας ζητάνε μετά το 2018, αλλά και για το χρέος, το θέλουμε». Ωστόσο, συνεχίζει «εάν το ΔΝΤ επιμείνει σε μια σκληρή πολιτική, φυσικά αυτή την πολιτική δεν την θέλουμε». Τονίζει ότι κατά την άποψή του, το βασικό πρόβλημα για την Ελλάδα στην παρούσα φάση, είναι η «διαμάχη, στην Ευρώπη, των δανειστών, διαμάχη που δυσκολεύει την επίτευξη συμφωνίας, γιατί όταν χρωστάς σε έναν, διαπραγματεύεσαι μαζί του, όταν χρωστάς σε τρεις και αυτοί μαλώνουν και μεταξύ τους, ποιος θα σου πάρει περισσότερα, τότε η συμφωνία είναι πιο δύσκολη».
