Σε πρόσφατο προδικαστικό αίτημα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (ΔΕΕ) δικαίωσε εργαζόμενη από την Ισπανία αποφαινόμενο ότι ο μισθός αυτών που εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή έργου, μερικής ή προσωρινής απασχόλησης, κάθε τύπου και περιεχομένου, πρέπει να είναι ίδιος με αυτόν που λαμβάνουν οι απασχολούμενοι με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου στις αντίστοιχες υπηρεσίες του κράτους, των ΟΤΑ και του ιδιωτικού τομέα. Αυτή η απόφαση έρχεται σε μια σημαντική χρονική συγκυρία για την Ευρώπη αλλά κυρίως για την Ελλάδα όπου οι προσωρινές συμβάσεις και οι συμβάσεις μερικής απασχόλησης ξεπέρασαν σε ποσοστό τις συμβάσεις πλήρους απασχόλησης, με άμεση απειλή και για το μέλλον της μισθωτής εργασίας αλλά και για το μέλλον του ασφαλιστικού συστήματος. Για το λόγο αυτό ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί εάν πρόκειται να προβούν σε ενέργειες προκειμένου να συμμορφωθούν με τη συγκεκριμένη απόφαση του ΔΕΕ. Επίσης, εάν υπάρχει σχέδιο του Υπουργείου Παιδείας ώστε να προσληφθούν εκπαιδευτικοί που να καλύπτουν τα μόνιμα κενά στα σχολεία και η πρόσληψη αναπληρωτών να αφορά μόνο στα πραγματικά κενά που δημιουργούνται στην αρχή κάθε έτους.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της Ερώτησης:
Προς τους Υπουργούς:
1) Διοικητικής Ανασυγκρότησης
2) Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων
Θέμα: Θα εφαρμοστεί η απόφαση του Δικαστηρίου της Ε.Ε που εξομοιώνει τα δικαιώματα των συμβασιούχων εργαζόμενων με αυτά των αορίστου χρόνου;
Πριν από λίγες ημέρες δημοσιεύθηκε η απόφαση υπ’ αριθ. C-596/14 της 14ης Σεπτεμβρίου 2016 του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Δ.Ε.Ε), που επιφέρει σημαντικές αλλαγές υπέρ των συμβασιούχων εργαζόμενων στην αγορά εργασίας της Ευρώπης αλλά και της χώρας μας.
Η απόφαση για πρώτη φορά εξομοιώνει τις συμβάσεις εργασίας κάθε είδους (μεταξύ άλλων συμβάσεις ορισμένου χρόνου, συμβάσεις έργου, συμβάσεις εργασιακής εμπειρίας, συμβάσεις ΕΣΠΑ, συμβάσεις εκπαίδευσης- κατάρτισης και συμβάσεις αναπλήρωσης- αντικατάστασης) ως προς όλους τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης (μισθό, επιδόματα, τριετίες, προειδοποίηση, αποζημίωση απόλυσης) με τις συμβάσεις αορίστου χρόνου.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επιλήφθηκε του θέματος μετά από προδικαστικό αίτημα (νομικό ερώτημα) που του απέστειλε το Εφετείο Μαδρίτης της Ισπανίας (Tribunal Superior de Justicia de Madrid) στις 22.12.2014 και αφορούσε την ερμηνεία της ρήτρας αριθμός 4 της Συμφωνίας- Πλαίσιο «Για την εργασία ορισμένου χρόνου» και την Οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999, που είναι δεσμευτική και για τη χώρα μας.
Η ουσία της υπόθεσης, που απασχόλησε το Εφετείο της Μαδρίτης και μετέπειτα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αφορούσε την αγωγή μιας εργαζόμενης (Ana de Diego Porras) που απασχολήθηκε από τον Φεβρουάριο του 2003 μέχρι τον Σεπτέμβριο 2012 με ανανεούμενες και διακοπτόμενες μεταξύ τους συμβάσεις ορισμένου χρόνου (συμβάσεις κατάρτισης, μερικής αναπλήρωσης και συμβάσεις interinidad στο πλαίσιο δημόσιου προγράμματος απασχόλησης- κατάρτισης) με εργοδότη το Υπουργείο Άμυνας της Ισπανίας και απολύθηκε χωρίς να λάβει αποζημίωση απολύσεως, ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια της συμβασιουχικής εργασίας της ελάμβανε μειωμένο μισθό σε σχέση με τους μονίμους συναδέλφους της.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (ΔΕΕ) δικαίωσε την εργαζόμενη αποφαινόμενο ότι ο μισθός αυτών που εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή έργου, μερικής ή προσωρινής απασχόλησης, κάθε τύπου και περιεχομένου, πρέπει να είναι ίδιος με αυτόν που λαμβάνουν οι απασχολούμενοι με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου στις αντίστοιχες υπηρεσίες του κράτους, των ΟΤΑ και του ιδιωτικού τομέα.
Με την ίδια απόφαση το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καθιστά υποχρεωτική την καταβολή αποζημίωσης σε όσους απασχολήθηκαν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και αποχωρούν αυτοδικαίως (μετά τη λήξη της σύμβασης) ή απολύονται. Η αποζημίωση πρέπει να είναι αντίστοιχου ύψους με τις αποζημιώσεις που λαμβάνουν οι έχοντες σύμβαση αορίστου χρόνου συνάδελφοί τους που απολύονται.
Η απόφαση αυτή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου έρχεται σε μία σημαντική χρονική συγκυρία για την Ευρώπη αλλά κυρίως για την Ελλάδα, όπου οι προσωρινές συμβάσεις και οι συμβάσεις μερικής απασχόλησης (σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος ΕΡΓΑΝΗ του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων) ξεπέρασαν σε ποσοστό τις συμβάσεις πλήρους απασχόλησης, με άμεση απειλή και για το μέλλον της μισθωτής εργασίας αλλά και για το μέλλον του ασφαλιστικού συστήματος.
Επειδή η δημιουργία μόνιμων θέσεων εργασίας ήταν διακηρυγμένος στόχος της παρούσας κυβέρνησης
Επειδή με το συγκεκριμένο καθεστώς οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι όπως είναι και οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί βρίσκονται όμηροι των εκάστοτε κυβερνήσεων
Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:
1. Πρόκειται να προβούν σε ενέργειες προκειμένου να συμμορφωθούν με τη συγκεκριμένη απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Εάν ναι, ποιες είναι αυτές;
2. Ποιο είναι το σχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων για την πρόσληψη εκπαιδευτικών ώστε να καλυφθούν τα μόνιμα κενά στα σχολεία και η πρόσληψη αναπληρωτών να αφορά στα πραγματικά κενά που δημιουργούνται στην αρχή κάθε έτους; Ποιο το χρονοδιάγραμμα υλοποίησής του;
Ο ερωτών βουλευτής
Ιάσονας Φωτήλας- Αχαΐας
