Στη συνέντευξη που έδωσε στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο κ. Βούτσης απαντά στον πρόεδρο της Ν.Δ. που κατήγγειλε ότι η Βουλή «λειτουργεί στα όρια της συνταγματικότητας», δηλώνει πως κάνει ότι μπορεί για να υπάρξει μια άριστη συνεννόηση μεταξύ των κομμάτων και επισημαίνει ότι έχουν γίνει πολλά και σημαντικά βήματα για να είναι η Βουλή ανοιχτή στην κοινωνία, στα μεγάλα σύγχρονα προβλήματα και δίπλα στις ευπαθείς ομάδες, στη νεότητα και στα σχολειά.
Αποδοκιμάζει τη συμπεριφορά ορισμένων βουλευτών στη Βουλή, με την εξής παρατήρηση: «Είναι λάθος να αποδεχόμαστε την έκπτωση της πολιτικής, την υποταγή της, την υποτέλεια της, την υπαλληλία της -σε ένα βαθμό- στους νόμους της αγορά και στους νόμους των media. Η πολιτική έχει ακόμα την εξουσία και την ευθύνη των αποφάσεων».
Ολόκληρη η συνέντευξη του προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση στον Νίκο Ρούμπο για Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο έχει ως εξής:
Η σύγκρουση για τις τηλεοπτικές άδειες κορυφώνεται, υπήρξε ένταση και στη Βουλή για το θέμα και αναμένεται συνέχεια με τη συζήτηση στην επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας. Πού οδηγείται η κατάσταση;
Νομίζω ότι στο τέλος αυτής της διαδικασίας θα υπάρχει μια κοινή παραδοχή ότι είναι ένα μεγάλο βήμα, υπήρξε μια μεγάλη τομή στις εξελίξεις σε αυτό το κρίσιμο τοπίο, στο οποίο επί δεκαετίες υπήρξε μια αναρχία και σε ένα βαθμό μια ανομία. Από εκεί και πέρα οτιδήποτε υπάρχει ενδιάμεσα σε διαδικασίες -που ακριβώς επειδή αφορούν σε μεγάλα οικονομικά συμφέροντα δεν μπορεί παρά και να έχουν μεγάλες αντιπαλότητες-, οτιδήποτε είναι προβληματικό, επιλήψιμο ή αν υπάρξει οποιαδήποτε σκιά, υπάρχουν οι αρμόδιες αρχές, ζούμε σε ένα ευνομούμενο κράτος, υπάρχει το Συμβούλιο της Επικρατείας και από εκεί και πέρα όλες οι άλλες αρχές για να το εκκαθαρίσουν για να το διευκρινίσουν. Δεν πρέπει, λοιπόν, να μπαίνει το άλογο μπροστά από τον αναβάτη και το αντίστροφο θα έλεγα στην περίπτωση μας, δηλαδή να μεγεθύνουμε καταστάσεις, ούτε να προκαλούμε περιττές πολιτικές εντάσεις, όταν όλα λειτουργούν και πρέπει να λειτουργήσουν στη βάση των νόμων των ψηφισμένων από το κράτος.
Ένα χρόνο μετά τη νίκη στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου του 2015, η αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χάσει το ηθικό πλεονέκτημα που είχε. Τι λέτε εσείς;
Κατ΄ αρχήν το να αναγνωρίζει ότι ένα χρόνο πριν υπήρχε αδιαφιλονίκητο ηθικό πλεονέκτημα για την Αριστερά μετά τη μεγάλη σύγκρουση που έγινε τους πρώτους επτά μήνες και την αποτυχία της στρατηγικής της «παρένθεσης», και μετά και τον συμβιβασμό που ακτινογραφεί η συμφωνία που έγινε με τους εταίρους και που προέκυψε αυτό που ονομάζουμε τρίτο Μνημόνιο, είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό, διότι αντιλαμβάνονται το πόσο μεγάλη πολιτική και ηθική διάσταση υπάρχει ανάμεσα στην Αριστερά και στη Δεξιά. Από εκεί και πέρα δεν περιμένουμε πάνω σε αυτό το πεδίο, που είναι πάρα πολύ κρίσιμο πεδίο, για μια κοινωνία που θέλει κοινωνική δικαιοσύνη, ευθύτητα, διαφάνεια, γιατί έχει υποφέρει από άλλες πολιτικές, δεν περιμένω από την αξιωματική αντιπολίτευση σε αυτό το κρίσιμο πεδίο να αποθεώνει τη σημερινή κυβέρνηση. Δηλαδή είναι άσφαιρα πυρά.
Συμπληρώνεται ένας χρόνος, επίσης, που εσείς κ. Βούτση είστε στη θέση του προέδρου της Βουλής. Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κατήγγειλε από το βήμα της 81ης ΔΕΘ ότι η Βουλή «λειτουργεί στα όρια της συνταγματικότητας».
Τι απαντάτε σε αυτό;
Ο κ. Μητσοτάκης γνωρίζει ότι αυτά τα θέματα τίθενται μέσα στη Βουλή, και το κάνει η αξιωματική αντιπολίτευση, όπως το κάναμε κι εμείς στο παρελθόν. Δηλαδή το κατά το πόσον η συγκεκριμένη νομοθεσία που προτείνεται, τα σχέδια νόμου, από την κυβέρνηση και από τις αρμόδιες Διαρκείς Επιτροπές της Βουλής είναι συμβατές και στο πλαίσιο των συνταγματικών διατάξεων και προνοιών και κρίνεται κάθε φορά με βάση την ψήφο των βουλευτών, αφού γίνει συζήτηση σοβαρή. Έχει γίνει πολλές φορές αυτή η διαδικασία, άρα βεβαίως νομιμοποιείται και ο κ. Μητσοτάκης, όπως και οποιοσδήποτε άλλος να έχει τη δική του άποψη για το κατά πόσον ορισμένα από τα 82 ήδη νομοθετήματα -είχε πλούσιο νομοθετικό έργο αυτή η Σύνοδος της Βουλής-κινούνται στα όρια ή και υπερβαίνουν τα όρια του Συντάγματος. Είναι θέμα πολιτικής άποψης, δεν έχει να κάνει με την εύρυθμη λειτουργία της Βουλής, για την οποία κάνω κάθε τι έτσι ώστε θεσμικά να υπάρχει αυτό το πλαίσιο που να μπορεί να λειτουργήσει μέσα σε πάρα πολύ δύσκολους καιρούς, όπου υπάρχουν πραγματικά προβλήματα, που έχουν σχέση με την ταχύτητα που πρέπει ορισμένοι εκ των νόμων -περίπου το 5%, το 8%, από αυτούς που σας είπα προηγούμενα- να διεκπεραιωθούν μέσα από μια συζήτηση που πολλές φορές δεν προσφέρει χρόνο για να είναι όλοι ενήμεροι στο βαθμό που θα έπρεπε. Κι αυτά λόγω των μνημονιακών δεσμεύσεων, των επιτηρήσεων και των προθεσμιών. Αυτά είναι πράγματα που τα έχουμε πει δημόσια, είναι παραδεδεγμένα και είναι ένας από τους λόγους που θα πρέπει τάχιστα όλοι να προσπαθήσουμε να βγούμε από αυτή τη μέγγενη ως χώρα.
Ως πρόεδρος της Βουλής, ενόψει της νέας κοινοβουλευτικής συνόδου, σκοπεύετε να αναλάβετε κάποιες πρωτοβουλίες για την αναβάθμιση της λειτουργίας του Σώματος και την καλύτερη συνεννόηση μεταξύ των κομμάτων, και ποιες είναι αυτές;
Κάνουμε ό,τι μπορούμε σε αυτό το επίπεδο, δηλαδή να υπάρχει μια άριστη συνεννόηση στη Διάσκεψη των Προέδρων, έγκαιρη ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών, αι ιδιαίτερα του προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης έτσι ώστε να μην υπάρχουν καταστάσεις αιφνιδιασμού και διευκόλυνση ακόμα και στα ωράρια ή τους χρόνους για να μπορεί να γίνεται καλύτερη διαδικασία. Π.χ., είδατε ότι την Παρασκευή κατατέθηκαν τα προαπαιτούμενα, έχουμε βάλει Επιτροπές τη Δευτέρα κοινή συναινέσει από τη Διάσκεψη των Προέδρων, έτσι ώστε να υπήρχαν 2-2,5 ημέρες για τους συνεργάτες των βουλευτών και τους βουλευτές να έρθουν σε επαφή με τα ζητήματα που αφορούν σ' αυτή την αξιολόγηση- και την Τρίτη θα πάμε Ολομέλεια. Κάνουμε κάθε δυνατή προσπάθεια, όπως επίσης κάνουμε κάθε προσπάθεια για να είναι η Βουλή ανοιχτή στην κοινωνία. Και σε αυτό τον τομέα έχουνε γίνει σημαντικά βήματα για να είμαστε οντά στα μεγάλα σύγχρονα προβλήματα, στα διακυβεύματα, αλλά και στις ευπαθείς ομάδες, και στη νεότητα και στα σχολειά- είναι μια επιπλέον διαδικασία, η οποία, νομίζω, έχουμε κάνει ένα έργο.
Αν θα απευθύνατε μια έκκληση στα κόμματα και στους βουλευτές ενόψει της νέας συνόδου, ποια θα ήταν;
Φοβάμαι ότι θα πέσει στο κενό για μερικούς εξ αυτών. Είναι λάθος -το είπα και στο Στρασβούργο, μιλώντας την προηγούμενη βδομάδα στους προέδρους των Κοινοβουλίων-, είναι λάθος να αποδεχόμαστε την έκπτωση της πολιτικής, την υποταγή της, την υποτέλειά της, την «υπαλληλία» της σε ένα βαθμό στους νόμους της αγοράς και στους νόμους των media. Αυτό το λέω, π.χ. για τις αγορεύσεις: υπάρχουν επιχειρήματα, όλοι έχουν επιχειρήματα, μπορούν να σηκώσουν και τους τόνους. Από κει και πέρα θλίβομαι όταν χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο ατάκες ή συνθήματα, ή το twitter για να προσδώσει μια αντιπαράθεση, το εύρος αυτής της αντιπαράθεσης ή πολύ σκληρές υβριστικές εκφράσεις, έτσι ώστε να υπάρχει εντυπωσιασμός και αναπαραγωγή από τα ΜΜΕ. Αυτή η κακή νοοτροπία, που δεν χαρακτηρίζει όλους, ούτε τους περισσότερους εκ των βουλευτών -άντρες και γυναίκες- αλλά χαρακτηρίζει ορισμένους, θα πρέπει σιγά-σιγά να ηττηθεί, να αποδοκιμαστεί. Αυτή την έκκληση θα έκανα: Όλοι να αντιληφθούμε ότι η πολιτική σε τελευταία ανάλυση έχει ακόμα την εξουσία και την ευθύνη των αποφάσεων και να μην γινόμαστε αθύρματα συγκυριακών και περιπτωσιακών αντιλήψεων για προβολή και επικοινωνία.
Και με τα άδεια έδρανα;
Είναι όλο και λιγότερο αυτή η κατάσταση. Όταν υπάρχουν νομοθετήματα όλοι όσοι ήταν στις Επιτροπές και έχουν γνώμη και άποψη, και αρκετοί άλλοι είναι παρόντες και παρούσες. Πρέπει να ξέρετε ότι το φαινόμενο να είναι ένας ή δύο βουλευτές παρατηρείται -και δεν μπορούσε να είναι διαφορετικά- στον κοινοβουλευτικό έλεγχο, όπου ένας ρωτάει και απαντάει ο υπουργός. Στις Ολομέλειες, όταν λείπουνε, αρκετές φορές -πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος- ότι την ίδια ώρα υπάρχουν συνεδριάσεις μίας ή δύο ή τριών Διαρκών Επιτροπών, που κάθε μία από αυτές έχει 30 βουλευτές, για άλλα νομοσχέδια, ή κοινοβουλευτική διπλωματία, ή αλλού έχουνε καθήκοντα οι βουλευτές. Γίνεται κάθε προσπάθεια, δεν είναι θέμα πειθαρχικού ελέγχου, αλλά πολιτικής ευθύνης και των γραμματέων των κοινοβουλευτικών ομάδων ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη δυνατή προσέλευση και παρακολούθηση. Αυτό θα πρέπει να το προσέξουμε ιδιαίτερα, πλην όμως δεν πρέπει να δημιουργούνται πλαστές εντυπώσεις από κάποιες εικόνες που απεικονίζουν συγκεκριμένους τομείς του κοινοβουλευτικού ελέγχου, όπου προφανώς δεν θα χρειαζόταν, ίσως, να είναι και περισσότεροι βουλευτές μέσα στην αίθουσα.
