Σημειώνει το Κ-Report: Επειδή το κράτος παραμένει (σκοπίμως) ανίκανο να βοηθήσει όποιον έχει πραγματικό πρόβλημα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, επιλέγονται σε πρωτοφανή έκταση γενικής εφαρμογής ρυθμίσεις με 70,100 ή 120 δόσεις. Το αποτέλεσμα: Κάποιους τους εξυπηρετούν. Κάποιους άλλους, παρόλο που θα ‘θελαν να πληρώσουν, όχι. Σε κάποιους, πάλι, τους δίνουν την ευκαιρία να μην πληρώσουν, ενώ ήταν έτοιμοι να το πληρώσουν -προτιμούν να κρατήσουν τα λεφτά και να μπουν στη ρύθμιση.
Τέλος, κάποιοι άλλοι, οι περισσότεροι, νιώθουν βλάκες. Είναι όσοι πληρώνουν ή/και ζορίζονται για να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους έγκαιρα, στη μοναδική ίσως χώρα του κόσμου που παρέχει την γενικευμένη ευχέρεια να τις πληρώνεις όχι όταν πρέπει αλλά ακόμα και σε βάθος 10ετίας.
Τα «Παιχνίδια Εξουσίας» αναδημοσιεύουν από την «Καθημερινή» της Κυριακής ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Κώστα Καλλίτση, εκ των κορυφαίων δημοσιογράφων της χώρας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η κουλτούρα των 120 δόσεων
Σε ποιον οφείλεται η γενικευµένη, οριζόντια ρύθµιση χρεών προς το ∆ηµόσιο σε 120 δόσεις; Η αντιπολίτευση λέει –όχι αβάσιµα– ότι οφείλεται σε αυτήν.
Η αλήθεια είναι ότι ο πρωθυπουργός µέχρι πρότινος ήταν κατηγορηµατικός πως δεν πρόκειται να νοµοθετήσει αυτήν τη ρύθµιση διότι έτσι θα κατέστρεφε την «κουλτούρα πληρωµών», ο υπουργός Οικονοµικών επεξηγούσε ότι οι 120 δόσεις δεν θα θεσπιστούν διότι, πολύ απλά, δεν χρειάζονται καθότι δεν υπάρχει πρόβληµα και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατήγγειλε την αντιπολίτευση ότι ανακυκλώνει παλιές κακές συνταγές.
Τελικά, ο πρωθυπουργός σκέφτηκε ότι δεν χάθηκε ο κόσµος κι αν παραµεριστεί λίγο η «κουλτούρα πληρωµών», ο υπουργός Οικονοµικών αντελήφθη ότι, ε, υπάρχει κάποιο προβληµατάκι και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατέληξε πως ό,τι είναι παλιό δεν είναι, σώνει και καλά, κακό.
Είναι επίσης αλήθεια ότι την πρόταση της ρύθµισης σε 120 δόσεις την είχε προτείνει και την προωθούσε συστηµατικά η αντιπολίτευση, µε πρώτο το ΠΑΣΟΚ. Τον περασµένο Ιούνιο η κοινοβουλευτική οµάδα του ΠΑΣΟΚ είχε καταθέσει, για πέµπτη φορά µετά το 2022, πρόταση που προέβλεπε ρύθµιση του 70% µιας οφειλής σε έως 120 δόσεις και, εφόσον ο οφειλέτης φανεί συνεπής, διαγραφή του υπόλοιπου 30%.
Και στα τέλη Σεπτεµβρίου, σε επίσκεψή του στο Επαγγελµατικό Επιµελητήριο Αθηνών, πρότεινε ρύθµιση µε έως 120 δόσεις για φορολογικές και ασφαλιστικές οφειλές, µε διαγραφή προστίµων και προσαυξήσεων αλλά και µε παράλληλη επιβράβευση των συνεπών, και ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ.
Οι γενικευµένου χαρακτήρα ρυθµίσεις οφειλών στο ∆ηµόσιο είναι σύνηθες παράγωγο µιας εν Ελλάδι προεκλογικής περιόδου. Στα τέλη Οκτωβρίου 2014, µε τις πρόωρες εκλογές σε λίγους µήνες, θεσπίστηκαν οι 100 δόσεις. Πριν από τις εκλογές του 2019, δόθηκαν για πρώτη φορά 120 δόσεις. Λίγο πριν από τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2023, η κυβέρνηση αναβίωσε παλαιότερες ρυθµίσεις και προσέθεσε άλλη µία, αυτή τη φορά µε 72 δόσεις.
Και τον Απρίλιο του 2024, λίγο πριν από τις ευρωεκλογές, αναβίωσε ρυθµίσεις που προέβλεπαν 72, 100 και 120 δόσεις. Σε προεκλογικές περιόδους εµφανίζεται και µια κάποια ευαισθησία σε µεγάλα λαϊκά προβλήµατα. Αραγε για να λυθεί το πρόβληµα ή για ψηφοθηρία µε αφορµή αυτό;
Το πρόβληµα είναι υπαρκτό, σε µια κοινωνία που πέρασε βαριά κρίση και δεν έχει καταφέρει να συνέλθει από τα χρέη – µε µεγάλες ευθύνες (και) των τραπεζών. Αλλ’ επειδή το κράτος µας παραµένει (σκοπίµως) ανίκανο να βοηθήσει όποιον έχει πραγµατικό πρόβληµα και δεν είναι απατεώνας, επιλέγονται σε πρωτοφανή έκταση οριζόντιες ρυθµίσεις. Κάποιους τους εξυπηρετούν. Κάποιους άλλους όχι, παρόλο που θα ήθελαν να τους δοθεί η δυνατότητα να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.
Σε κάποιους άλλους, αντιθέτως, δίνουν την ευκαιρία να µην πληρώσουν, ενώ είχαν τα λεφτά – προτιµούν να τα κρατήσουν και να µπουν στη ρύθµιση. Κάποιοι άλλοι, τέλος, οι περισσότεροι, νιώθουν βλάκες.
Είναι όσοι πληρώνουν ή/και ζορίζονται για να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους εγκαίρως, στη µοναδική ίσως χώρα του κόσµου που παρέχει τη γενικευµένη ευχέρεια να πληρώνεις τις υποχρεώσεις σου όχι όταν πρέπει, αλλά σε βάθος 10ετίας.
