Τι πραγματικά συμβαίνει στο εσωτερικό της Τουρκίας; Τα «Παιχνίδια Εξουσίας» αναδημοσιεύουν από το Κ-Report των Κώστα Καλλίτση και Παύλου Τσίμα που κυκλοφορεί καθημερινά σε συνδρομητική μορφή και πλούσια ύλη και που κάθε Τετάρτη παρέχει δωρεάν στους συνδρομητές του το «Γράμμα από την Τουρκία» που επιμελούνται οι δημοσιογράφοι Ευάγγελος Αρεταίος και Μαρία Ζαχαράκη:
Οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι η κρίση στο CHP και η συζήτηση για μια νέα υποψηφιότητα του Ερντογάν δεν αποτελούν δύο ξεχωριστές πολιτικές ιστορίες, αλλά δύο όψεις της ίδιας στρατηγικής αναμέτρησης για το ποια θα είναι η μορφή του τουρκικού πολιτικού συστήματος μετά το 2027-28.
Η δήλωση του εκπροσώπου του ΑΚΡ, Ömer Çelik, ότι ο Ερντογάν θα είναι ο υποψήφιος του κόμματος στις επόμενες προεδρικές εκλογές έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Δεν πρόκειται απλώς για μια προεκλογική ανακοίνωση αλλά, όπως επισημαίνουν ο İsmet Berkan και άλλοι αναλυτές, το καθεστώς αρχίζει να συμπεριφέρεται σαν το συνταγματικό εμπόδιο για μια νέα υποψηφιότητα Ερντογάν να έχει ήδη ξεπεραστεί πολιτικά, ακόμη κι αν δεν έχει λυθεί θεσμικά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μετά τις πρόσφατες παρεμβάσεις του συμβούλου του Ερντογάν, Mehmet Uçum, και τη δημόσια στήριξη του Devlet Bahçeli, η δήλωση Çelik μετατρέπει την υποψηφιότητα τού Τούρκου Προέδρου επίσημη -και αυτονόητη- γραμμή της κυβερνητικής συμμαχίας.
Συλλήψεις: Παράλληλα, η πίεση προς το CHP εντείνεται. Η σύλληψη του δημάρχου CHP των Πριγκηποννήσων Ali Ercan Akpolat και οι νέες έρευνες κατά στελεχών της τοπικής αυτοδιοίκησης εντάσσονται σε μια ευρύτερη προσπάθεια αποδυνάμωσης του σημαντικότερου θεσμικού όπλου της αντιπολίτευσης: Tων δήμων που ελέγχει. Η Sabah επιχειρεί να συνδέσει το CHP με εικόνες διαφθοράς, ενώ φιλοκυβερνητικοί αρθρογράφοι, όπως ο Abdulkadir Selvi, προεξοφλούν σχεδόν καθημερινά τη διάσπαση του κόμματος.
«Η πραγματική μάχη στην Τουρκία δεν αφορά πλέον μόνο το ποιος θα είναι υποψήφιος», είπαν στο KReport Τούρκοι αναλυτές, «αλλά το αν ο Ερντογάν θα καταφέρει να διαμορφώσει ένα πολιτικό σύστημα στο οποίο η δική του υποψηφιότητα θα θεωρείται δεδομένη και η αντιπολίτευση θα παραμένει κατακερματισμένη, αδύναμη και ανίκανη να μετατρέψει τη λαϊκή δυσαρέσκεια σε εναλλακτική δύναμη εξουσίας».
Κουρδικό: Απελευθερώνουν τον Ντεμιρτάς;
Το Κουρδικό εισέρχεται σε μια νέα και πολύ πιο σύνθετη φάση, καθώς μετατρέπεται σταδιακά σε κεντρικό στοιχείο των πολιτικών ισορροπιών που θα καθορίσουν το μέλλον του τουρκικού πολιτικού συστήματος. Η συζήτηση δεν αφορά πλέον μόνο τον αφοπλισμό του PKK, αλλά και το πώς η διαδικασία αυτή μπορεί να επηρεάσει τις κοινοβουλευτικές ισορροπίες, τις σχέσεις εντός Κυβέρνησης ΑΚΡ με το εθνικιστικό MHP, τη στάση του φιλοκουρδικού DEM και τελικά τη δυνατότητα του Ερντογάν να διαμορφώσει τους όρους της επόμενης πολιτικής περιόδου.
Την ίδια στιγμή, η συζήτηση για πιθανή αποφυλάκιση του κούρδου ηγέτη Ντεμιρτάς, η οποία επανέρχεται μέσα από δημοσιεύματα και διαρροές από καθεστωτικούς δημοσιογράφους, επιβεβαιώνει, ξανά, ότι η διαδικασία έχει και μια σαφή πολιτική διάσταση. Η κυκλοφορία τέτοιων σεναρίων λειτουργεί ως δοκιμή αντιδράσεων τόσο στο εσωτερικό της κυβερνητικής συμμαχίας όσο και στο κουρδικό εκλογικό σώμα. Παράλληλα, δημιουργεί έναν δίαυλο επικοινωνίας με το DEM σε μια περίοδο όπου η κοινοβουλευτική αριθμητική αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία.
Το καθεστώς επιχειρεί να κρατήσει ανοικτό τον διάλογο με τους Κούρδους χωρίς να διαρρήξει τη σχέση του με τους εθνικιστές ενώ ταυτόχρονα διατηρεί όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά για μελλοντικές συνταγματικές και πολιτικές πρωτοβουλίες. Γι’ αυτό και η συζήτηση γύρω από τον αφοπλισμό, τον Ντεμιρτάς και το DEM αφορά και τη διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού της επόμενης δεκαετίας.
