Πολύ κατώτερη των περιστάσεων η απόφαση του Συνεδρίου της Νέας Αριστεράς που επιχειρεί να εμποδίσει τις διεργασίες στο χώρο κλωτσώντας το τενεκεδάκι προς τα πίσω!
Είναι χαρακτηριστικό πως ασκήθηκε έντονη κριτική στον Αλέξη Τσίπρα, όχι για το περιεχόμενο του βιβλίου του, αλλά για την επιλογή του να μην κρατήσει θέσεις στην πρώτη σειρά σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς.
Πολλοί -και όχι άδικα- θεώρησαν ότι ήταν μια ατυχής επιλογή καθώς μαζί με τα ξερά θα έκαιγε και τα χλωρά.
Ωστόσο όσα συνέβησαν στο χώρο της Νέας Αριστεράς δυο μήνες μετά μάλλον δικαιώνουν τον Τσίπρα.
-Επί τέσσερις ημέρες η συζήτηση έμοιαζε να ήταν εκτός τόπου και χρόνου:
-Οι μεν για την αυτόνομη πορεία και την αριστερή στροφή, αγνοώντας την πραγματικότητα του εκλογικού αποτελέσματος αλλά και των δημοσκοπήσεων.
-Οι δε για ένα Λαϊκό Μέτωπο που δεν υπάρχει. Με ποιον; Με το ΠΑΣΟΚ; Θα ψηφίζουν μαζί τις στρατιωτικές δαπάνες; Με τον ΣΥΡΙΖΑ; Μα γιατί δεν πήγαιναν έναν χρόνο τώρα;
Και χωρίς κανένα ίχνος αυτοκριτικής, μόνο κριτική στον Τσίπρα.
Και αυτοί που καταλαβαίνουν τι γίνεται και που θα περίμενε κανείς να κάνουν ένα βήμα μπροστά, έδειξαν να δείλιασαν. Εγκλωβίστηκαν σε μια αδιέξοδη αυτόνομη πορεία που θα αποκλείσει αρκετό σοβαρό κόσμο από τις επιβεβλημένες διεργασίες της ανασύνθεσης της προοδευτικής παράταξης. Και που πιθανότατα θα οδηγήσει τελικά τους πιο νέους (και κάποιους φιλόδοξους) να επιχειρούν τελευταία στιγμή να βρεθούν στα ψηφοδέλτια, όχι τόσο περήφανα όσο θα ήθελαν. Ακόμα και με αμφίβολα αποτελέσματα.
Είναι κρίμα και για το χώρο τους και για τους ίδιους...
