Λίγα 24ωρα πριν την εκλογή των συνέδρων αλλά και δυο εβδομάδες πριν την πραγματοποίηση του συνεδρίου, το κλίμα έχει φορτιστεί και πάλι στα ΠΑΣΟΚ. Αυτή τη φορά η αφορμή ήταν η διεύρυνση του κόμματος και οι αστοχίες που καταγράφτηκαν σε σχέση με τα πρόσωπα που εντάχθηκαν στην αξιωματική αντιπολίτευση.
Μια διαδικασία που θεωρητικά λειτουργεί προς όφελος του κόμματος, μετατράπηκε σε εστία έντασης για την Χαριλάου Τρικούπη και δείχνει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο κ. Ανδρουλάκης όταν πάει να ανοίξει το κόμμα του. Πολύ περισσότερο όταν αυτό συμβαίνει με στελέχη χαμηλής κλίμακας(βλ. Θεοδόσης Πελεγρίνης), αναρωτιέται κανείς τι θα συμβεί αν ανακοινωθούν φορτισμένα- εν ενεργεία πολιτικά στελέχη, όπως είναι η Νίνα Κασιμάτη, ο Νικόλας Φαραντούρης, ο Ευάγγελος Αποστολάκης κ.α.
Σύμφωνα με έμπειρα στελέχη, το κλίμα φορτίστηκε πρωτίστως λόγω της ηχηρής αντίδρασης της Άννας Διαμαντοπούλου, η οποία όλο το προηγούμενο διάστημα λειτουργούσε μάλλον πυροσβεστικά. Το ερώτημα εν προκειμένω που κυκλοφορεί στους διαδρόμους της Χαριλάου Τρικούπη είναι αν κρύβεται κάτι περισσότερο πίσω από την ενόχληση που εξέφρασε η κυρία Διαμαντοπούλου για την περίπτωση του κ. Πελεγρίνη.
Η αίσθηση που υπάρχει είναι πως αν λειτουργούσαν κάποια πράγματα καλύτερα ίσως να μην είχε προβεί σε αυτή τη δήλωση η πρώην υπουργός. Ιδίως όταν το ΠΑΣΟΚ οδεύει σε συνέδριο και η Διαμαντοπούλου λογίζεται ως η πιο ισχυρή σύμμαχος του κ. Ανδρουλάκη. Μένει να φανεί αν η ηχηρή διαφοροποίηση που έγινε για τη διεύρυνση δημιουργήσει κλίμα καχυποψίας, το οποίο θα έχει αντίκτυπο αφετηριακά στις εκλογές των συνέδρων την Κυριακή και πολύ περισσότερο στη σύνθεση της νέας Κεντρικής Επιτροπής που θα προκύψει.
Για παράδειγμα, είναι σαφές πως αν η κυρία Διαμαντοπούλου είναι υποψήφια για την Κεντρική Επιτροπή, είναι αυτονόητο πως θα ήθελε να είναι πρώτη στις προτιμήσεις των συνέδρων. Εκ των πραγμάτων, αυτή η διαδικασία περνάει μέσα από τις γραμμές που θα συγκροτήσει το οργανωτικό του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, που αναμένεται αθροιστικά με τις συμμαχίες να έχει τον έλεγχο περίπου του 60% του συνεδρίου, ενδεχομένως και λίγο παραπάνω. Σε κάθε περίπτωση το πρόβλημα για τον κ. Ανδρουλάκη είναι πως αυτή η νέα εστία εσωστρέφειας ήρθε σε μια φάση που το ΠΑΣΟΚ προσπαθούσε να σηκώσει κεφάλι.
Η απόφαση της δικαιοσύνης για τις υποκλοπές σε συνδυασμό με την στάση του κόμματος στο θέμα του πολέμου και ιδιαίτερα της αμυντικής στήριξης στην Κύπρο είχε δημιουργήσει ένα καλύτερο εσωκομματικό κλίμα. Ακόμα και στις δημοσκοπήσεις, φάνηκε κάτι να τσιμπάει το ΠΑΣΟΚ. Αρκούσαν όμως οι αστοχίες με τα ονόματα της διεύρυνσης για να χαλάσει. Στην πράξη η αγωνία των συνεργατών του προέδρου του ΠΑΣΟΚ σχετίζεται με την εικόνα που θα εκπέμψει το κόμμα στο συνέδριο. Αν δηλαδή θα βγει πιο δυναμωμένο ή αν θα βγάλει προς το έξω την αίσθηση του διχασμένου κόμματος.
Για παράδειγμα η χθεσινή τοποθέτηση(ΟPEN) του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου που εμμέσως πλην σαφώς έθεσε θέμα ηγεσίας προκάλεσε μεγάλη ενόχληση και για πολλοστή φορά δοκίμασε τα όρια του κ. Ανδρουλάκη. Πολύ περισσότερο η προτροπή του προς τους υποψηφίους προέδρους των εσωκομματικών εκλογών του 2024 να αναλάβουν από κοινού δράση για να αντιστραφεί η πορεία του κόμματος.
Η αντίδραση, ωστόσο, εξαντλήθηκε σε δηλητηριώδεις διαρροές κατά του κ. Κωνσταντινόπουλου, ο οποίος είναι γνωστό ότι αποτελεί κόκκινο πανί για το προεδρικό περιβάλλον.
Ο κ. Ανδρουλάκης βρισκόταν στο Στρασβούργο για να παρακολουθήσει τη συζήτηση στο ευρωκοινοβούλιο για το κράτος δικαίου και τη χρήση του λογισμικού pretador στην Ελλάδα που προκάλεσε ο επικεφαλής των ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης.
Από κάθε άποψη, το πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ είναι πως αυτή η σημαντική πρωτοβουλία χάθηκε στον κυκεώνα της επικαιρότητας και ιδιαίτερα των εσωκομματικών ζητημάτων.
