Με αιχμηρή της ανακοίνωση η Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ) παίρνει θέση για τις εξαγγελίες περί ίδρυσης Τεχνικών Γυμνασίων στο πλαίσιο της εθνικής στρατηγικής για την πάταξη της νεανικής παραβατικότητας και βίας ανηλίκων.
Όπως τονίζουν οι γονείς «για άλλη μια φορά, ακούμε τα ίδια: γενικόλογες υποσχέσεις, επίκληση της "ατομικής ευθύνης", λόγια για τον "ποιοτικό χρόνο" στην οικογένεια, και στο βάθος... καταστολή». Ιδιαίτερα όμως ενοχλημένοι εμφανίζονται με το ζήτημα της πιλοτικής λειτουργίας Τεχνικών Γυμνασίων.
«Ακούσαμε για τεχνικά Γυμνάσια για μαθητές με αποκλίνουσα κοινωνική συμπεριφορά για να "μην είναι στους δρόμους", δηλ το σχολείο αρχίζει να αποκτά το ρόλο του "κοινωνικού αναμορφωτηρίου" και αποστεώνεται ακόμα περισσότερο από τον μορφωτικό και παιδαγωγικό του ρόλο.»
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τονίζοντας εμφατικά ότι «Σε ένα κοινωνικό πολυπαραγοντικό φαινόμενο, όπως αυτό της νεανικής παραβατικότητας λύση δεν είναι η καταστολή και η ατομική ευθύνη, αλλά μέτρα που θα ενισχύουν και θα ολοκληρώνουν την παιδική και εφηβική προσωπικότητα.Αυτό το ρόλο πρέπει να παίξει και το σχολικό περιβάλλον, ένα σχολικό περιβάλλον που διαχρονικά υποβαθμίζεται και γίνεται όλο και πιο ανταγωνιστικό για τους νέους ανθρώπους.»
«Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε μέσα από τους Συλλόγους Γονέων για ένα σχολείο που να καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες των παιδιών μας», καταλήγει η ανακοίνωση.
Η ανακοίνωση της ΑΣΓΜΕ
Στο ίδιο έργο θεατές οι εξαγγελίες της Κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της νεανικής παραβατικότητας. Για άλλη μια φορά ακούμε γενικόλογες διαπιστώσεις με βασικό πυρήνα των μέτρων της Κυβέρνησης, την ατομική ευθύνη, ότι όλα τελειώνουν και ξεκινάνε στην οικογένεια, την καταστολή, τον στιγματισμό της νέας γενιάς, τον κοινωνικό μορφωτικό διαχωρισμό των μαθητών ήδη από το Δημοτικό με βάση την κοινωνική συμπεριφορά τους.
Ακούσαμε ότι οι γονείς πρέπει να περνάμε ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά μας. Το κυρίαρχο είναι βρούμε χρόνο να περάσουμε με τα παιδιά μας, όταν δουλεύουμε σε ακατάστατα ωράρια ή όταν τα ίδια τα παιδιά μας δεν έχουν καν ελεύθερο χρόνο αφού όλες οι δραστηριότητες (αθλητισμός, πολιτισμός, ξένες γλώσσες φροντιστήρια) δεν καλύπτονται από το σχολικό πρόγραμμα. Ακούσαμε για πολλοστή φορά υποσχέσεις για σχολικούς ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς, όταν οι Σύλλογοι Γονέων εδώ και χρόνια διεκδικούμε μόνιμους κοινωνικούς επιστήμονες σε κάθε σχολική μονάδα με οργανική θέση.
Ακούσαμε για ενασχόληση των παιδιών με τον αθλητισμό και τις τέχνες, όταν αυτά έχουν πλήρως εμπορευματοποιηθεί και ακόμα και στα δημοτικά προγράμματα έχουν υψηλό αντίτιμο. Όταν ακόμα και από το ωρολόγιο σχολικό πρόγραμμα ο αθλητισμός και ο πολιτισμός διαρκώς υποβαθμίζονται. (πχ η θεατρική αγωγή τελειώνει στην Δ' Δημοτικού, στο Λύκειο δεν διδάσκεται κανένα μάθημα που να αφορά τις τέχνες).
Ακούσαμε για τεχνικά Γυμνάσια για μαθητές με αποκλίνουσα κοινωνική συμπεριφορά για να μην είναι στους δρόμους, δηλ το σχολείο αρχίζει να αποκτά το ρόλο του "κοινωνικού αναμορφωτηρίου" και αποστεώνεται ακόμα περισσότερο από τον μορφωτικό και παιδαγωγικό του ρόλο.
Σε ένα κοινωνικό πολυπαραγοντικό φαινόμενο, όπως αυτό της νεανικής παραβατικότητας λύση δεν είναι η καταστολή και η ατομική ευθύνη, αλλά μέτρα που θα ενισχύουν και θα ολοκληρώνουν την παιδική και εφηβική προσωπικότητα. Αυτό το ρόλο πρέπει να παίξει και το σχολικό περιβάλλον, ένα σχολικό περιβάλλον που διαχρονικά υποβαθμίζεται και γίνεται όλο και πιο ανταγωνιστικό για τους νέους ανθρώπους.
Συνεχίζουμε τη δράση μας μέσα από τους Συλλόγους Γονέων, προβάλλοντας και διεκδικώντας μαζί με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς ένα σχολείο που θα καλύπτει τις σύγχρονες μορφωτικές και κοινωνικές ανάγκες των παιδιών μας.
