Σύμφωνα με την ΟΙΕΛΕ : «Η μείωση ωρών στο ωρολόγιο πρόγραμμα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δεν «αγγίζει» τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς, καθώς βάσει της κείμενης νομοθεσίας (3069/Φ.49/1987 και η από 31/8/2010 εγκύκλιος του Γ.Γ. του ΥΠΠΕΘ κ. Κουλαϊδή) δεν είναι δυνατή η μονομερής βλαπτική μεταβολή του ωραρίου των ιδιωτικών εκπαιδευτικών.
Άλλωστε, στα ιδιωτικά Γυμνάσια και Λύκεια πραγματοποιείται πλήθος δραστηριοτήτων (αλλά και extra διδακτικές ώρες σε πολλά γνωστικά αντικείμενα) που είναι υποχρεωτικό να δηλώνονται στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και να προστίθενται στο διοριστήριο των εκπαιδευτικών, ώστε να συμπληρώνεται το ωράριό τους (ΥΑ Κουράκη-αριθμ. Φ8/53470/Δ2/1-4-2015).
Πιο συγκεκριμένα:
Κάθε ιδιωτικό σχολείο μπορεί να διαμορφώνει υποχρεωτικό ωρολόγιο πρόγραμμα έως και 40 ώρες, προσθέτοντας γνωστικά αντικείμενα, ή προσφέροντας παραπάνω ώρες στα ήδη διδασκόμενα αντικείμενα σε σχέση με αυτές που προβλέπει το αναλυτικό πρόγραμμα του Υπουργείου (παρ. 1β της ΥΑ Κουράκη). Ως γνωστόν, η συντριπτική πλειονότητα των ιδιωτικών σχολείων παρέχουν 40ωρο υποχρεωτικό πρόγραμμα.
Πέραν του 40ωρου, τα ιδιωτικά σχολεία παρέχουν πλήθος προαιρετικών δραστηριοτήτων (ενισχυτική διδασκαλία, ενίσχυση γλωσσομάθειας, πολιτιστικές-καλλιτεχνικές δραστηριότητες, προετοιμασία αθλητικών ομάδων κ.λπ.) που όπως προαναφέρθηκε είναι υποχρεωτικό να δηλώνονται στις αρμόδιες εποπτικές αρχές και να εντάσσονται στο διοριστήριο των εκπαιδευτικών που τις πραγματοποιούν (παρ. 2 και 3 της ΥΑ Κουράκη)».
Eπίσης η ΟΙΕΛΕ σχολιάζει πως: «Αποδεικνύεται, επομένως, για ποιο λόγο οι εκπρόσωποι των σχολαρχών λυσσαλέα στρέφονται κατά της ΥΑ Κουράκη, την ίδια ώρα που υποκριτικά μιλούν για δήθεν απαγόρευση δραστηριοτήτων. Όμως πρέπει να γίνει σαφές το εξής. Κανένα ευρώ δεν μπορεί να προστεθεί στα ήδη 50 περίπου εκατομμύρια ευρώ που ετησίως βάζουν οι σχολάρχες τα τελευταία χρόνια στις τσέπες τους από χαριστικές ρυθμίσεις της περιόδου 2010-2014.
Τέλος, θα πρέπει να τονιστεί ότι η εφαρμογή της νομοθεσίας στα ιδιωτικά σχολεία (ιδίως η εφαρμογή της ΥΑ Κουράκη) επαφίεται σε μεγάλο βαθμό στη βούληση του κάθε συναδέλφου και στην ενεργή λειτουργία του Συλλόγου των Διδασκόντων, που σύμφωνα με την παράγραφο 3α, έχει και την ευθύνη της εφαρμογής της συγκεκριμένης ΥΑ».
