Είναι νόμος της πολιτικής ότι μια κυβέρνηση που παραμένει στην εξουσία για μεγάλο χρονικό διάστημα κλείνεται στον εαυτό της και χάνει την επαφή της με την κοινωνία. Σπάνια όμως μια κυβέρνηση βρίσκεται σε τόσο μεγάλη απόσταση από τις αγωνίες και τις ανάγκες των πολιτών όσο η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ.
Μία πολιτική ηγεσία που θα διέθετε σύνεση και κοινωνική ευαισθησία θα είχε φροντίσει να προστατεύσει την κοινωνία από τις συνέπειες των διεθνών κρίσεων, από το ουκρανικό μέχρι το Ιράν. Δυστυχώς, η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη δεν διαθέτει ούτε το ένα ούτε το άλλο. Όχι μόνο δεν θέτει φραγμούς στο κόστος ζωής που καλπάζει, όχι μόνο δεν παρεμβαίνει ρυθμιστικά, αλλά αντίθετα αφήνει ανεξέλεγκτους όλους τους μηχανισμούς κερδοσκοπίας και ολιγοπωλιακής στρέβλωσης του ανταγωνισμού. Ακόμη και με τα δικά της ιδεολογικά κριτήρια, μιας ελεύθερης αγοράς με υγιή ανταγωνισμό, περνάει πολύ κάτω από τον πήχυ.
Αυτό που κάνει είναι ένας πρόσκαιρος επικοινωνιακός χειρισμός των προβλημάτων, όταν η κοινωνική πίεση αυξάνεται. Αυτό συνέβη με την υποτιθέμενη «συμφωνία κυρίων» για τα σούπερ μάρκετ, που παρά τους τηλεοπτικούς πανηγυρισμούς των κυβερνητικών στελεχών, πολύ σύντομα αποδείχθηκε ότι καμία θετική επίδραση δεν είχε στο πορτοφόλι μας. Αυτό κάνει και τώρα, με την ανακοίνωση των υποτιθέμενων μέτρων για την ακρίβεια και το ιδιωτικό χρέος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Too little, too late, όπως λέμε στον Έβρο. Οι πολίτες έχουν ανάγκη μια μόνιμη παρέμβαση για τη μείωση των τιμών, έλεγχο της αγοράς και της αισχροκέρδειας. Τι απαντά η κυβέρνηση; Φιλοδωρήματα και επιδόματα με ορίζοντα δεκαπέντε ημερών, εκπτώσεις λίγων λεπτών στα καύσιμα και ανέξοδες υποσχέσεις για το πετρέλαιο θέρμανσης. Ο βαρύς χειμώνας που έρχεται, όμως, δεν βγαίνει με πολιτικές του δεκαπενθήμερου, αλλά με μόνιμα μέτρα.
Και ενώ η κυβέρνηση αρκείται να αποστέλλει, και πάλι επικοινωνιακά, επιστολές προς την Κομισιόν, άλλες χώρες εδώ και μήνες προχωρούν σε δραστικές παρεμβάσεις στην αγορά. Η Γερμανία προχώρησε σε μείωση της φορολογίας στη βενζίνη και στο ντίζελ, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, σχεδιάζοντας να καλύψει το κόστος μέσα από τη φορολόγηση των υπερκερδών των εταιρειών ενέργειας. Η Γαλλία αποφάσισε σημαντικές επιδοτήσεις καυσίμων έως το τέλος του 2026, και όχι για 15 ημέρες, καθώς και επιδότηση για τους χαμηλόμισθους που χρειάζονται αυτοκίνητο για να μετακινούνται στην εργασία τους. Η Ισπανία και η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσες, που πρωτοπορεί και σε αυτό το επίπεδο, έχει μειώσει δραστικά τον ΕΦΚ στην ηλεκτρική ενέργεια και συνδέει τις μειώσεις στα καύσιμα με τον πληθωρισμό καυσίμων – ενώ τον ΕΦΚ στη βενζίνη και στο πετρέλαιο κίνησης έχει μειώσει και η ολλανδική κυβέρνηση. Ο κατάλογος των χωρών που παίρνουν ουσιαστικά μέτρα είναι μακρύς. Η Ελλάδα λάμπει διά της απουσίας της και διά της ατολμίας της κυβέρνησης.
Η ΕΛΑΣ έχει καταθέσει μια δέσμη συνετών και ρεαλιστικών μέτρων, που βρίσκονται στον αντίποδα της κυβερνητικής λογικής: όχι προσκαιρες ασπιρίνες, αλλά σταθερές και μόνιμες παρεμβάσεις στην αγορά. Ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε σε τέσσερα εργαλεία που είναι διαθέσιμα, όπως η μείωση του ΕΦΚ στο μισό (στο όριο που επιτρέπει η ΕΕ), η μείωση του ΦΠΑ στα καύσιμα στο 13% κατά το παράδειγμα της Ισπανίας, πλαφόν στα περιθώρια κέρδους στα διυλιστήρια σε συνδυασμό με έκτακτη φορολογία των υπερκερδών τους. Όλα αυτά τα βρίσκει κανείς στον κατάλογο μέτρων που παίρνουν οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Γιατί, άραγε, η δική μας να παραμένει μια ατυχής εξαίρεση;
Επειδή ακριβώς η κυβέρνηση, μετά από επτά χρόνια στην εξουσία, έχει κλειστεί στον γυάλινο πύργο της αλαζονείας και της οίησης, αποκομμένη όσο ποτέ άλλοτε από τους πολίτες. Μήπως, λοιπόν, είναι καιρός να την απελευθερώσουμε; Θα ήταν μια θετική εξέλιξη για την κοινωνία και για τη χώρα, ίσως και για την ίδια την κυβέρνηση...
(Η Κατερίνα Μπέρδου είναι αν. Τομεάρχης Άμυνας της ΕΛΑΣ, δικηγόρος)
