«Οι διευθετήσεις που έγιναν το 2012 έγιναν και το 2018, δημιούργησαν τις δημοσιονομικές προϋποθέσεις για να υπάρχει η χώρα αλλά δεν δόθηκε στην Ελλάδα η νέα αφετηρία την οποία άξιζε η προσπάθεια των Ελλήνων και ο πόνος που κατεβλήθη τα χρόνια της κρίσης».
Αυτά ανέφερε, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ, ο καθηγητής του ΑΠΘ Ευάγγελος Βενιζέλος, αντιπρόεδρος των κυβερνήσεων Γ. Παπανδρέου, Λ. Παπαδήμου και Α. Σαμαρά και πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, μιλώντας κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Χριστοδουλάκη, «Μετά τα μνημόνια, οι χαμένες ευκαιρίες 2018 – 2025» που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ.
«Σήμερα μπορούμε έχοντας αμυντικούς μηχανισμούς να απολαύσουμε την επάνοδο στην κανονικότητα, δηλαδή να βάλουμε μέσα σε μια παρένθεση τη δεκαετία της κρίσης. Αυτό που αναδεικνύει ο Νίκος Χριστοδουλάκης, στο βιβλίο του, είναι όχι η επάνοδος στην κανονικότητα αλλά η διαμόρφωση μιας νέας αντίληψης που να διαπερνά την οικονομία, την κοινωνία, το πολιτικό σύστημα, η οποία αφενός μεν να αποτρέπει την επανάληψη της κρίσης αφετέρου δε να μας επιτρέπει να καλύψουμε το χαμένο έδαφος. Όχι εκεί που είμαστε πριν από την κρίση αλλά εκεί που θα έπρεπε να είμαστε αν δεν είχε μεσολαβήσει η κρίση, γιατί οι εταίροι μας στην ευρωπαϊκή Ένωση στο μεταξύ προχωρούν. Άρα το να συγκρίνεις την κατάσταση της χώρας σήμερα με την κατάσταση το 2009 σημαίνει πολύ λίγα γιατί πρέπει να συγκρίνουμε την κατάσταση μεταξύ όλων των μελών της Ε.Ε. Το βιβλίο ασχολείται με τους βασικούς πυλώνες. Με το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας, με το δημογραφικό, το οποίο βρίσκεται στη βάση του δομικού περιορισμού που έχει ο ρυθμός ανάπτυξης», ανέφερε ο κ. Βενιζέλος και συνέχισε:
«Γιατί δεν πετύχαμε τον στόχο που θα έπρεπε να πετύχουμε. Γιατί δεν έγινε η εκτίναξη που αναμέναμε παρά τα θετικά αποτελέσματα όπως είναι η μείωση του ποσοστού της ανεργίας, παρά τις μεγάλες ευκαιρίες που έδωσε η συσσώρευση ενωσιακών πόρων αυτή η μεγάλη συναστρία όπως το Ταμείο Ανθεκτικότητας και Ανάκαμψης, το ΕΣΠΑ, η Κοινή Αγροτική Πολιτική και επιπλέον η μεγάλη εύνοια της τύχης, που λέγεται πανδημία. Επηρέασε συμπεριφορές αλλά από την άποψη οικονομικών δυνατοτήτων και δημοσιονομικής ευελιξίας, ήταν μια περίοδος με τεράστιες δυνατότητες. Μοιράστηκε τόσο χρήμα, όσο απορροφήθηκε από την οικονομία την περίοδο της κρίσης. Αγωνιστήκαμε καταβάλλοντας τεράστιο κοινωνικό και πολιτικό κόστος, να διαχειριστούμε την κρίση για να αντλήσουμε τους πόρους αυτούς, οι οποίοι με πολύ μεγάλη ευκολία, σε λιγότερο από δυο χρόνια δόθηκαν με τη μορφή των επιδοτήσεων, με αμφίβολα κριτήρια τα οποία δεν έχουν επιβεβαιωθεί. Έχουμε περάσει επτά χρόνια σε μια διαρκή θεσμική σύγκρουση για τον τόπο λειτουργίας των οργάνων του κράτους, της Δικαιοσύνης, τη σχέση μας με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς».
«Έχουμε αφήσει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα έναν αυτόματο πιλότο να καθοδηγεί την οικονομία και αυτός είναι ο πληθωρισμός, ο οποίος διαβρώνει το εισόδημα, διογκώνει τις ανισότητες, και παράγει το επιτυχημένο δημοσιονομικό αποτέλεσμα», σημείωσε ο κ. Βενιζέλος και πρόσθεσε.
«Έτσι όμως διατηρείται αλώβητο το χαρακτηριστικό των 35 πρώτων ετών της μεταπολίτευσης. Δεν έχουμε αφομοιώσει ένα βασικό δίδαγμα της κρίσης, γιατί βεβαίως αυτό μπορεί να μειώνει τον λόγο του χρέους προς το ΑΕΠ, και ως εκ τούτου η χώρα να δίνει την εντύπωση πως έχει μια δημοσιονομική εξυγίανση, η χώρα έχει πετύχει μια εξυγίανση η οποία την τοποθετεί σε μια θέση ασφαλέστερη από αυτή που δημοσιονομικά έχει η Ιταλία ή η Γαλλία την περίοδο αυτή. Αυτό όμως δημιουργεί κοινωνική δυσαρέσκεια που προκαλεί η εισοδηματική ανεπάρκεια, η ακρίβεια. Το στεγαστικό, αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα για τα ελληνικά νοικοκυριά. Η δαπάνη για τη στέγαση στην Ελλάδα είναι σε ένα επίπεδο διπλάσιο σχεδόν από το μέσο ευρωπαϊκό.
Καταλήγοντας ο κ. Βενιζέλος είπε πως «ορθώς γίνονται κινήσεις όπως η πρόωρη εξόφληση ή οι εξαγορές δανείων, «όμως αυτό έχει μια προϊστορία που οφείλουμε να σεβόμαστε. Όλες οι διευθετήσεις που έγιναν το 2012 έγιναν και το 2018, και αυτό είναι που δημιουργεί τη δημοσιονομική προϋπόθεση για να υπάρχει η χώρα. Το θέμα είναι τι προσθέτεις σε αυτή τη δημοσιονομική προϋπόθεση από το 2019 και μετά. Αναγνωρίζω και υπογραμμίζω όλα τα θετικά επιτεύγματα αλλά δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε τα μεγάλα προβλήματα τα οποία τα χρόνια αυτά δεν έχουν δώσει στην Ελλάδα την εκτίναξη τη νέα αφετηρία την οποία άξιζε η προσπάθεια των Ελλήνων και ο πόνος που κατεβλήθη τα χρόνιά της κρίσης».
