Αν ο στόχος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.) και του Αλέξη Τσίπρα ήταν να προκαλέσουν την ανασύνθεση του αριστερού και προοδευτικού χώρου, θα έλεγε κανείς, με βάση τις πρώτες δημοσκοπήσεις, ότι ο στόχος αρχίζει να υλοποιείται.
Η κριτική και ο επιθέσεις είναι συνεχείς και από όλες τις πλευρές. Αυτό είναι θετικό γιατί σημαίνει, ότι το εγχείρημα προκαλεί ενδιαφέρον.
Ορισμένες επιθέσεις όμως, στερούνται στοιχειώδους πολιτικής λογικής και πρέπει να απαντηθούν.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ας τις δούμε προσεκτικά:
1. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει κάνει αυτοκριτική. Στην Αριστερά αυτοκριτική κάνουν τα κόμματα και όχι τα πρόσωπα. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να κάνει αυτοκριτική για τις ήττες του 2019 και 2023 είχε την ευκαιρία να το πράξει το καλοκαίρι του 2023 μετά την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα. Τότε προτείναμε να γίνει πρώτα συνέδριο αυτοκριτικής και προοπτικής και μετά η εκλογή Προέδρου (που κατέληξε στην «στιγμή Κασσελάκη»). Η ΚΕ του κόμματος αποφάσισε να αυτοκτονήσει και να πάει σε άμεση εκλογή με τις γνωστές συνέπειες. Η πλειοψηφία των συντρόφων που αποχώρησαν και συγκρότησαν στη συνέχεια την ΝΕ.ΑΡ. τάχθηκε υπέρ της άμεσης εκλογής Προέδρου. Για την επιλογή αυτή δεν μπορεί να ευθύνεται ο πρώην Πρωθυπουργός. Ακόμα όμως και αν δεχθεί κάνεις ότι τα πρόσωπα οφείλουν να «αυτομαστιγωθούν» στην πλατεία, αξίζει να πούμε ότι, δεν θυμόμαστε κανέναν Πρόεδρο κόμματος, να παραμερίζει μετά την παραίτησή του, να δέχεται σιωπηλός επιθέσεις, να γράφει βιβλίο για τα γεγονότα, να παραιτείται από τη βουλευτική έδρα, να αναλαμβάνει τις ευθύνες για τις επιλογές των προσώπων και των πολιτικών, να μιλάει παρόλα αυτά για την ενότητα του χώρου κλπ. Αντίθετα θυμόμαστε σιωπηλούς, «απόστρατους» πρώην Πρωθυπουργούς είτε να μιλάνε στη «χάση και στη φέξη» είτε να αναπαύονται στα ορεινά έδρανα της βουλής. Αυτοκριτική π.χ. για την χρεοκοπία της χώρας πάντως, δεν τους θυμόμαστε να κάνουν. Αντί ο χώρος της Αριστεράς, να μάθει από τα ιδεολογικά, προγραμματικά και οργανωτικά ελλείμματα επιλέγει τον εύκολο δρόμο. Να ρίχνει το ανάθεμα σε ένα πρόσωπο. Λες και πριν τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα η Αριστερά ζούσε μέρες δόξας.
2. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει μετανοήσει για την καταστροφή του 2015. Έλα Χριστέ και Παναγία…Να μετανοήσει ο Αλέξης Τσίπρας που έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια και όχι εκείνοι που την έβαλαν... Είπαμε την ιστορία την γράφουν οι νικητές, αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με επιστημονική φαντασία.
3. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει αλλάξει σε τίποτα και ετοιμάζει τον ΣΥΡΙΖΑ νο2. Το νέο ξεκίνημα της ΕΛ.Α.Σ. συνοδεύεται από μια νέα πολιτική πρόταση, από νέα πρόσωπα και από ένα νέο μοντέλο κόμματος. Τι παραπάνω να εισφέρει κανείς σε μια νέα πολιτική προσπάθεια; Το γεγονός ότι ο επικεφαλής είναι το ίδιο πρόσωπο που διαχειρίστηκε με επιτυχία (όπως κρίνεται εκ του αποτελέσματος) μια χρεοκοπία που άλλοι κληροδότησαν δεν είναι βαρίδι, αλλά πλεονέκτημα, όπως αποτυπώνουν ήδη οι μετρήσεις. Οι πολίτες δεν επιβραβεύουν απλά το πρόσωπο, αλλά τους πολιτικούς συμβολισμούς που κουβαλά και την «ιστορική πραγματικότητα» που ένιωσαν στη ζωή τους. Οι πολίτες δεν είναι κουτοί για να τους ξεγελάσει κάποιος.
4. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν λέει κάτι καινούργιο. Μα, πότε προλάβαν να ακούσουν; Το νέο κόμμα υπάρχει δέκα μέρες. Για την «Ελπίδα για την Δημοκρατία» της κας Καρυστιανού για παράδειγμα, οι επικριτές του Τσίπρα περιμένουν να ακούσουν τις θέσεις του νέου κόμματος. Για το νέο κόμμα Τσίπρα όμως, όχι! Ξέρουν ήδη τι θα πει, τι σκοτεινούς σκοπούς έχει, ποια μεγάλα συμφέροντα τον πριμοδοτούν… Τον έχουν απορρίψει πριν τον ακούσουν. Λογικό….!Οι πρώτες βέβαια παρεμβάσεις για το μεγαλύτερο θέμα της ελληνικής κοινωνίας(ακρίβεια) έρχονται να τους διαψεύσουν. Επιπλέον, ο Αλέξης Τσίπρας στη διαδρομή του κατάφερε να συναντήσει την Αριστερά με την Σοσιαλδημοκρατία και έτσι να κυβερνήσει. Γιατί να αλλάξει τον πυρήνα μιας πετυχημένη συνταγής, που έπιασε το νήμα της «Κυβερνώσας Αριστεράς»; Αν κάποιοι απορρίπτουν την προοπτική κυβερνησιμότητας για την ευρύτερη Αριστερά είναι προτιμότερο να βγουν και να το πουν ανοιχτά δίνοντας μάχες οπισθοφυλακής. Πάντως ΣΥΡΙΖΑ νο2 δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο ως φάρσα.
5. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι μόνο επικοινωνία, περιτύλιγμα και «Rebranding» και έμεινε σιωπηλός 3 χρόνια. Εντωμεταξύ ο ίδιος έχει συστήσει Ινστιτούτο με καμιά 50αριά επιστήμονες από Ελλάδα και εξωτερικό και όχι ένα «αόρατο» ίδρυμα, όπως τον κατηγορούσαν (και έκαναν οι προκάτοχοί του) που δημοσιεύει μελέτες, συμμετέχει σε συνέδρια, παρεμβαίνει στο δημόσιο διάλογο και τροφοδοτεί το νέο φορέα με σύγχρονες επεξεργασίες. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας μήνες τώρα μέσω της «Ιθάκης» τοποθετείται συστηματικά σε όλα τα μεγάλα ζητήματα της επικαιρότητας με κριτική, αλλά και προτάσεις.
6. Ο Αλέξης Τσίπρας φτιάχνει ένα προσωποκεντρικό κόμμα. Σε δέκα μέρες υπήρξε διακήρυξη από 300 ανθρώπους από την κοινωνία των πολιτών και προέκυψαν δεκάδες χιλιάδες υπογραφές, δημιουργείται ηλεκτρονική πλατφόρμα, ετοιμάζονται όργανα, γίνονται καθημερινές συνεδριάσεις, εμφανίστηκαν νέα πρόσωπα σε μια συνθήκη πολιτικής ανανέωσης κλπ. Δεν θυμόμαστε ποτέ να δημιουργείται ένα κόμμα και να φυτρώνουν όργανα, συλλογικές εκφράσεις, διασύνδεση με το μαζικό χώρο μέσα σε 10 μέρες, ακόμα και όταν το κομματικό φαινόμενο δεν ήταν σε τόσο μεγάλη κρίση. Ψυχραιμία και υπομονή λοιπόν. Όλα θα γίνουν αλλά αλλιώς…
7. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει σχέση με την Αριστερά και το σοσιαλισμό. Όσες φορές και αν κλείνει κανείς τη λέξη «Αριστερά» προσδιορίζεται, όχι από αυτό που λέει, αλλά από αυτό που προτείνει και κυρίως από αυτό που κάνει. Ο Μαμντάνι στη Νέα Υόρκη ποτέ δεν είπε τη λέξη Αριστερά. Είναι δεξιός..; Ορισμένοι σπεύδουν να ετεροπροσδιορστούν αποκλειστικά και μόνο για να συνεχίσουν να υπάρχουν. Όσο για το σοσιαλισμό μέχρι σήμερα, με την Αριστερά της εποχής (παραδοσιακή και μη) δεν είδαμε να έρχεται πιο κοντά όσο και αν ορκιζόταν φωναχτά σε αυτόν.
8. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν επιδιώκει συνεργασίες. Σοβαρά τώρα; Δηλαδή και όσοι τις επιδιώξαμε εδώ και δύο χρόνια, τι εισπράξαμε από τα υφιστάμενα κόμματα του αριστερού και προοδευτικού χώρου; Μόνο χλεύη και απαξίωση. Σημειωτέο ότι όταν κάναμε την πολλή μεγάλη εκδήλωση στο θέατρο ΑΛΦΑ με Μ.Χριστοδουλάκη και Ε.Αχτσιόγλου το 2024 δεν πάτησε το πόδι του, ούτε ένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Τόση αγάπη για τις συνεργασίες, οι όψιμοι υποστηρικτές! Η σύνθεση απέτυχε με ευθύνη των υφιστάμενων προοδευτικών κομμάτων. Η κοινωνία δεν μπορεί να περιμένει και ζητά αλλαγή πολιτικής. Είναι ή ώρα μιας μεγάλης υπέρβασης αλλά και μιας νέα ενότητας στο έδαφος της κυβερνώσας Αριστεράς. Τα υπόλοιπα είναι παραγοντισμοί, αλισβερίσια και προφάσεις εν αμαρτίαις.
Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη είναι ένας νέος τόπος συνάντησης των αριστερών και προοδευτικών πολιτών, που ταράζει λιμνάζοντα και βαλτωμένα νερά. Αξίζει να στηριχθεί από όλους τους πολίτες, γιατί έμαθε από το θες και θέλει να παλέψει για το αύριο. Ορισμένοι θα επιλέγουν να κοιτούν το δέντρο. Εμείς θα συνεχίσουμε να κοιτάμε προς το «δάσος».
(Ο Διονύσης Τεμπονέρας είναι Στέλεχος ΕΛ.Α.Σ.)
