Πέρασαν 140 χρόνια από την ματωμένη Πρωτομαγιά του Σικάγο. Η φετινή απεργία στη χώρα μας δεν μπορεί παρά να σημαδεύεται από τις φωτογραφίες των 200 κομμουνιστών, που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή.
Δεν είναι μόνο ο αγώνας ενάντια στον κατακτητή, που συνδέει την Πρωτομαγιά του 1886 με την Καισαριανή του 1944.
Οι 200 κομμουνιστές εκτελούνται ακριβώς την μέρα εκείνη «συμβολικά» από τα γερμανικά εκτελεστικά αποσπάσματα, επειδή υπερασπίζονται με τη ζωή τους τις κατακτήσεις του Σικάγο του 1886.
Είναι άνθρωποι εργάτες, αγρότες, μέλη σωματείων, αγροτοσυνδικαλιστές, μέλη οι περισσότεροι του ΚΚΕ, αλλά πάνω από όλα «συλλογικοί» οργανωμένοι άνθρωποι στρατευμένοι στον αγώνα για ελευθερία και ζωή με αξιοπρέπεια.
Οι σηκωμένες γροθιές την ώρα που οι σφαίρες τρυπούν τα σώματα πέφτουν τελευταίες στο έδαφος.
Στην πραγματικότητα όμως μένουν πάντα ψηλά, σαν φάροι που μας δείχνουν ότι τον αγώνα για μια ζωή απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, αξίζει να τον υπερασπιστεί κανείς με την ίδια του τη ζωή.
Αυτές τις αξίες μας καλεί να θυμηθούμε η φετινή Πρωτομαγιά.
Μόνο που σήμερα με την κυβέρνηση της ΝΔ το 8ωρο έγινε 13ωρο.
Ήδη στο πρώτο τρίμηνο θρηνούμε 37 εργαζόμενους νεκρούς σε εργατικά ατυχήματα.
Την ώρα που σαν Έλληνες δουλεύουμε τις περισσότερες ώρες από όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους στην Ευρώπη, η αγοραστική μας δύναμη βρίσκεται στον πάτο.
Η επισφάλεια έχει χτυπήσει κόκκινο και μια νέα γενιά «εργαζόμενων φτωχών» δεν ξέρει αν, που, πόσο, με τι μισθό και για πόσες ώρες θα έχει δουλειά αύριο το πρωί.
Ο πόλεμος και η αναβίωση των σφαιρών επιρροής πλήττουν πρωτίστως τα εργαζόμενα στρώματα που δεν έχουν πια όπλα να αντιδράσουν. Τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, η συλλογική αυτονομία (ΣΣΕ και απεργία) ξεθωριάζουν και σύντομα θα αποτελούν μακρινή ανάμνηση.
Τι και αν παράγεται απίθανος πλούτος…
Τι και αν η τεχνητή νοημοσύνη και η ψηφιακή επανάσταση δίνουν απίθανες δυνατότητες η Αριστερά και το συνδικαλιστικό κίνημα, στρυμωγμένοι στα σχοινιά, βρίσκονται σε μεγάλη αμηχανία και αδράνεια.
Και όμως…
Κάτι τέτοιες ώρες έχουμε περισσότερο ανάγκη από ποτέ το «Σικάγο» και την «Καισαριανή».
Τα αιτήματα έρχονται από το μακρινό παρελθόν αλλά και το μέλλον:
…35ωρο
…Συλλογικές συμβάσεις
…Αποκατάσταση του δικαιώματος στην απεργία
….Αιτιολογημένη απόλυση
…Λιγότεροι φόροι στην μισθωτή εργασία
…Αξιοπρεπείς μισθοί και συντάξεις
….Προστασία της υγείας και ασφάλειας στην εργασία
….Σταθερή δουλειά
…Όχι στον πόλεμο
Ψηλά οι σημαίες του αγώνα και δυνατές οι φωνές μας…
Να ακουστούν δυνατά παντού, από το Σικάγο μέχρι την Καισαριανή.
(Ο Διονύσης Τεμπονέρας είναι Νομικός)
































