Αρχές του 2026 ο Κυριάκος Βελόπουλος επιτέθηκε στον Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Ανθιμο κατηγορώντας τον πως η Ιερά Μητρόπολή του «κληρονομεί από πιστούς ακίνητα και στη συνέχεια τα πουλάει σε Βούλγαρους και σε Τούρκους». Κλασικό υπόδειγμα πατριδοκαπηλίας από έναν πολιτικό που δεν ορρωδεί προ ουδενός.
Ο Μητροπολίτης απάντησε πως οι «πωλήσεις πραγματοποιήθηκαν βάσει του ισχύοντος Κανονισμού εκποιήσεων της Ιεράς Συνόδου και με δημόσιο διαγωνισμό κατά τα ανύποπτα έτη 2017 το πρώτο και 2019 το δεύτερο» και κατηγόρησε τον Βελόπουλο για «ορθόδοξη» χριστεμπορία. Για το ίδιο θέμα, την πώληση κατοικιών σε Τούρκους και Βούλγαρους, στην ίδια «πατριδοκαπηλία» έπεσαν και πολλοί του «πατριωτικού» ΠΑΣΟΚ.
Αυτό εννοώ όταν γράφω συνεχώς πως όχι το κράτος από την Εκκλησία, αλλά η Εκκλησία πρέπει να χωριστεί από το κράτος. Είναι η πολιτική και το κράτος που χρησιμοποιούν την Εκκλησία και πολύ λιγότερο αυτή το κράτος και τους πολιτικούς. Για να αλλάξει αυτό, χρειάζονται ιεράρχες σαν τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως.
Ο Αλεξανδρουπόλεως αντιτάχθηκε και στα αντιδραστικά φληναφήματα της Νίκης, όταν αυτή ζήτησε να θεσμοθετηθεί η σύσταση «υπηρεσίας παρακολούθησης ανθελληνικών και ιστορικά ψευδών εκδόσεων» και να ασκείται ποινική δίωξη σ’ όλους όσοι επιμένουν να υποστηρίζουν ιδέες που «δεν είναι χριστιανικές».
Ο λόγιος και φωτισμένος ιεράρχης χαρακτήρισε αντιχριστιανικά όλα αυτά. Την Πρωτοχρονιά του 2022 σε μια άδεια από πιστούς Μητρόπολη, είδε κάτω να υπάρχουν επίσημοι που αγνόησαν την απαγόρευση προσέλευσης στην πρωτοχρονιάτικη λειτουργία. Και τους προσφώνησε ονομαστικά ως «εκπροσώπους» του λαού που θα ήθελε και αυτός μια τέτοια ημέρα να είναι εδώ». Λεπτή ειρωνεία ή ανοικτό κράξιμο;
Μέρες που ζούμε, εποχές πολέμου στο Ιράν και κτισίματος τειχών κατά των μεταναστών, ας θυμηθούμε τι είπε, σε ομιλία του στον 6ο γύρο της κοινής συνεδρίασης του Διεθνούς Κέντρου Διαθρησκειακού Διαλόγου με την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία στην Τεχεράνη τον Φεβρουάριο του 2017. «Η Γηραιά Ηπειρος έχει αρχίσει να ορθώνει συρματοπλέγματα, όχι μόνο στα εξωτερικά αλλά και στα εσωτερικά της σύνορα. Η αυξανόμενη πόλωση μεταξύ της Δύσεως (αγγλοσαξονικός κόσμος και ηπειρωτική Ευρώπη) και της Ανατολής είναι πλέον γεγονός.
Μόνο ένας θεολογικός διάλογος μπορεί να αγγίξει τα βαθύτερα στοιχεία που καθορίζουν τις ταυτότητες των λαών». Οταν το 2020 υπήρξε το μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα από την Τουρκία και ο «πατριωτισμός» πολλών ξεχείλιζε από τα μπατζάκια τους, δήλωνε «Να κάνουμε τους πρόσφυγες νύφες και γαμπρούς μας», ευρισκόμενος, αυτός ο φωτισμένος ιεράρχης, πολύ κοντά σ’ όσα υποστήριζε και ο πολυαγαπημένος μου πάπας Φραγκίσκος.
Ενώ έτρεξε να συνδράμει με ρουχισμό και τρόφιμα τους «εισβολείς» στηλιτεύοντας τη γάγγραινα του εθνικολαϊκισμού, ο οποίος σήμερα είναι ο μεγαλύτερος εχθρός των δημοκρατιών. Να μου επιτρέψει όμως ο Μητροπολίτης μια «συμπλήρωση». Καλός είναι ο θεολογικός διάλογος, αλλά εξίσου αναγκαίος είναι κι ένας διάλογος του Διαφωτισμού με τη Θεολογία. Αυτός θα ήταν η απάντηση τόσο του κοσμικού όσο και του θεολογικού κόσμου στον μισανθρωπισμό του «εθνικολαϊκισμού». Φανταστείτε να είχαμε και άλλους τέτοιους ιεράρχες!
(Ο Γιώργος Σιακαντάρης είναι διδάκτωρ Κοινωνιολογίας, συγγραφέας- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Τα Νέα»)
