Την πατρότητα της φράσης «διαίρει και βασίλευε» διεκδικούν αρκετοί. Μικρή σημασία έχει, ωστόσο, ποιος τη διατύπωσε πρώτος. Σήμερα, όπως άλλωστε σε κάθε εποχή, αυτό που επηρεάζει τις εξελίξεις είναι η προσπάθεια κάποιων ηγετών να κάνουν πράξη το divide ut regnes. Μερικοί το καταφέρνουν είναι η αλήθεια με μεγάλη επιτυχία. Στην ιστορική της διαδρομή η ανθρωπότητα έχει γνωρίσει πολλούς κυβερνήτες, οι οποίοι στήριξαν την πολιτική τους διαδρομή και την κυβερνητική τους επιβίωση στο παραπάνω ρητό. Αυτές οι περιπτώσεις, βεβαίως, δε λείπουν και από τη χώρα μας.
Στην Ελλάδα, στις μέρες μας, η κοινωνία υποφέρει, οι πολίτες διαμαρτύρονται, η μεγάλη μάζα του λαού τα βγάζει πολύ δύσκολα πέρα, αλλά η κυβέρνηση έχει υποστεί μικρή φθορά και συνεχίζει τη σκληρή πολιτική της. Μάλιστα οι σφυγμομετρήσεις εμφανίζουν τη Ν.Δ. να προηγείται με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο κόμμα. Υποκλοπές, σκάνδαλα, εγκλήματα στα Τέμπη και την Πύλο, ακρίβεια, χειραγώγηση της δικαιοσύνης, προβληματική λειτουργία των θεσμών και του ίδιου του δημοκρατικού πολιτεύματος δεν προκάλεσαν ισχυρούς τριγμούς στη χειρότερη, ίσως, κυβέρνηση της μεταπολίτευσης και δεν οδήγησαν στην πτώση της , όπως θα ήταν αναμενόμενο. Γιατί άραγε;
Μια βασική αιτία είναι, ασφαλώς, ο κατακερματισμός που υπάρχει στον χώρο της προοδευτικής αντιπολίτευσης στον οποίο συνέβαλε και ο πρωθυπουργός με τις μεταγραφές και την υπουργοποίηση στελεχών από τον χώρο του εκσυγχρονιστικού ΠΑ.ΣΟ.Κ. Μια διαιρεμένη κεντροαριστερά η οποία επιτρέπει στον κ. Μητσοτάκη όχι μόνο να «βασιλεύει» δύο τετραετίες περίπου, αλλά να ονειρεύεται βάσιμα και μια τρίτη. Πολιτικά μέτριοι αρχηγοί κομμάτων αδυνατούν να αφουγκραστούν τις ανάγκες της κοινωνίας. Άλλοι προσπαθούν να διατηρήσουν την καθαρότητα τους και άλλοι συμπεριφέρονται με μεγαλομανία και προβάρουν το κοστούμι του επόμενου πρωθυπουργού. Δεν αντιλαμβάνονται ότι στην παρούσα περίοδο μόνο με τη συνεργασία τους πάνω σε ένα ξεκάθαρο, κοστολογημένο, ρεαλιστικό και φιλολαϊκό πρόγραμμα μπορούν να απειλήσουν την κυριαρχία του κ. Μητσοτάκη και της διαπλοκής η οποία τον στηρίζει. Δε λαμβάνουν υπόψη αυτό το οποίο αποτυπώνεται ολοφάνερα στα γκάλοπ , ότι δηλαδή κανένα κόμμα μόνο του δεν καταφέρνει να πείσει τους ψηφοφόρους και ότι χρειάζεται κοινό πολιτικό μέτωπο για να βγάλουν τη χώρα από τη μιζέρια, την ανυποληψία, τον αυταρχισμό και την καταστροφική πορεία που ακολουθεί.
Το διαίρει και βασίλευε απλώθηκε και στο αγροτοκτηνοτροφικό κίνημα. Οι άνθρωποι αυτοί δίνουν έναν αγώνα επιβίωσης και δικαιολογημένα αντιδρούν στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και στην ατιμωρησία των «φραπέδων» και των «χασάπηδων». Αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τη συμφωνία Ε.Ε. με τη Mercosur, αφού βλέπουν ότι πολλά από τα προϊόντα τους δε θα είναι πια ανταγωνιστικά. Έδωσαν έναν αξιοπρεπή αγώνα ο οποίος, εντούτοις, οδηγείται σε αδιέξοδο, αφού η κυβέρνηση κατάφερε να τους διασπάσει. Πρώτα σιώπησε ξαφνικά το κίνημα της κατσούνας στην Κρήτη. Ύστερα γαλάζιοι, κυρίως, συνδικαλιστές πήγαν σε μια στημένη συνάντηση με τον πρωθυπουργό η οποία χαρακτηρίστηκε από πολλές υποσχέσεις και παροχές-ψίχουλα. Τώρα η μεγάλη μάζα των αγροτών, που βρίσκονται στις εθνικές οδούς, σέρνεται σε μια νέα συνάντηση με τον νικητή κ. Μητσοτάκη σε μια απέλπιδα προσπάθεια να σώσουν κάτι από τον αγώνα τους, αν σώζεται.
Το μεγαλύτερο, εντούτοις, κέρδος για την κυβέρνηση προέρχεται από όσα έγιναν στον σύλλογο θυμάτων των Τεμπών. Συμβάντα που με βεβαιότητα μπορεί κανείς να πει ότι θα επηρεάσουν αρνητικά το κίνημα των Τεμπών, όπως ονομάστηκε η μόνη μαζική λαϊκή αντίδραση που απείλησε σοβαρά την κυβέρνηση. Δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι δεν έβαλαν το χεράκι τους κυβερνητικοί παράγοντες σε όσα θλιβερά έγιναν στον σύλλογο. Ασφαλώς και κανείς δεν έχει δικαίωμα να εκμεταλλευτεί τον αγώνα των γονιών για να ικανοποιήσει τις πολιτικές του φιλοδοξίες. Είναι ξεκάθαρο. Όμως και το υπόλοιπο Δ.Σ. του συλλόγου δεν αντέδρασε με ψυχραιμία και νηφαλιότητα. Υπήρχαν και άλλοι πιο ήπιοι και πολιτισμένοι δρόμοι για να λύσουν τις διαφορές τους με την κ. Καρυστιανού από το δημόσιο ξεκατίνιασμα και τις κατηγορίες για οικονομικές ατασθαλίες. Ο αγώνας για να αποδοθεί δικαιοσύνη πρέπει να δοθεί με ενότητα και αποφασιστικότητα.
Ο κ.Μητσοτάκης ευνοημένος από τις εξελίξεις τρίβει τα χέρια του και ετοιμάζεται για μια τρίτη πρωθυπουργία σε έναν κόσμο που οι τελευταίες σταθερές του αποδυναμώνονται. Σε μια Ελλάδα που η πορεία της θα χαραχτεί ξανά στους χάρτες των συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων. Διαίρει και βασίλευε είπαμε.
(Ο Γιάννης Ανδρουλιδάκης είναι εκπαιδευτικός στο 1ο Γυμνάσιο Καλαμάτας)
