Πολλά παιδιά μεγαλώνουν σε οικογένειες όπου τα συναισθήματα δεν εκφράζονται ή δεν συζητούνται ανοιχτά.
Σε τέτοια σπίτια μπορεί να υπήρχε φροντίδα, οργάνωση και πρακτική στήριξη, αλλά η συναισθηματική επικοινωνία ήταν περιορισμένη ή σχεδόν ανύπαρκτη. Η ψυχολογία δείχνει ότι αυτό το περιβάλλον μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους όταν γίνουν ενήλικες.
Για αυτό και οι επιστήμονες που μελετούν τη συμπεριφορά, λένε ότι αυτό εξηγεί γιατί τόσοι πολλοί boomers αισθάνονται απομονωμένοι ακόμα και όταν περιβάλλονται από οικογένεια.
Όταν ένα παιδί μεγαλώνει χωρίς να βλέπει τους γονείς του να μιλούν για φόβο, λύπη, θυμό ή χαρά, συχνά μαθαίνει ότι τα συναισθήματα είναι κάτι που πρέπει να κρατά κανείς μέσα του. Δεν αποκτά εύκολα το λεξιλόγιο για να περιγράψει τι νιώθει, ούτε τα πρότυπα για το πώς να μοιραστεί τις εσωτερικές του εμπειρίες. Ως ενήλικες, πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν με ακρίβεια τα συναισθήματά τους ή να τα εκφράσουν στους άλλους.
Ένα συχνό αποτέλεσμα είναι η συναισθηματική απόσταση στις σχέσεις. Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να είναι υπεύθυνοι, αξιόπιστοι και καλοί συνεργάτες, αλλά να νιώθουν άβολα όταν οι συζητήσεις γίνονται πιο προσωπικές ή ευάλωτες. Μπορεί να αποφεύγουν τις βαθιές συναισθηματικές συζητήσεις ή να αλλάζουν θέμα όταν η ένταση των συναισθημάτων αυξάνεται. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν συναισθήματα· αντίθετα, συχνά τα βιώνουν έντονα αλλά δεν έχουν μάθει πώς να τα μοιράζονται.
Μάλιστα, τα παιδιά που μεγάλωσαν σε σπίτια όπου τα συναισθήματα δεν συζητούνταν ποτέ, συχνά αναπτύσσουν αυτούς τους 7 μηχανισμούς ως ενήλικες:
- Τα εξηγούν όλα και δεν είναι σε επαφή με το συναίσθημά τους.
- Γίνονται ο «κλόουν» ή ο διασκεδαστής της οικογένειας.
- Αναπτύσσουν μια υπερ-ανεξαρτησία που αγγίζει τα όρια της απομόνωσης.
- Βιώνουν συναισθηματικές εκρήξεις που ακολουθούνται από ντροπή.
- Έρχονται αντιμέτωποι με χρόνια ζητήματα ευχαρίστησης των ανθρώπων και της τοποθέτησης ορίων.
- Βλέπουν την τελειομανία ως συναισθηματική θωράκιση.
- Υποκαθιστούν την οικειότητα με την επίτευξη.
Πάντως, η ψυχολογία τονίζει ότι αυτά τα μοτίβα δεν είναι μόνιμα. Πολλοί άνθρωποι, καθώς μεγαλώνουν, αρχίζουν να μαθαίνουν σταδιακά να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους. Μέσα από εμπειρίες, σχέσεις εμπιστοσύνης ή ακόμη και προσωπική αναζήτηση, μπορούν να αναπτύξουν μεγαλύτερη συναισθηματική επίγνωση.
Για αυτό, το πώς μεγαλώνει κανείς επηρεάζει βαθιά τον τρόπο που σχετίζεται με τον εαυτό του και τους άλλους. Όμως, η συναισθηματική κατανόηση είναι μια δεξιότητα που μπορεί να καλλιεργηθεί σε οποιαδήποτε φάση της ζωής.
Πηγή geediting.com
