Η ψυχολογία έχει ασχοληθεί αρκετά με το φαινόμενο ανθρώπων που φτάνουν γύρω στα 60 τους χρόνια χωρίς στενούς φίλους, παρότι δεν είναι κοινωνικά ανεπαρκείς.
Το γεγονός αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι άνθρωποι αυτοί έχουν δυσκολίες στις κοινωνικές δεξιότητες ή ότι οι άλλοι τους αποφεύγουν. Αντίθετα, πολλές έρευνες δείχνουν ότι πρόκειται για ένα σύνθετο φαινόμενο που σχετίζεται με τις επιλογές ζωής, τις εμπειρίες και τις προτεραιότητες που διαμορφώνονται με την πάροδο του χρόνου.
Αρχικά, η ψυχολογία επισημαίνει ότι οι κοινωνικοί κύκλοι των ανθρώπων αλλάζουν σημαντικά κατά τη διάρκεια της ζωής. Στη νεότητα και στη μέση ηλικία οι φιλίες συχνά συνδέονται με κοινά περιβάλλοντα, όπως το σχολείο, το πανεπιστήμιο ή την εργασία.
Όταν όμως οι συνθήκες αυτές αλλάζουν- για παράδειγμα με τη συνταξιοδότηση, τις μετακομίσεις ή τις οικογενειακές υποχρεώσεις- πολλές από αυτές τις σχέσεις χαλαρώνουν ή χάνονται. Έτσι, ένας άνθρωπος μπορεί να βρεθεί στα 60 του χωρίς στενούς φίλους, όχι επειδή δεν μπορεί να δημιουργήσει σχέσεις, αλλά επειδή οι συνθήκες ζωής οδήγησαν σε σταδιακή απομάκρυνση από παλιούς κοινωνικούς κύκλους.
Ένας δεύτερος παράγοντας αφορά την προσωπικότητα. Κάποιοι άνθρωποι έχουν πιο εσωστρεφή ή ανεξάρτητη ιδιοσυγκρασία. Η ψυχολογία δείχνει ότι τέτοια άτομα συχνά δεν αισθάνονται την ίδια ανάγκη για πολλές ή πολύ στενές φιλίες. Μπορεί να απολαμβάνουν την μοναχικότητα, να επενδύουν περισσότερο σε προσωπικά ενδιαφέροντα, στην οικογένεια ή σε λίγες επιφανειακές αλλά ευγενικές κοινωνικές επαφές. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι βιώνουν μοναξιά.
Επιπλέον, οι εμπειρίες ζωής παίζουν σημαντικό ρόλο. Απογοητεύσεις, προδοσίες ή απώλειες φίλων μπορούν να κάνουν έναν άνθρωπο πιο επιφυλακτικό απέναντι στις βαθιές σχέσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα άτομα επιλέγουν συνειδητά να διατηρούν μεγαλύτερη συναισθηματική απόσταση, προστατεύοντας έτσι τον εαυτό τους από πιθανό πόνο.
Η ψυχολογία τονίζει επίσης, ότι η κοινωνική ικανοποίηση δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον αριθμό των στενών φίλων. Μερικοί άνθρωποι αντλούν αίσθηση σύνδεσης μέσα από άλλες μορφές σχέσεων, όπως συγγενείς, συναδέλφους, γείτονες ή συμμετοχή σε κοινότητες και δραστηριότητες. Για αυτούς, οι σχέσεις αυτές μπορεί να είναι αρκετές ώστε να καλύπτουν τις κοινωνικές τους ανάγκες.
Άλλωστε, οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι το σημαντικότερο στοιχείο δεν είναι αν κάποιος έχει πολλούς φίλους, αλλά αν αισθάνεται ότι οι σχέσεις που έχει- όποιες κι αν είναι αυτές- έχουν νόημα και ποιότητα. Έτσι, το να φτάσει κάποιος τα 60 χωρίς στενούς φίλους δεν αποτελεί από μόνο του ένδειξη κοινωνικού προβλήματος, αλλά μπορεί απλώς να αντανακλά μια διαφορετική πορεία ζωής και προσωπικών επιλογών.
Πηγή geediting.com
