Ευτυχώς οι ελπίδες της Ακροδεξιάς (23,5 %) διαψεύστηκαν στην Πορτογαλία.
Ο σοσιαλιστής υποψήφιος (31,5%) θα είναι κατά πάσα πιθανότητα ο νέος Πρόεδρος της χώρας.
Αλλά δεν είναι καλό να κρύβουμε το κεφάλι μας στην άμμο. Και σε αυτές τις εκλογές επιβεβαιώθηκε η γενική τάση προς τα δεξιά.
Τα ποσοστά Ακροδεξιάς και Δεξιάς είναι κοντά στο 50%. Ο Σοσιαλιστής υποψήφιος θα εκλεγεί λόγω της διαφαινόμενης αποχής κεντροδεξιών ψηφοφόρων στον δεύτερο γύρο. Η ριζοσπαστική αριστερά συνετρίβη. 2% ο υποψήφιος του Μπλόκο και 1,6% για τον υποψήφιο του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Οι προοπτικές για την ευρύτερη και διασπασμένη προοδευτική παράταξη για τις βουλευτικές εκλογές είναι αρνητικές. Βέβαια κάθε χώρα και κάθε εκλογή έχει τις ιδιαιτερότητές της αλλά η γενική τάση είναι πεντακάθαρη. Η
Ακροδεξιά (στην περισσότερο ή λιγότερο τραμπικη εκδοχή της) ενισχύεται. Η δεξιά - κεντροδεξιά ενσωματώνει προγραμματικά κρίσιμα στοιχεία της Ακροδεξιάς. Η προοδευτική παράταξη στο σύνολό της υποχωρεί, με μεγάλο χαμένο την ριζοσπαστική Αριστερά.
Στην Ελλάδα η Δεξιά - κεντροδεξιά υποχωρεί αλλά κρατάει την πρωτοκαθεδρία. Η Ακροδεξιά μετά το κάζο της Χρυσής Αυγής θα εμφανιστεί με ανθρώπινο- θρησκευτικό πρόσωπο και πρόγραμμα «καθαρά χέρια και αγαπάτε αλλήλους». Το ΚΚΕ θα πορεύεται αμόλυντο και ευτυχισμένο που κρατάει τον κύριο όγκο των δυνάμεων του. Το ΠΑΣΟΚ με την ισχυρότατη δεξιά πτέρυγά του μόλις χτες ανακάλυψε ότι υπάρχουν προοδευτικές δυνάμεις. Και ένα μέρος της Νέας Αριστεράς θέτει στόχο, όχι το πλατύ μέτωπο αλλά την ανασυγκρότηση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Και όλοι αυτοί μαζί, άλλοι γιατί τον θεωρούν πολύ αριστερό, άλλοι γιατί θεωρούν ότι εγκατέλειψε την Αριστερά, άλλοι γιατί τρέφονται με παθολογικό μίσος για την ύπαρξή του, πυροβολούν ομαδόν τον Τσίπρα. Τον μόνο που μπορεί μέσα σε αυτή την ρευστή κατάσταση να δώσει ελπίδα για μετρήσιμη, εναλλακτική κυβερνητική λύση απέναντι στην Δεξιά - Ακροδεξιά.
(Ο Νίκος Μπίστης είναι στέλεχος της Νέας Αριστεράς, πρώην υπουργός)
