Δεν είναι λίγες οι έρευνες, τα άρθρα και οι μελέτες που έχουν κατατεθεί στο δημόσιο διάλογο για την ανάγκη εξεύρεσης από πλευράς του Ελληνικού Κράτους των απαραίτητων εκείνων λύσεων και ειδικά των οικονομικών πόρων με τους οποίους η Πολιτεία θα πετύχει να χρηματοδοτήσει πολιτικές που θα ενισχύσουν την δημογραφική εικόνα στην Ελλάδα.
Περιττό δε να αναφέρω την κρισιμότητα της κατάστασης στο δημογραφικό μέλλον της Πατρίδας, και ο πλέον απληροφόρητος πολίτης γνωρίζει ότι αν δεν παρθούν αναγκαία μέτρα και γενναίες πολιτικές σε κάποιες δεκαετίες οι Έλληνες θα είναι μειοψηφία στην Χώρα τους.
Εκεί λοιπόν έρχονται τα πολιτικά κόμματα της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας να ερευνήσουν και να εκπονήσουν ολοκληρωμένα μέτρα και παρεμβάσεις για την ενίσχυση της ελληνικής οικογένειας σύμφωνα πάντα με το αξιακό και ιδεολογικό τους πλαίσιο.
Η κυβέρνηση για παράδειγμα με τις αναχρονιστικές νεοφιλελεύθερες εμμονές της θεωρεί ότι αρκούν οι φοροελαφρύνσεις στις πολυμελείς οικογένειες και ορισμένα φορολογικά κίνητρα στους νέους μέχρι 25 ετών για να λύσουν το δομικό αυτό ζήτημα. Τα παραπάνω μέτρα αποτελούν μια ρηχή αντίδραση στην δημογραφική επιδείνωση που δεν επιλύει απολύτως τίποτα. Όταν γίνεται η προφανής κριτική ότι χρειάζονται γενναίες οικονομικές πολιτικές η νεοφιλελεύθερη παρέα της Κυβέρνησης αρχίζει τις γνωστές παλινωδίες πως δεν υπάρχει ο απαραίτητος δημοσιονομικός χώρος και υπό τον φόβο του εκτροχιασμού των μακροοικονομικών δεικτών της ελληνικής οικονομίας δεν υπάρχουν τα λεφτά.
Βέβαια πίσω από τις ίδιες και τις ίδιες δικαιολογίες φαίνεται ξεκάθαρα η ταξική πολιτική των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων της κυβέρνησης να μην σπάσει αυγά κατά την λαϊκή διάλεκτο με το μεγάλο κεφάλαιο για το μείζον εθνικό πρόβλημα της δημογραφικής κλιμάκωσης. Είναι δεδομένο ότι αν θες να διασώσεις την εθνική ανάπτυξη ημίμετρα δεν αρκούν. Το 2024 τα κέρδη προ φόρων των τραπεζών ανήλθαν στα 4,7 δις ενώ συγκεκριμένες πολυεθνικές είχαν υψηλή κερδοφορία αλλά μεταφέραν τα κέρδη τους σε άλλη χώρα για να αξιοποιήσουν φορολογικά παράθυρα.
Άρα υπάρχουν οικονομικοί πόροι που δύναται να χρηματοδοτήσουν μόνιμο σχέδιο ανάπτυξης της ελληνικής οικογένειας χωρίς να επιβαρύνεται ο κρατικός προϋπολογισμός και με αυτή την υποχρέωση. Η απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια είναι να υπάρχει η πολιτική βούληση.
Το ΠΑΣΟΚ ως γνήσιο φιλεργατικό κίνημα με πατριωτική κατεύθυνση αν σε όλους τους τόνους και με όλους τους τρόπους εξήγγειλε με αποφαστικότητα ότι τα κεφάλαια που θα προέκυπταν από την μόνιμη φορολόγηση υπερκερδών των τράπεζων για παράδειγμα θα κατευθύνονταν αποκλειστικά στην αναζωογόνηση της υπαίθρου και της νέας γενιάς με παροχές αντιστασθμιστικού χαρακτήρα θα ήταν πολλαπλά κερδισμένο.
Θα ήταν κερδισμένο αφενός διότι θα έπαιρνε μια σαφέστατη πολιτική ταξική επιλογή που θα επικαιροποιούσε την διάθεσή του να θωρακίσει τον ελληνικό λαό από την δημογραφική κατάπτωση και αφετέρου η βούληση του αυτή θα αποδείκνυε ότι επαναφέρει στην δημόσια συζήτηση την έννοια της φορολογικής δικαιοσύνης.
Στο κυβερνητικό πρόγραμμα που εξήγγειλε ο Νίκος Ανδρουλάκης στην ΔΕΘ έκανε μνεία στην φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου, επόμενο βήμα από πλευράς της Δημοκρατικής Παράταξης είναι να εξειδικεύσει την φυσιογνωμία της φορολόγησης των υπερκερδών των χαιδεμένων ελληνικών τραπεζών και να ενημερώσει για τα μέτρα που θα δώσουν κίνητρα στην ελληνική οικογένεια να κάνει παιδιά και να ενισχύσει την ελληνική περιφέρεια που βρίσκεται σε φθίνουσα πορεία.
Γιατί τα κρίσιμα προβλήματα ενός λαού επιβάλλουν γενναίες πολιτικές πρωτοβουλίες που μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να τις κάνει πραγματικότητα.
(Ο Χρήστος Τσούνης είναι μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ)
