Η καταδίκη της Μαρίν Λεπέν και άλλων οκτώ ευρωβουλευτών του κόμματος της, για υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος ήταν ,για όσους παρακολουθούν τα ευρωπαϊκά τεκταίνομενα , αναμενόμενη. Η απόφαση της Δικαιοσύνης για την πρόεδρο του National Rally ήρθε μετά από πολυετή έρευνα κατά την οποία αποδείχθηκε ότι και οι εννέα καταδικασθέντες συμμετείχαν σε σχήμα που χρησιμοποιούσε τα ευρωπαϊκά κονδύλια που προορίζονταν για τη μισθοδοσία επιστημονικών συνεργατών για να πληρώνονται αμοιβές κομματικών υπαλλήλων . Σύμφωνα με τη Libération, όπως ανακοίνωσε το Δικαστήριο «βρήκε αποδείξεις για 40 εικονικά συμβόλαια σε μια περίοδο σχεδόν 12 ετών που αθροίζονται σε συνολική αξία 4,6 εκ. ευρώ. « Η έρευνα έδειξε ότι δεν επρόκειτο για διοικητικά λάθη…αλλά για υπεξαίρεση μέσα στο πλαίσιο ενός συστήματος προκειμένου να μειωθούν τα έξοδα του κόμματος» σημείωσε η πρόεδρος του Δικαστηρίου .( Πηγή Πρώτο Θέμα 31/3/2025)
Η πολιτική καταιγίδα που προκάλεσε η καταδίκη της Λεπέν θεριεύει τον αντισυστημισμό στην Ευρώπη, σε μια περίοδο που η λήψη των αποφάσεων επείγει σε όλα τα πεδία: Από την ευρωπαϊκή απάντηση στους δασμούς του Τραμπ , μέχρι τη χρηματοδότηση και υλοποίηση της ευρωπαϊκής άμυνας και των σχεδίων ετοιμότητας που περιλαμβάνουν από πόλεμο και κυβερνοεπίθεση μέχρι φυσικές καταστροφές. Από τον Όρμπαν μέχρι το Μασκ και από το Σαλβίνι μέχρι το Βιλντερς η κοινή συνισταμένη των λαϊκιστών πίσω από το σύνθημα « Je suis Marine » είναι το αφήγημα ότι τα συστημικά κόμματα χρησιμοποιούν τη Δικαιοσύνη για να δημιουργήσουν εμπόδια στο δρόμο προς τη νίκη για τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Αυτό το αφήγημα ενισχύει και ο Τραμπ με τις στοχευμένες δηλώσεις του. Η Μόσχα, που φαίνεται πως δάνεισε το κόμμα της Λεπέν στα δύσκολα χρόνια, κάνει λόγο για «παραβίαση των δημοκρατικών κανόνων». Άλλωστε είναι σε όλους μας γνωστό ότι οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο…
Μια σειρά ευρωπαϊκές χώρες και πλέον εμφανώς η Γαλλία μαζί με την Ουγγαρία και τη Ρουμανία έχουν εισέλθει στη ζώνη αμφιβολίας για την αξιοπιστία της Δικαιοσύνης όπου «τα εθνικά νομικά συστήματα βρίσκονται στο επίκεντρο μιας νέας εποχής βαθιών διχασμών και υποψιών στην κοινωνία ,που οδηγεί σε διελκυστίνδα μεταξύ λαϊκιστών πολιτικών και των επικριτών τους, κατηγορώντας ο ένας τον άλλο ότι χρησιμοποιεί το δικαστικό σώμα για να προστατεύσει τα δικά του πολιτικά συμφέροντα» αναλύει το BBC.
Όμως γιατί φθάσαμε ως εδώ … Πολλοί οι λόγοι , τα λάθη και οι συστημικές παραλήψεις για να φθάσουμε στο σημείο μόνο το 57% των Γάλλων να πιστεύει πως η Δικαιοσύνη είναι αμερόληπτη στην υπόθεση Λεπέν. ( BFMTV poll). Από την εμπειρία μου θα αναφέρω μόνο δύο.
Η παρατεταμένη ανοχή σε υποθέσεις που είχαν αναφορά σε πολιτικά πρόσωπα αλλά δεν ελέγχθηκαν ποτέ από τη Δικαιοσύνη. Η άρση της ασυλίας των ευρωβουλευτών, για παράδειγμα, για θέματα που αφορούσαν καταγγελίες για συνεργάτες και διαχείριση αμοιβών τους , ήταν ταμπού μέχρι να προκύψει η υπόθεση του Κατάρ. Επί χρόνια δεκάδες ευρωβουλευτές ερευνήθηκαν αποσπασματικά λόγω ασυλίας και για ορισμένους από αυτούς, αν και οι αρχές των χωρών τους ζήτησαν την άρση της ασυλίας τους, δεν άνοιξε μύτη. Δεν ψηφίστηκε ποτέ η άρση της ασυλία τους και ως εκ τούτου δεν εξετάσθηκαν ποτέ από τη Δικαιοσύνη. Η άρση της ασυλίας της Λεπέν , για να ερευνηθεί ως ευρωβουλευτής, εγκρίθηκε με συντριπτική πλειοψηφία από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο .Προφανώς λόγω του ,προς διερεύνηση, ποσού. Ωστόσο η σιωπηρή ανοχή που για χρόνια επιδείκνυαν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί σε υποθέσεις …χαμηλής διαφθοράς ενισχύει την επιχειρηματολογία των λαϊκιστών, που δεν ξεχνούν. Επιχειρούν να ηρωοποιήσουν τη Λεπέν διότι είναι κοινό μυστικό πως περιπτώσεις που αφορούν τη διαχείριση του προϋπολογισμού από ευρωβουλευτές ,ως υπεύθυνους κατά το νόμο, δεν κρίθηκαν ποτέ από τη Δικαιοσύνη όχι μόνο λόγω κλίμακας αλλά και λόγω πολιτικών συσχετισμών.
Η καθυστέρηση στην απονομή της Δικαιοσύνης. Η Λεπέν καταδικάστηκε για υπόθεση της περιόδου 2004- 2016. Εννέα χρόνια μετά αποδόθηκε η Δικαιοσύνη! Στο μεσοδιάστημα οι πρωταγωνιστές της υπόθεσης ,μαζί με τους ομοϊδεάτες τους στην Ευρώπη αλλά και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, υποστήριξαν με όλα τα μέσα ότι το θεσμικό οικοδόμημα της ΕΕ και των φιλελευθέρων δημοκρατιών υπάρχει για να υπηρετεί τα συμφέροντα των ελίτ . Τώρα που ήρθε η καταδίκη για κατάχρηση των χρημάτων των ευρωπαίων φορολογουμένων , η δημόσια συζήτηση έχει μετατοπιστεί. Οι λαϊκιστές δείχνουν τη Δικαιοσύνη ως εργαλείο της ελίτ , υποβαθμίζοντας την αιτία της καταδίκης.
Πλέον η πρόκληση και το καθήκον των φιλελεύθερων πολιτών είναι να απαιτήσουμε ταχεία και χωρίς προσχήματα ,αποκατάσταση του κύρους της Δικαιοσύνης οποιαδήποτε υπόθεση και αν αφορά. Απέναντι στην προκλητική αμφισβήτηση της καταδίκης της Λεπέν για κατάχρηση δημοσίου χρήματος , απέναντι στην ετικέτα του « Je suis Marine » η απάντηση πρέπει να έρθει από τους πολλούς «et quoi ? ».Όποιος και να είσαι, ό,τι και αν εκπροσωπείς υπόκεισαι στην αρμοδιότητα του φυσικού δικαστή. Χωρίς εμπόδια, χωρίς προσχήματα, χωρίς επίκληση της ασυλίας για τους βουλευτές καθώς αφορά μόνο την τέλεση των καθηκόντων τους, χωρίς άλλο νόμο περί ευθύνης υπουργών που είναι ανάγκη το συντομότερο να αποτελέσει παρελθόν.
Η Μαρία Σπυράκη είναι δημοσιογράφος, πρώην ευρωβουλευτής.
