Φοβάμαι ότι όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που βρέθηκαν στις συγκεντρώσεις της περασμένης Παρασκευής, τιμώντας τις ηθικές τους αρχές και αναζητώντας αποτελεσματική διακυβέρνηση για τη χώρα, έχασαν και την τελευταία τους ελπίδα παρακολουθώντας το τέλος της χθεσινής συζήτησης στη Βουλή επ’ αφορμή της πρότασης δυσπιστίας που κατέθεσε η αντιπολίτευση σε βάρος της κυβέρνησης. Μια συζήτηση που προκλήθηκε ουσιαστικά από την κοινωνική οργή για τα κενά και τα σκοτάδια της διερεύνησης του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη εξελίχθηκε σε κλασική και ανούσια συρραφή εξυπνακισμών, ειρωνειών και στυλιζαρισμένων ανεβασμάτων της φωνής από τον Πρωθυπουργό, αλλά και από τις ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Πίστευε στα αλήθεια κάποιος ότι υπό το βάρος των κινητοποιήσεων των πολιτών και των αποκαλύψεων των συγγενών, των ειδικών και ορισμένων ρεπόρτερ για την υπόθεση των Τεμπών, και πάντως όχι της επίσημης πολιτείας, στο κοινοβούλιο ο Πρωθυπουργός θα συζητούσε για τους μπαχαλάκηδες, την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων και τη φοροδιαφυγή; Και μάλιστα ωσάν και τα τρία ζητήματα να έχουν αντιμετωπιστεί; Πίστευε στα αλήθεια κάποιος ότι υπό τις ίδιες αυτές συνθήκες, το ένα κόμμα της αντιπολίτευσης θα έφερνε τρικάκια στα θεωρεία, το άλλο δεν θα είχε ετοιμάσει απάντηση στο γιατί ο αρχηγός του μιλούσε για «ανθρώπινο λάθος» την επομένη του δυστυχήματος, και ένα τρίτο θα φωνασκούσε χωρίς μικρόφωνο από τα έδρανα;
Φοβάμαι ότι η χθεσινή συνεδρίαση της Βουλής ήταν η απόλυτη απόδειξη της ανεπάρκειας του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Πρωτίστως όσων σηκώνονταν κάθε τόσο να χτυπήσουν μανιασμένα παλαμάκια με το που έβλεπαν τον Πρωθυπουργό να σηκώνεται από τη θέση του. Ανεξαρτήτως του αν πιστεύουν ή όχι ότι υπαρξιακός σκοπός της γυναίκας είναι να τεκνοποιεί, διότι όλοι με τον ίδιο τρόπο χειροκροτούσαν. Δευτερευόντως όσων προσήλθαν ανέτοιμοι για το «πέταγμα της μπάλας στην εξέδρα» που ήταν σίγουρο ότι θα επιχειρήσει ο Πρωθυπουργός. Δεν είναι βάσιμο να περιμένουμε αξιοκρατία, δικαιοσύνη, ισότητα, αναδόμηση του θεσμικού συστήματος της χώρας από ανθρώπους που μέρες σαν τη χθεσινή προτάσσουν τον εαυτούλη τους, το μαγαζάκι τους και τη βολή τους. Το να τα έχουν καλά με τον αρχηγό τους, το να κερδίσουν την έδρα τους ή το υπουργείο του, το να μην ψάξουν, να μην διαβάσουν, να μην σκεφτούν.
(Ο Γιάννης Κωνσταντινίδης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Μακεδονίας)
