Σήμερα δεν είναι πλέον έφιπποι. Οι τέσσερις ιππότες της Αποκαλύψεως οδηγούν Μερσέντες και οργώνουν ανεμπόδιστα όλη τη Γερμανία. Οι στόχοι τους, προσαρμοσμένοι στα τρέχοντα δεδομένα, διαφέρουν βέβαια ριζικά από τους βιβλικούς. Ο πρώτος μεθοδεύει τη μαζική απέλαση των μεταναστών και προσφύγων, ο δεύτερος θάβει τον πράσινο καπιταλισμό, επαναφέροντας στη θέση των εναλλακτικών πηγών ενέργειας τα ορυκτά καύσιμα και την ατομική ενέργεια, ο τρίτος δίνει νέα ώθηση στον μιλιταρισμό και την ενεργότερη ανάμιξη της Γερμανίας στη στρατιωτική σύρραξη Ρωσίας – Ουκρανίας, ο τέταρτος ανοίγει το λάκκο στο κοινωνικό κράτος. Και οι τέσσερις μαζί δυναμιτίζουν τις μεταπολεμικές κοινωνικές, πολιτικές και πολιτιστικές κατακτήσεις της χώρας και θέλουν να αλλάξουν εκ βάθρων την όψη και την ψυχή της.
Οι ιππότες δεν ήρθαν αυτόκλητοι. Είναι μισθοφόροι και δρουν κατ’ εντολή των γερμανικών κυβερνήσεων. Η πρώτη παραγγελία τούς δόθηκε προ τριετίας από τον απερχόμενο κυβερνητικό συνασπισμό του «φαναριού» (Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι, Ελεύθεροι Δημοκράτες) με αφορμή την επιδρομή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Υπό την κωδική ονομασία «Αλλαγή εποχής» (Zeitenwende), ανέλαβαν την αναδόμηση των ενόπλων δυνάμεων και κήρυξαν καταρχάς την επιστροφή στον μιλιταρισμό. Η νίκη των Χριστιανοδημοκρατών στις ομοσπονδιακές εκλογές της 23ης Φεβρουαρίου[i] και η αναμενόμενη ανάδειξη του προέδρου του κόμματος Φρίντριχ Μερτς σε νέο Καγκελάριο τους δίνει καινούριο αέρα. Ο Μερτς δηλώνει πως θα τους δώσει ελεύθερο χέρι για παρέμβαση και σε άλλους νευραλγικούς τομείς – στο προσφυγικό, στην οικολογία, στον κρατικό προστατευτισμό. Όλα δείχνουν λοιπόν ότι η απασχόλησή τους θα είναι μακροπρόθεσμη – οι ιππότες ήρθαν για να μείνουν. Η νέα τους υπηκοότητα θα είναι γερμανική.
Εκείνο που πρέπει εδώ να κρατηθεί είναι ότι η «αλλαγή εποχής», ήτοι η απότομη και ριζική στροφή προς τα δεξιά στη Γερμανία, δεν είναι κυρίως αποτέλεσμα εσωτερικών πιέσεων, σαν αυτή, για παράδειγμα, που ασκεί η ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD). Αντίθετα, πρόκειται για ελεύθερη και ηθελημένη επιλογή του παραδοσιακού πολιτικού κατεστημένου, που συμπεριλαμβάνει Χριστιανοδημοκράτες, Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινους. Η αιτιολογία γι’ αυτό είναι ο ρωσικός κίνδυνος. Ταυτόχρονα, είναι η αντίδραση στις πολλαπλές και εν πολλοίς ανίατες κυβερνητικές και οικονομικές κρίσεις – αυτές παρακίνησαν ακόμα πιο δυνατά τη στροφή προς ένα αυταρχικό μοντέλο διακυβέρνησης. Για την επιβολή αυτού του μοντέλου το κατεστημένο αυτό φέρει λοιπόν ακέραιη την ευθύνη.
Οι ιππότες είναι ισχυρό ατού, όχι όμως πανάκεια για τον Μερτς. Οι κρίσεις παραμένουν. Και η γερμανική κοινωνία, παρά τη στροφή προς τα δεξιά, είναι μακράν από το να έχει γίνει υποχείριο των κρατούντων – μια ζωντανή απόδειξη γι’ αυτό είναι τα συνδικάτα, που τελευταία έχουν αυξήσει τις κινητοποιήσεις τους. Σημείο των καιρών: Η σημερινή απεργία του συνδικάτου ιδιωτικών υπαλλήλων ver.di στο αεροδρόμιο της Κολωνίας.
Παρ’ όλα αυτά: Η έλευση των ιπποτών εγκαινιάζει μια νέα εποχή σημείων και τεράτων στη Γερμανία. Ένα από αυτά είναι η ανάδειξη της Εναλλακτικής (αν κρίνει κανείς από το ότι πήραν τις περισσότερες ψήφους από την εργατική τάξη) στο καθαυτό εργατικό κόμμα της χώρας.
Ταυτόχρονα όμως, περίσσεψαν τα πράματα και θάματα. Με κορυφαίο τη νεκρανάσταση της Linke, της Αριστεράς, που, από 3,2% στις δημοσκοπήσεις του περασμένου Δεκεμβρίου, εκτινάχθηκε στις χθεσινές κάλπες στο 8,8%. Η Linke βγήκε παγγερμανικά πρώτο κόμμα στις ηλικίες 18-24 ετών και πρώτο, επίσης, κόμμα σε όλες τις ηλικίες στην πόλη-κρατίδιο του Βερολίνου. Θαύμα διαρκείας, που στηρίζεται α) στην αλλαγή επικοινωνιακού στιλ με την επιτυχημένη χρήση των κοινωνικών μέσων δικτύωσης και την εφαρμογή, στην επαφή με το κοινό, μιας «επαναστατικής ευγένειας», β) στη στρατολόγηση χιλιάδων νεαρών μαθητών και φοιτητών και γ) στη σκληρή δουλειά στη βάση: Μόνο στο προάστιο Neuköln του Βερολίνου τα μέλη του κόμματος έκαναν 140.000 επισκέψεις σε σπίτια τις τελευταίες εβδομάδες του προεκλογικού αγώνα.
Στον αντίποδα βρίσκεται η Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ (BSW), το κόμμα που αποσχίσθηκε προ έτους περίπου από τη Linke, υιοθετώντας μια απάνθρωπη πολιτική στο προσφυγικό. Ο Θεός και οι ψηφοφόροι την τιμώρησαν, η Συμμαχία μένει οριακά εκτός Βουλής, η ίδια η Σάρα Βάγκενκνεχτ θα ιδιωτεύσει μελλοντικά, επειδή γι’ αυτήν, όπως είχε δηλώσει παλιότερα, δεν έχει αξία η πολιτική έξω από τη Βουλή.
Οι ιππότες πάντως δεν πρόκειται να χύσουν κανένα δάκρυ γι’ αυτήν.
[i] Τα στατιστικά στοιχεία των εκλογών
Χριστιανοδημοκράτες: 28,5%
Εναλλακτική για Γερμανία: 20,8%
Σοσιαλδημοκράτες: 16,4%
Πράσινοι: 11,6%
Η Αριστερά: 8,8%
Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ: 4,97%
Ελεύθεροι Δημοκράτες: 4,3%
Πηγή: Bundeswahlleiterin
Το εκλογικό όριο είναι 5%.
(Ο Νίκος Χειλάς είναι Δημοσιογράφος – Ανάλυση στο Ινστιτούτο ΕΝΑ)
