Να τα πάρουμε με την σειρά.
1. Η κυβέρνηση μετά το έγκλημα στα Τέμπη είπε διάφορα δακρύβρεχτα λόγια και στη συνέχεια έκανε ακριβώς τα αντίθετα. Αθώωσε πολιτικά τον άχρηστο Καραμανλή και τον έβαλε στα ψηφοδέλτια της ΝΔ. Σαν να μην έτρεχε τίποτα για τις διαβεβαιώσεις ασφαλείας που έδινε με κατηγορηματικό τρόπο πριν την τραγωδία. Κινήθηκε απέναντι στους συγγενείς των θυμάτων και στην Μ.Καρυστιανού με υπονοούμενα και αιχμές. Δεν βοήθησε πουθενά ο ΠΘ με παρεμβάσεις την διερεύνηση της τραγωδίας. Πέρασε απέναντι. Φάνηκε ότι οι σκοτεινές πλευρές στο μακελειό (μπάζωμα, ύποπτη εμπορική αμαξοστοιχία, ζητήματα με τα βαγόνια κλπ κλπ) μάλλον τον ενοχλούσαν και πάντως δεν τον προβλημάτιζαν. Η σκιά αυτή σκέπασε το Μαξίμου. Αδιαφόρησε επιδεικτικά για τις αβελτηρίες της ελληνικής δικαιοσύνης. Η κυβέρνηση δέχτηκε κριτική από Ευρωπαϊκούς παράγοντες για παραβιάσεις του κράτους δικαίου. Ταυτίστηκε με φαινόμενα συγκάλυψης. Δεν άσκησε την παραμικρή κριτική στο μπάχαλο με την Hellenic train που συνεχίζεται ακόμα στον μοναδικό ελληνικό σιδηρόδρομο που διαθέτουμε. Η υποτίμηση της Καρυστιανού -που αποτελεί και αρνητικό σημείο και για την πρώην ΠτΔ- ήταν η συστηματική προπαγάνδα του Μαξίμου. Οι βουλευτές της ΝΔ σε όλες τις τοποθετήσεις τους προσπαθούσαν να υποβαθμίσουν τις κρατικές ευθύνες. Ο ανεκδιήγητος Άδωνις έκανε συστηματικές επιθέσεις σε δικηγόρους και συγγενείς των θυμάτων.
Για μία ακόμα μια φορά το ΛΑΟΣ στη βρώμικη δουλειά για τον Κυριάκο. Καμία αποκάλυψη, κανένα νέο στοιχείο δεν τους κινητοποιούσε να αλλάξουν τροπάρι.
2. Και ήρθε η Κυριακή με τις πλατείες. Σε όλη την χώρα και στο εξωτερικό. Δεν το περίμεναν οι φωστήρες του Μαξίμου. Ούτε τα τρολ της ΝΔ έκαμψαν το ηθικό των διαδηλωτών. Ούτε οι καινούργιοι Γεωργαλάδες που στα νιάτα τους μιλούσαν για επανάσταση και τώρα είναι υμνητές του συστήματος και βρίζουν κάθε αριστερή κριτική, έπεισαν κανένα.
3. Το πλήθος έστειλε μήνυμα. Τα ΜΜΕ δεν μπορούσαν να το υποβαθμίσουν. Το πλήθος είχε πολιτική ισχύ. Ήταν σιωπηλό, οργισμένο και αποφασισμένο. Αλλά είχε πια ρόλο στις εξελίξεις. Οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να κατανοήσουν αυτό που δεν βλέπει η κυβέρνηση. Ότι οι πολίτες που έχουν απογοητευτεί από το πολιτικό και κομματικό σύστημα σε λίγο θα είναι αθροιστικά περισσότεροι από όσους ψηφίζουν με όρους "παραδοσιακών" επιλογών. Αυτό δεν σημαίνει ούτε υποστήριξη σε αντιλήψεις λαϊκισμού, ούτε τυφλή διαμαρτυρία. Σημαίνει όμως ένα ολοκληρωμένο ανταγωνιστικό σχέδιο ώστε να ηττηθεί η Δεξιά. Σημαίνει κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες που θα κάνουν εφικτή την ανατροπή. Σημαίνει ότι οι υπερβολικές αντιπαραθέσεις μεταξύ των προοδευτικών δυνάμεων είναι βούτυρο στο ψωμί του Μητσοτάκη. Σημαίνει ότι όταν/αν/όποτε χρειαστεί θα πρέπει να υπάρξει μία Συμπαράταξη Αλλαγής. Με πρόγραμμα και πολιτικές συμπτώσεις. Η κοινωνική αντιπολίτευση πρέπει να βρει πολιτική αντιστοίχηση στον προοδευτικό χώρο. Αλλιώς θα μείνουμε όλοι μας- στα κόμματα της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς- μόνο με τα μεγάλα λόγια. Θα είναι στρατηγικό λάθος.
(Ο Θόδωρος Μαργαρίτης είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, γραμματέας της πολιτικής κίνησης Ανανεωτική Αριστερά)
