Συγκεκριμένα, στην ερώτησή του ο κ. Χουντής αναφέρει ότι στην Ελλάδα «το δημόσιο σύστημα υγείας έχει καταρρεύσει λόγω των περιορισμών που έχουν επιβάλει οι μνημονιακές πολιτικές και ότι απαιτείται η άμεση λύση της απαράδεκτης κατάστασης με τις πολύμηνες λίστες αναμονής». Μεταξύ άλλων σημειώνει ενδεικτικά ότι ασθενείς με καρκίνο και άλλες σοβαρές ασθένειες βρίσκουν ραντεβού μετά από 2-8 μήνες, καθώς και ότι ογκολογικό νοσοκομείο έδινε τον Ιούνιο ραντεβού για θεραπείες καρκίνου τον Δεκέμβριο. Καταγγέλλει μάλιστα ότι, σύμφωνα με έκθεση του ΟΟΣΑ του 2015, ένας στους δέκα Έλληνες το 2013 δεν έλαβε θεραπεία λόγω κόστους.
Ο ευρωβουλευτής της ΛΑΕ ζητά την απρόσκοπτη εφαρμογή της Οδηγίας 24/2011ΕΚ για τη διασυνοριακή περίθαλψη και της σχετικής απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (C-372/04 / 16.5.2006), σύμφωνα με την οποία ένα εθνικό σύστημα υγείας δεν μπορεί να αρνηθεί να εγκρίνει τη μετάβαση του ασθενούς στο εξωτερικό λόγω μακρού χρόνου αναμονής για νοσοκομειακή περίθαλψη στο κράτος διαμονής του. Στη συνέχεια της ερώτησής του τονίζει ότι «η Ελλάδα, αν και ενσωμάτωσε την Οδηγία με το Ν. 4213/2013, ουσιαστικά δεν την εφαρμόζει λόγω των συνεχών περικοπών στο ΕΣΥ, της δυσχερούς εθνικής διοικητικής διαδικασίας όσο και της απαίτησης προπληρωμής των νοσοκομειακών δαπανών». Ζητά τέλος να εξαιρεθούν το ΕΣΥ και τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία από την απαγόρευση των προσλήψεων.
Καταλήγοντας απευθύνει τα εξής ερωτήματα στην Ευρ. Επιτροπή: «Από τα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή, εφαρμόζεται στην Ελλάδα η ανωτέρω απόφαση του ΔΕΕ σύμφωνα με την οποία το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν μπορεί να αρνηθεί τη μετάβαση ασθενούς στο εξωτερικό όταν υπάρχει μακρύς χρόνος αναμονής για νοσοκομειακή περίθαλψη; Τι πρέπει να πράξει ο ασφαλισμένος Έλληνας ασθενής για να παρακάμψει τα εμπόδια που τίθενται;
Με ποιο τρόπο θα διευκολυνθεί η εφαρμογή της Οδηγίας ως προς την απαίτηση προπληρωμής νοσηλίων; Στα κράτη μέλη που θα πρέπει να αναζητήσουν τρόπους διευκόλυνσης των οικονομικά ασθενέστερων, συγκαταλέγεται η Ελλάδα; Αν ναι, ποια η ανταπόκρισή της;
Τι διοικητικά και οικονομικά μέτρα έχει δεσμευτεί η ελληνική κυβέρνηση ότι πρέπει να λάβει σε σχέση με τον ιατροφαρμακευτικό τομέα στο πλαίσιο του μνημονίου; Με ποιο χρονοδιάγραμμα; Εξετάζει η Επιτροπή το ενδεχόμενο εξαίρεσης του ΕΣΥ και των πανεπιστημιακών νοσοκομείων από τους μνημονιακούς περιορισμούς ως προς τις προσλήψεις;
Είναι ικανοποιημένη η Επιτροπή από την εφαρμογή της Οδηγίας στην Ελλάδα όπου μόλις το 8% του πληθυσμού γνωρίζει τις δυνατότητες διασυνοριακής περίθαλψης; Υπάρχουν διοικητικά εμπόδια στην εφαρμογή της;».
