Η απασχόληση στην ελληνική οικονομία ανήλθε στο ιστορικά υψηλό σημείο το Μάιο 2008, 4,6 εκατ. εργαζόμενοι, ενώ βρέθηκε στο ιστορικά ελάχιστο το Δεκέμβριο 2013, με 3,5 εκατ. εργαζόμενους. Συνεπώς, μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα των περίπου 5,5 ετών η απασχόληση μειώθηκε 1.129 άτομα (ή -24,49%). Σε ότι αφορά τον αριθμό των ανέργων, από το ελάχιστο του Μαΐου 2008, 363.000 μέχρι το μέγιστο του Σεπτεμβρίου 2013 όπου ανήλθε στο 1.357.000 ανέργους, η αύξηση που καταγράφηκε ήταν της τάξης των 994.000 που αντιστοιχεί σε ποσοστό 273,88%.
Το εργατικό δυναμικό από το μέγιστο του Ιανουαρίου 2010, 5.048.000 άτομα, μέχρι το ελάχιστο του Μαρτίου 2015, 4.720.000 άτομα, μειώθηκε κατά 328.000 άτομα (ή -6,05%). Οι κύριοι ερμηνευτικοί παράγοντες αυτής της μεταβολής ήταν η μετανάστευση, το φαινόμενο της αποθάρρυνσης στην αναζήτηση εργασίας και οι δημογραφικές εξελίξεις.
Το μερίδιο απασχόλησης του δευτερογενούς τομέα μειώθηκε από 22,24% το 2ο τρίμηνο 2008 στο 14,92% το 2ο τρίμηνο 2015. Η μεγαλύτερη συρρίκνωση σημειώθηκε στους κλάδους των κατασκευών (από 8,69% στο 4,21%) και της μεταποίησης (από 11,87% στο 9,06%).
Όπως εκτιμούν οι αναλυτές, στη περίπτωση που για τα επόμενα χρόνια 6 χρόνια (72 μήνες) ο αριθμός των απασχολούμενων αυξάνεται σε μηνιαία βάση 0,31% και ο αριθμός των ανέργων μειώνεται -1,06% τότε το ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα αναμένεται να προσεγγίσει το αντίστοιχο μέγεθος της Ευρωζώνης τον Ιούνιο 2021.
Στο σενάριο κατά το οποίο η αύξηση της απασχόλησης διαμορφωθεί στο 0,23% και η πτώση της ανεργίας στο -0,80% τότε το απαιτούμενο χρονικό διάστημα διευρύνεται στα 8 χρόνια (96 μήνες).
Τέλος, σταθερή μηνιαία αύξηση της απασχόλησης 0,19% και μείωση της ανεργίας -0,64% οδηγεί σε σύγκλιση του ελληνικού ποσοστού ανεργίας με το αντίστοιχο της Ευρωζώνης σε ένα χρονικό διάστημα 10 ετών (120 μήνες).
Με βάση τα στοιχεία των δύο τελευταίων ετών, ο μέσος μηνιαίος ρυθμός μεταβολής της απασχόλησης διαμορφώθηκε στο 0,16% και ο αντίστοιχος της ανεργίας στο -0,56%. Συνεπώς, η δυναμική (ανάκαμψης) που έχει αναπτυχθεί στην ελληνική αγορά εργασίας δεν επαρκεί για να οδηγηθεί το ποσοστό ανεργίας σε επίπεδα παρόμοια με εκείνα της Ευρωζώνης ακόμα και σε ένα διάστημα 10 ετών (προσεγγιστικά απαιτούνται 11 έτη και 3 μήνες).
