Ειδικότερα, στην ανάλυση αναφέρεται ότι η ελληνική οικονομία είχε τον τρίτο μικρότερο ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης σε σχέση με τις υπόλοιπες οικονομίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 15 το πρώτο τρίμηνο του 2015.
Οι χώρες στις οποίες καταγράφηκε η υψηλότερη ετήσια αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ, ήταν η Ισπανία με 2,9%, η Σουηδία με 2,5% και η Ολλανδία με 2,4%. Στην ακριβώς αντίθετη πλευρά της κλίμακας βρέθηκε η Φιλανδία με ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης -0,1%, η Ιταλία με 0,1% και η Ελλάδα με 0,2%.
Όπως επισημαίνεται στην αναλυση, η «ψαλίδα» σε όρους κατά κεφαλήν προϊόντος θα διευρύνεται και το σχετικό βιοτικό επίπεδο του μέσου Έλληνα και της μέσης Ελληνίδας θα χειροτερεύει για όσο η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται με ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης μικρότερους από τους αντίστοιχους των εταίρων της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επί παραδείγματι, το 2007, ο λόγος ανάμεσα στο ελληνικό κατά κεφαλήν πραγματικό ΑΕΠ και το αντίστοιχο ισπανικό ήταν 88,35%, ενώ το 2013 διαμορφώθηκε στο 77,66%. Τα αντίστοιχα νούμερα σε όρους σύγκρισης με την οικονομία της Πορτογαλίας διαμορφώθηκαν στο 115,19% για το 2007 και στο 92,41% για το 2013.
Επισημαίνεται, επίσης ότι αποτελεί επιτακτική ανάγκη για την ελληνική οικονομία η επιστροφή της σε υψηλούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης (μεγαλύτερους του 2%). Δυνητικά, προϋπόθεση για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι η υπογραφή συμφωνίας ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και τους επίσημους δανειστές της, η οποία θα έχει αναπτυξιακό χαρακτήρα, θα δημιουργεί κίνητρα για παραγωγικές επενδύσεις και ενίσχυση της απασχόλησης, ενώ πάνω από όλα θα ελαχιστοποιεί τις στρεβλώσεις (π.χ. φορολογικό σύστημα), οι οποίες προκαλούνται από την άσκηση οικονομικής πολιτικής.
