Μπορεί η κυβέρνηση να παρουσίασε την περασμένη εβδομάδα το πακέτο των 16 μέτρων για το ιδιωτικό χρέος ως μια μεγάλη αλλαγή για οφειλέτες και servicers, όμως η πραγματική εικόνα θα φανεί αύριο όταν κατατεθούν στη Βουλή οι σχετικές διατάξεις. Εκεί θα ξεκαθαρίσει τι ακριβώς θα ισχύσει, ποιους θα προστατεύει και, κυρίως, πόσο εύκολα θα εφαρμόζονται οι νέοι κανόνες στην πράξη.
Στους servicers η πρώτη αντίδραση δεν είναι αρνητική. Άνθρωποι της αγοράς αναγνωρίζουν ότι αρκετά από τα μέτρα κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Κρατούν, όμως, μικρό καλάθι μέχρι να δουν τις τελικές διατάξεις.
Η βασική ανησυχία των εταιρειών διαχείρισης είναι μήπως οι νέες υποχρεώσεις ανεβάσουν σημαντικά το κόστος και τη γραφειοκρατία, χωρίς τελικά να φέρουν περισσότερες και καλύτερες ρυθμίσεις για τους πολίτες. Με απλά λόγια, το ζητούμενο είναι οι νέοι κανόνες να βοηθήσουν πραγματικά τον δανειολήπτη και να μη μείνουν ένα ακόμη βουνό από διαδικασίες και χαρτιά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Για τους οφειλέτες, πάντως, υπάρχουν αλλαγές που μπορούν να κάνουν ουσιαστική διαφορά. Μία από τις σημαντικότερες είναι ότι μπαίνει χρονικό όριο στις διμερείς ρυθμίσεις. Ο πιστωτής θα πρέπει να απαντά μέσα σε τρεις μήνες και ολόκληρη η διαδικασία να ολοκληρώνεται το αργότερο σε έξι. Έτσι επιχειρείται να μπει τέλος στις περιπτώσεις όπου ένας δανειολήπτης περιμένει για μήνες χωρίς να γνωρίζει εάν θα πάρει τελικά πρόταση ρύθμισης.
Σημαντική είναι και η προστασία όσων έχουν ήδη ρυθμίσει τα χρέη τους
Σημαντικό θεωρείται και το πλαφόν 15% στην προκαταβολή. Μέχρι σήμερα υπήρχαν περιπτώσεις στις οποίες ζητούνταν πολύ μεγαλύτερα ποσά, με αποτέλεσμα η ρύθμιση να είναι απαγορευτική από την πρώτη ημέρα για έναν οικονομικά πιεσμένο οφειλέτη.
Ένα ακόμη δυνατό «όπλο» για τον πολίτη είναι το πάγωμα των τόκων όταν ο πιστωτής ή ο servicer δεν του δίνει εγκαίρως πλήρη στοιχεία για το χρέος του. Ο οφειλέτης θα πρέπει να γνωρίζει τι ακριβώς χρωστά, πώς προέκυψε το ποσό, πόσο είναι το κεφάλαιο, πόσοι οι τόκοι και ποιες άλλες χρεώσεις έχουν προστεθεί. Εάν τα στοιχεία δεν δοθούν μέσα στην προβλεπόμενη προθεσμία, η οφειλή σταματά να τοκίζεται μέχρι να δοθούν.
Σημαντική είναι και η προστασία όσων έχουν ήδη ρυθμίσει τα χρέη τους και πληρώνουν κανονικά. Όσο η ρύθμιση τηρείται, δεν θα μπορούν να προχωρούν μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης. Εάν αυτό παραβιαστεί, προβλέπεται ακυρότητα της πράξης, αλλά και πίστωση πέντε μηνιαίων δόσεων υπέρ του οφειλέτη.
Οι αλλαγές αυτές, όπως σημειώνουν παράγοντες της αγοράς, μπορούν πράγματι να βοηθήσουν όσους θέλουν να βρουν λύση και να πληρώσουν τα χρέη τους. Δεν πρόκειται, όμως, να αλλάξουν πολλά για όσους απλώς κερδίζουν χρόνο, αποφεύγουν συστηματικά την επικοινωνία ή κρύβονται από τους πιστωτές.
Ο άγνωστος «Χ» είναι τι θα γίνεται όταν παραβιάζονται οι νέοι κανόνες. Νομικοί κύκλοι τονίζουν ότι τα μέτρα προστασίας πρέπει να ενεργοποιούνται αυτόματα και όχι να αναγκάζεται κάθε φορά ο πολίτης να τρέχει στα δικαστήρια για να βρει το δίκιο του. Γιατί εάν χρειάζονται χρόνια δικαστικών διαδικασιών για να εφαρμοστεί μια προστασία που προβλέπει ο νόμος, τότε μεγάλο μέρος της αξίας της χάνεται.
