Ένα φορολογικό πρόστιμο που ξεκίνησε από σχεδόν 49 τόνους ελαιόλαδο οι οποίοι βρέθηκαν «παραπάνω» στις δεξαμενές ενός ελαιοτριβείου ακύρωσε η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), βάζοντας τέλος –τουλάχιστον σε αυτό το στάδιο– στη διαμάχη της επιχείρησης με τη ΔΟΥ Καλαμάτας.
Η υπόθεση ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2024, όταν κλιμάκιο της ΔΟΥ Καλαμάτας πήγε για έλεγχο σε ελαιοτριβείο. Οι ελεγκτές μέτρησαν το ελαιόλαδο που υπήρχε στις δεξαμενές και συνέκριναν την ποσότητα με εκείνη που προέκυπτε από τα βιβλία της επιχείρησης. Εκεί εντόπισαν μεγάλη διαφορά. Στα χαρτιά εμφανίζονταν 109.995 κιλά ελαιόλαδο, ενώ στις δεξαμενές μετρήθηκαν 159.854 κιλά. Με απλά λόγια, βρέθηκαν σχεδόν 50 τόνοι περισσότεροι από όσους δικαιολογούσαν τα λογιστικά στοιχεία. Η αξία αυτής της διαφοράς υπολογίστηκε αρχικά σε περίπου 374.000 ευρώ.
Μετά τις εξηγήσεις και τα στοιχεία που προσκόμισε η επιχείρηση, η διαφορά περιορίστηκε στα 48.928 κιλά, αξίας 366.963 ευρώ. Η εφορία θεώρησε ότι αυτή η ποσότητα είχε αγοραστεί από παραγωγούς χωρίς να υπάρχουν τα απαραίτητα παραστατικά και τελικά επέβαλε πρόστιμο, επειδή η επιχείρηση δεν είχε λάβει, ζητήσει ή εκδώσει το σχετικό τιμολόγιο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η εταιρεία δεν αποδέχθηκε το πρόστιμο και προσέφυγε στη ΔΕΔ. Υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι ο υπολογισμός της ποσότητας του ελαιολάδου δεν ήταν σωστός και ότι η ΔΟΥ είχε κάνει λάθος στην ποσότητα που χρησιμοποίησε ως αρχικό απόθεμα.
Η ΔΕΔ τελικά δικαίωσε την επιχείρηση, αλλά το κρίσιμο σημείο ήταν ο τρόπος με τον οποίο είχε «δεθεί» η παράβαση από τον φορολογικό έλεγχο. Όπως αναφέρει η απόφαση, όταν η εφορία επιβάλλει πρόστιμο για μη έκδοση φορολογικών στοιχείων, πρέπει να προσδιορίζει συγκεκριμένα πόσα παραστατικά δεν εκδόθηκαν και ποια πραγματικά περιστατικά αποδεικνύουν την παράβαση. Δεν αρκεί ένα συμπέρασμα που προκύπτει κατά προσέγγιση.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο έλεγχος έκανε λόγο για μη έκδοση «τουλάχιστον ενός» φορολογικού στοιχείου, χωρίς όμως να αναφέρει με ακρίβεια πόσα παραστατικά έλειπαν. Παράλληλα, δεν προσδιορίστηκε πότε ακριβώς έγινε η κάθε παράβαση ούτε ποιες ήταν οι συγκεκριμένες συναλλαγές για τις οποίες δεν εκδόθηκαν παραστατικά. Αυτό ήταν και το σημείο που έκρινε την υπόθεση. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, με τα στοιχεία που υπήρχαν στον φάκελο, η παράβαση δεν μπορούσε να θεωρηθεί επαρκώς στοιχειοθετημένη και έκανε δεκτούς τους ισχυρισμούς της εταιρείας.
