Σαφές μήνυμα για τα όρια της ενδικοφανούς προσφυγής στέλνει νέα απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ, ξεκαθαρίζοντας ότι προσφυγές που αφορούν το στάδιο της είσπραξης δημοσίων εσόδων δεν εξετάζονται επί της ουσίας. Η υπόθεση αφορούσε επιχείρηση που επιχείρησε να αμφισβητήσει ενέργειες της φορολογικής διοίκησης σχετικά με την εκτέλεση δικαστικής απόφασης και την επιστροφή ποσών. Παρά το γεγονός ότι η εταιρεία επικαλέστηκε μη πλήρη συμμόρφωση της διοίκησης με το διατακτικό δικαστηρίου, η ΔΕΔ δεν προχώρησε σε εξέταση των ισχυρισμών της.
Στην απόφασή της, η Υπηρεσία υπογραμμίζει ότι η ενδικοφανής προσφυγή αφορά αποκλειστικά πράξεις που σχετίζονται με τον προσδιορισμό φόρου ή προστίμων. Αντίθετα, πράξεις ή ενέργειες που εντάσσονται στο στάδιο της είσπραξης –όπως κατασχέσεις, βεβαιώσεις ή ενέργειες συμμόρφωσης με δικαστικές αποφάσεις– δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της διαδικασίας αυτής .
Κρίσιμο στοιχείο της απόφασης αποτελεί η επισήμανση ότι ακόμη και η άρνηση της διοίκησης να συμμορφωθεί με δικαστική απόφαση δεν συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη, αλλά ενέργεια πληροφοριακού χαρακτήρα, η οποία δεν μπορεί να προσβληθεί μέσω ενδικοφανούς προσφυγής. Ως εκ τούτου, τέτοιου είδους διαφορές πρέπει να επιλύονται με τα κατάλληλα ένδικα βοηθήματα ενώπιον των δικαστηρίων.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Παραδείγματα
Χαρακτηριστικά παραδείγματα υποθέσεων που εμπίπτουν στο στάδιο της είσπραξης δημοσίων εσόδων και, συνεπώς, δεν μπορούν να εξεταστούν μέσω ενδικοφανούς προσφυγής, είναι τα εξής:
Πρώτον, η επιβολή κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, όπως σε τραπεζικό λογαριασμό ή σε μισθώματα που καταβάλλονται από ενοικιαστή. Σε αυτή την περίπτωση, ο φορολογούμενος δεν μπορεί να προσφύγει στη ΔΕΔ για να αμφισβητήσει την κατάσχεση, καθώς πρόκειται για μέτρο είσπραξης και όχι για πράξη προσδιορισμού φόρου.
Δεύτερον, η ταμειακή βεβαίωση οφειλής και οι συναφείς προσαυξήσεις ή τόκοι καθυστέρησης. Αν ο φορολογούμενος θεωρεί ότι το ποσό έχει υπολογιστεί λανθασμένα στο στάδιο της είσπραξης, δεν μπορεί να ζητήσει επανεξέταση από τη ΔΕΔ, αλλά πρέπει να προσφύγει στα αρμόδια δικαστήρια με τα κατάλληλα ένδικα μέσα.
Τρίτον, η μη συμμόρφωση της διοίκησης με δικαστική απόφαση, όπως στην περίπτωση επιστροφής χρημάτων. Ακόμη και αν ο φορολογούμενος θεωρεί ότι η διοίκηση δεν εκτέλεσε σωστά το διατακτικό, η σχετική διαφορά δεν εξετάζεται από τη ΔΕΔ, καθώς δεν πρόκειται για εκτελεστή διοικητική πράξη αλλά για ζήτημα εκτέλεσης που επιλύεται δικαστικά.
