Σε μια κίνηση που αναμένεται να αναδιαμορφώσει τις ισορροπίες στην παγκόσμια αγορά ενέργειας, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από τον ΟΠΕΚ και τη συμμαχία OΠΕΚ+ την 1η Μαΐου , προκαλώντας ισχυρό πλήγμα στη συνοχή του καρτέλ πετρελαιοπαραγωγών και στον άτυπο ηγέτη του, τη Σαουδική Αραβία.
Η απόφαση έρχεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για την παγκόσμια οικονομία, καθώς ο πόλεμος με το Ιράν έχει πυροδοτήσει σοβαρή ενεργειακή αναταραχή, επηρεάζοντας τις τιμές και τη διαθεσιμότητα πετρελαίου διεθνώς. Η αποχώρηση ενός ιστορικού μέλους του ΟΠΕΚ εκτιμάται ότι μπορεί να αποδυναμώσει την ικανότητα του οργανισμού να διατηρεί ενιαία στάση, σε μια περίοδο που ήδη δοκιμάζεται από γεωπολιτικές εντάσεις και διαφωνίες για τις ποσοστώσεις παραγωγής.
Ο υπουργός Ενέργειας των ΗΑΕ, Σουχάιλ Μοχάμεντ αλ Μαζρουέι, δήλωσε ότι η απόφαση ελήφθη έπειτα από ενδελεχή αξιολόγηση της ενεργειακής στρατηγικής της χώρας και των μελλοντικών της στόχων παραγωγής, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για «καθαρά πολιτική επιλογή». Όπως σημείωσε, η απόφαση δεν αποτέλεσε αντικείμενο διαβούλευσης με άλλες χώρες, περιλαμβανομένης της Σαουδικής Αραβίας.
Παρά τις ανησυχίες για πιθανές αναταράξεις στην αγορά, ο ίδιος εμφανίστηκε καθησυχαστικός, εκτιμώντας ότι ο αντίκτυπος θα είναι περιορισμένος, δεδομένων των ήδη υπαρχουσών πιέσεων στη διέλευση ενεργειακών φορτίων μέσω των Στενών του Ορμούζ — ενός κρίσιμου θαλάσσιου περάσματος μεταξύ Ιράν και Ομάν, από το οποίο διακινείται περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Η αποχώρηση των ΗΑΕ θεωρείται επίσης πολιτική νίκη για τον πρόεδρο των Ηνωμένες Πολιτείες, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει επανειλημμένα κατηγορήσει τον ΟΠΕΚ για χειραγώγηση των τιμών πετρελαίου και εκμετάλλευση της διεθνούς αγοράς.
Παράλληλα, η απόφαση φαίνεται να συνδέεται με τη δυσαρέσκεια των ΗΑΕ απέναντι στους περιφερειακούς συμμάχους τους, μετά από επανειλημμένες επιθέσεις που αποδίδονται στο Ιράν. Ο διπλωματικός σύμβουλος του προέδρου των ΗΑΕ, Ανουάρ Γκαργκάς, άσκησε δημόσια κριτική στις χώρες του Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου για την, όπως είπε, «ιστορικά αδύναμη» πολιτική και στρατιωτική τους στάση, εκφράζοντας απογοήτευση για την περιορισμένη στήριξη προς το Άμπου Ντάμπι.





























