Με μια απόφαση που ξεκαθαρίζει ένα αρκετά «μπερδεμένο» φορολογικό ζήτημα, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι δεν αρκεί απλώς ένας εξοπλισμός να είναι υποχρεωτικός από τον νόμο για να δίνει δικαίωμα επιστροφής (έκπτωσης) ΦΠΑ.
Η υπόθεση αφορούσε ένα νοσοκομείο στην Τσεχία, το οποίο, πέρα από τις βασικές ιατρικές υπηρεσίες (που συνήθως δεν έχουν ΦΠΑ), παρέχει και άλλες υπηρεσίες που έχουν ΦΠΑ, όπως εξετάσεις, μαθήματα ή έρευνες. Το νοσοκομείο υποστήριξε ότι αφού ο νόμος το υποχρεώνει να έχει συγκεκριμένο εξοπλισμό για να λειτουργεί, τότε τα έξοδα αυτού του εξοπλισμού πρέπει να θεωρούνται «γενικά έξοδα» και να μπορεί να παίρνει πίσω μέρος του ΦΠΑ.
Το Δικαστήριο όμως έβαλε «φρένο» σε αυτή τη λογική. Με απλά λόγια, είπε τα εξής: Αν αγοράζεις κάτι, δεν έχει σημασία μόνο ότι το απαιτεί ο νόμος. Σημασία έχει πώς το χρησιμοποιείς στην πράξη. Αν ο εξοπλισμός χρησιμοποιείται μόνο για υπηρεσίες που δεν έχουν ΦΠΑ (όπως οι βασικές ιατρικές πράξεις), τότε δεν μπορείς να πάρεις πίσω ΦΠΑ. Αν όμως χρησιμοποιείται και για υπηρεσίες που έχουν ΦΠΑ, τότε μπορείς να πάρεις πίσω ένα μέρος του ΦΠΑ, ανάλογα με το πόσο χρησιμοποιείται για αυτές.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το πιο σημαντικό σημείο της απόφασης είναι ότι κάθε περίπτωση πρέπει να εξετάζεται ξεχωριστά. Δεν υπάρχει αυτόματη απάντηση μόνο και μόνο επειδή ο εξοπλισμός είναι υποχρεωτικός για την άδεια λειτουργίας.
Με άλλα λόγια, το Δικαστήριο λέει: «Δεν αρκεί να το επιβάλλει ο νόμος – πρέπει να αποδεικνύεται ότι ο εξοπλισμός συνδέεται πραγματικά με δραστηριότητες που έχουν ΦΠΑ».
Η απόφαση αυτή έχει σημασία όχι μόνο για νοσοκομεία, αλλά και για κάθε επιχείρηση που κάνει και δραστηριότητες με ΦΠΑ και χωρίς ΦΠΑ, γιατί δείχνει ξεκάθαρα ότι η επιστροφή ΦΠΑ δεν είναι αυτόματη, αλλά εξαρτάται από τη χρήση των δαπανών στην πράξη.
