Η πολιτική και οικονομική αβεβαιότητα στη Γαλλία έχει φέρει στο προσκήνιο τον κίνδυνο αναταράξεων στις αγορές και τη συζήτηση γύρω από τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών της χώρας.
Ενόψει της ψηφοφορίας δυσπιστίας που αναμένεται στις 8 Σεπτεμβρίου, η γαλλική κυβέρνηση μειοψηφίας αντιμετωπίζει σοβαρές πιθανότητες ανατροπής, καθώς τα κόμματα της αντιπολίτευσης εμφανίζονται αποφασισμένα να καταψηφίσουν τα σχέδια για τον προϋπολογισμό του 2026.
Η αβεβαιότητα έχει ήδη αποτυπωθεί στα γαλλικά κρατικά ομόλογα, με το περιθώριο απόδοσης έναντι των γερμανικών τίτλων –που αποτελούν σημείο αναφοράς για την ευρωπαϊκή αγορά χρέους– να αγγίζει το υψηλότερο επίπεδο του έτους. Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι οι επενδυτές προεξοφλούν αυξημένο κίνδυνο, γεγονός που συνδέεται τόσο με την πολιτική αστάθεια όσο και με τη συνεχιζόμενη δημοσιονομική απόκλιση της χώρας από τους ευρωπαϊκούς κανόνες.
Η Γαλλία έχει δημοσιονομικό έλλειμμα που υπερβαίνει το 5% του ΑΕΠ. Ο στόχος για το επόμενο έτος είναι η μείωσή του στο 4,6%, επίπεδο που εξακολουθεί να απέχει σημαντικά από τις απαιτήσεις των Βρυξελλών. Η ανάγκη περιορισμού του χρέους και της εξυπηρέτησής του θεωρείται επιτακτική ώστε να διασφαλιστεί η αξιοπιστία της χώρας στις διεθνείς αγορές.
Σενάρια περί προσφυγής στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχουν ήδη διατυπωθεί στον δημόσιο διάλογο, προκαλώντας έντονες συζητήσεις. Ωστόσο, η εμπειρία δείχνει ότι το ΔΝΤ παρεμβαίνει κυρίως όταν μια χώρα αντιμετωπίζει άμεση αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους της ή σοβαρά προβλήματα στο ισοζύγιο πληρωμών. Στην περίπτωση της Γαλλίας, οι συνθήκες αυτές δεν ισχύουν.
Αντίθετα, το ζητούμενο παραμένει η πολιτική σταθερότητα και η ικανότητα εφαρμογής μιας αξιόπιστης δημοσιονομικής στρατηγικής. Η όποια κατάρρευση της κυβέρνησης ενδέχεται να προκαλέσει πρόσθετη αναταραχή, με ενίσχυση των πιέσεων στις αγορές και αύξηση του κόστους δανεισμού. Ταυτόχρονα, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και ειδικά η ΕΚΤ αναμένεται να παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, καθώς η Γαλλία αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της ευρωζώνης.
Τους επόμενους μήνες η διαχείριση του γαλλικού δημόσιου χρέους, η προσαρμογή του ελλείμματος και η εξασφάλιση πολιτικής συναίνεσης γύρω από τα οικονομικά μέτρα θα καθορίσουν όχι μόνο τη μεσοπρόθεσμη σταθερότητα της Γαλλίας, αλλά και την ευρύτερη εικόνα αξιοπιστίας της ευρωζώνης στις διεθνείς αγορές. Και η Ελλάδα δεν θα μείνει ανεπηρέαστη από τις εξελίξεις.
