Μπαράζ μετατροπών σε ατομικές των συμβάσεων των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, ενόψει των σχεδιαζόμενων αλλαγών στα εργασιακά και της αύξησης του κατώτατου μισθού, καταγράφουν οι υπηρεσίες του υπουργείου Εργασίας αλλά και της ΓΣΕΕ. Υπό την απειλή της απόλυσης και τον εφιάλτη της ανεργίας καλούνται εκβιαστικά οι εργαζόμενοι να αποδεχθούν ατομικές συμβάσεις μετατροπής βασικών όρων της εργασιακής σχέσης, όπως περικοπή ωρών εργασίας με ανάλογη ή μεγαλύτερη περικοπή αποδοχών.
Σύμφωνα με «Τα Νεα» όπως δήλωσε ο υπουργός Εργασίας Πάνος Σκουρλέτης, «καθημερινά έρχονται καταγγελίες ανώνυμες και επώνυμες στο προσωπικό μου e-mail ή τηλεφωνήματα στις υπηρεσίες του υπουργείου από εργαζομένους ότι υπάρχει ένα μπαράζ, μια προσπάθεια από μεγάλες και μικρές επιχειρήσεις ενόψει των αλλαγών που έχουν εξαγγελθεί από την κυβέρνηση στα ζητήματα που διέπουν τις εργασιακές σχέσεις οι οποίοι δουλεύουν υπό άλφα συνθήκες να μεταταγούν στο καθεστώς των ατομικών συμβάσεων εργασίας. Θα ελεγχθούν αυτές οι περιπτώσεις». Για να προσθέσει: «Θέλουμε να καλέσουμε, χωρίς να υποκαθιστούμε τον ρόλο των συνδικάτων, σήμερα τους ίδιους τους εργαζόμενους να αντισταθούν σε αυτές τις προσπάθειες. Πολύ σύντομα θα υπάρχει ένα νέο θεσμικό πλαίσιο το οποίο θα αποκαθιστά το κύρος των συλλογικών διαπραγματεύσεων, θα δίνει φωνή στους ίδιους τους εργαζόμενους. Το καθεστώς του μεσαίωνα στους εργασιακούς χώρους πρέπει να γίνει παρελθόν».
Σύμφωνα με το Κέντρο Πληροφόρησης Εργαζομένων και Ανέργων της ΓΣΕΕ, αυτές οι «ατομικές συμφωνίες» που επιβάλλονται από τον εργοδότη έχουν εξαιρετικά δυσμενή αποτελέσματα για τον εργαζόμενο, αφού ουσιαστικά μετατρέπουν τη μόνιμη, αορίστου χρόνου απασχόληση σε μερική ή σε «εκ περιτροπής» εργασία και οδηγούν στην απώλεια κατοχυρωμένων εργασιακών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. Το βασικό χαρακτηριστικό των περισσότερων «ατομικών συμφωνιών» είναι ότι δεν αναφέρεται ρητά η ημερομηνία λήξης τους και της αυτοδίκαιης και χωρίς άλλους όρους επαναφοράς στο πρότερο καθεστώς της εργασιακής σχέσης
Η τελευταία πενταετία, προκάλεσε πραγματική κατάρρευση των συλλογικών – κλαδικών συμβάσεων εργασίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2008, υπήρχαν 161 κλαδικές ή ομοιοεπαγγελματικές συμβάσεις εργασίας, που κάλυπταν σχεδόν το σύνολο των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα. Σήμερα, από αυτές τις 18 συμβάσεις που βρίσκονται εν ενεργεία, υπολογίζεται ότι καλύπτεται λιγότερο από το 15% του προσωπικού που εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα. Το υπόλοιπο 85% καλύπτεται είτε από επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας, είτε από ατομικές συμβάσεις.
Αποτέλεσμα είναι, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, να έχουν καταγραφεί περικοπές την τελευταία πενταετία, μέσω της υπογραφής 1.540 επιχειρησιακών συμβάσεων που κυμαίνονται από 10% έως 50% σε αρκετές περιπτώσεις. Μόνο την περσινή χρονιά, υπογράφηκαν 288 επιχειρησιακές συμβάσεις, από τις οποίες οι 150 συμβάσεις ήταν μεταξύ της επιχείρησης και του οικείου σωματείου και οι υπόλοιπες 138 ανάμεσα στις επιχειρήσεις και τις ενώσεις προσώπων που έχουν συσταθεί. Συνολικά, 190 επιχειρησιακές συμβάσεις προέβλεψαν σταθερές αποδοχές, χωρίς μειώσεις, αλλά ούτε και αυξήσεις, σε 67 συμβάσεις συμφωνήθηκαν περικοπές αποδοχών και σε άλλες 31 συμβάσεις καταγράφηκαν αυξήσεις.
Την ίδια στιγμή, οι ατομικές συμβάσεις εργασίας, κάνουν θραύση στην αγορά εργασίας, ξεπερνώντας κατά πολύ ακόμα και αυτές τις επιχειρησιακές συμβάσεις. Χωρίς να μπορεί να γίνει απόλυτη καταγραφή του συνόλου των ατομικών συμβάσεων, υπολογίζεται ότι η συντριπτική πλειονότητα των ατομικών συμβάσεων, προκαλούν μετατροπή της εργασιακής σχέσης, από πλήρους απασχόλησης, σε μερικής ή εκ περιτροπής. Όπως φαίνεται από τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, περίπου οι μισές νέες συμβάσεις που υπογράφονται πια είναι ευέλικτων μορφών εργασίας, δηλαδή μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης.
