Η ρύθμιση αφορά τόσο φυσικά όσο και νομικά πρόσωπα, και έχει στόχο τη συγκράτηση του κόστους εξυπηρέτησης των ρυθμισμένων χρεών, σε μία περίοδο όπου τα επιτόκια στην ευρωζώνη παραμένουν σε υψηλά επίπεδα.
Σύμφωνα με την τροπολογία, τα επιτόκια που ισχύουν για τις δόσεις ρυθμισμένων, βεβαιωμένων οφειλών διατηρούνται αμετάβλητα μέχρι και τις 31 Μαρτίου 2026, παραμένοντας στα επίπεδα που είχαν διαμορφωθεί έως τις 31 Μαρτίου 2024. Ειδικότερα, για τις ρυθμίσεις έως 12 δόσεις το επιτόκιο παραμένει στο 4,34%, ενώ για ρυθμίσεις άνω των 12 δόσεων παραμένει στο 5,84%.
Σε περιπτώσεις δεύτερης υπαγωγής σε ρύθμιση, έπειτα από απώλεια της αρχικής, τα επιτόκια διαμορφώνονται στο 5,84% για έως 12 δόσεις και στο 7,34% για περισσότερες από 12 δόσεις. Η ρύθμιση αυτή επιδιώκει να αποτρέψει την περαιτέρω οικονομική επιβάρυνση των φορολογουμένων, προσφέροντας σταθερότητα και προβλεψιμότητα στην αποπληρωμή των οφειλών τους.
Παραδείγματα
-Ένας φορολογούμενος έχει ληξιπρόθεσμη οφειλή 10.000 ευρώ και την εντάσσει σε ρύθμιση 12 δόσεων. Με επιτόκιο 4,34%, το επιπλέον κόστος από τόκους ανέρχεται περίπου σε 217 ευρώ για όλη τη διάρκεια της ρύθμισης. Αν είχε αυξηθεί το επιτόκιο –λόγω των συνθηκών στις αγορές χρήματος– το κόστος θα ήταν αισθητά μεγαλύτερο.
-Ένας ελεύθερος επαγγελματίας ρυθμίζει οφειλές ύψους 20.000 ευρώ σε 24 δόσεις.
Με το επιτόκιο να παραμένει στο 5,84%, το συνολικό επιτόκιο που θα πληρώσει θα κυμανθεί γύρω στα 1.200 ευρώ σε βάθος δύο ετών. Αν ίσχυαν τα αυξημένα επιτόκια της αγοράς, η επιβάρυνση θα μπορούσε να φτάσει ή να ξεπεράσει τα 1.600 ευρώ.
-Ένας πολίτης είχε αρχικά ρυθμίσει οφειλή 15.000 ευρώ σε 36 δόσεις, αλλά απώλεσε τη ρύθμιση λόγω μη καταβολής δόσεων.
Κατά τη δεύτερη υπαγωγή, το επιτόκιο αυξάνεται στο 7,34%. Έτσι, για το υπόλοιπο ποσό, η ετήσια επιβάρυνση αυξάνεται σημαντικά – σε σχέση με την πρώτη ρύθμιση – προσθέτοντας αρκετές εκατοντάδες ευρώ στο συνολικό κόστος εξόφλησης.
