Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) αναμένει ότι η παγκόσμια ανάπτυξη θα ανέλθει στο 3,2% τόσο εφέτος όσο και το 2025, σύμφωνα με την έκθεση για τις Παγκόσμιες Οικονομικές Προοπτικές (World Economic Outlook) που παρουσιάσθηκε σήμερα στην Ουάσιγκτον από τον οικονομικό σύμβουλο του ΔΝΤ Pierre-Olivier Gourinchas.
Ο Gourinchas δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι η μάχη κατά του παγκόσμιου πληθωρισμού έχει σε μεγάλο βαθμό κερδηθεί, αν και σε ορισμένες χώρες οι πιέσεις στις τιμές παραμένουν. Μετά την κορύφωση του πληθωρισμού στο 9,4% το τρίτο τρίμηνο του 2022, προβλέπεται να μειωθεί στο 3,5% έως το τέλος του 2025. Όπως είπε η πτώση του πληθωρισμού αποδίδεται στην αποκλιμάκωση των σοκ της πανδημίας και του πολέμου στην Ουκρανία, σε συνδυασμό με τη σφιχτή νομισματική πολιτική και την ομαλοποίηση της αγοράς εργασίας.
Κατά τον επικεφαλής οικονομολόγο του ΔΝΤ, η επάνοδος του πληθωρισμού σε επίπεδα κοντά στους στόχους των κεντρικών τραπεζών δημιουργεί τις προϋποθέσεις για αλλαγές στη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική. Ήδη, οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες έχουν αρχίσει να μειώνουν τα επιτόκια, ενώ οι αναδυόμενες αγορές αντιμετωπίζουν με μεγαλύτερη ευκολία τις πληθωριστικές πιέσεις. Ωστόσο, παρά τη μείωση των επιτοκίων, οι τιμές των υπηρεσιών παραμένουν υψηλές, γεγονός που καθιστά απαραίτητη την επιφυλακή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Παράλληλα, ο Gourinchas εστίασε στην ανάγκη για σταθεροποίηση του δημόσιου χρέους και ενίσχυση των δημοσιονομικών αποθεμάτων, καθώς και στη σημασία των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων για τη βελτίωση της παραγωγικότητας και της ανάπτυξης, παρά τις κοινωνικές αντιδράσεις.
Οι επιμέρους προβλέψεις του ΔΝΤ για την ανάπτυξη των μεγάλων οικονομικών διεθνώς έχουν ειδικό ενδιαφέρον.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η οικονομία προβλέπεται να κόψει ταχύτητα από το 2,8% το 2024, στο 2,2% το 2025. Η ανάπτυξη παραμένει ανθεκτική χάρη στην ισχυρή καταναλωτική δαπάνη και την ανάκαμψη σε βασικούς τομείς, αν και οι αυστηρότερες νομισματικές πολιτικές και εξωτερικοί παράγοντες αναμένεται να επιβραδύνουν τη δυναμική της οικονομίας.
Η ευρωζώνη, από την άλλη, παρουσιάζει πιο μέτριες προοπτικές ανάπτυξης, με ρυθμούς 0,8% το 2024 και 1,2% το 2025. Ειδικά η Γερμανία αναμένεται να σταθεροποιηθεί μετά τη συρρίκνωση του 2023, με μηδενική ανάπτυξη το 2024 και ελαφριά ανάκαμψη στο 0,8% το 2025.
Στη Γαλλία, η ανάπτυξη προβλέπεται να παραμείνει σταθερή στο 1,1% για τα έτη 2024 και 2025, με ισορροπημένη συνεισφορά από την εγχώρια κατανάλωση και τις δημόσιες επενδύσεις. Η Ιταλία, ωστόσο, αναμένεται να παρουσιάσει πιο αδύναμους ρυθμούς ανάπτυξης, με 0,7% το 2024 και 0,8% το 2025, επηρεασμένη από το υψηλό δημόσιο χρέος και την εξάρτηση από εξωτερικούς παράγοντες, όπως η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.
Η Ισπανία, σε αντίθεση με άλλες οικονομίες της ευρωζώνης, διατηρεί δυναμική ανάπτυξη με προβλεπόμενο ρυθμό 2,9% το 2024, ο οποίος θα υποχωρήσει ελαφρώς στο 2,1% το 2025.
Στην Ιαπωνία, οι προκλήσεις λόγω γήρανσης του πληθυσμού και αργής ανάκαμψης της εγχώριας ζήτησης προβλέπεται να οδηγήσουν σε μέτρια ανάπτυξη, με ρυθμούς 0,8% το 2024 και 1,2% το 2025.
Το Ηνωμένο Βασίλειο, μετά τις διαταραχές που προκάλεσε το Brexit, αναμένεται να ανακάμψει σταδιακά, με ρυθμούς ανάπτυξης 0,8% το 2024 και 1,2% το 2025, χάρη στις εξαγωγές και τις υπηρεσίες, αν και η αβεβαιότητα γύρω από το εμπόριο παραμένει.
Στον Καναδά, η οικονομία προβλέπεται να επεκταθεί κατά 2,9% το 2024 και να επιβραδυνθεί στο 2,1% το 2025, κυρίως λόγω της ισχυρής εγχώριας ζήτησης στους τομείς των κατοικιών και των υπηρεσιών. Ωστόσο, η μεταβλητότητα των τιμών του πετρελαίου παραμένει παράγοντας κινδύνου.
Η κινεζική οικονομία προβλέπεται να αυξηθεί κατά 4,8% το 2024 και 4,5% το 2025, σημειώνοντας σταδιακή επιβράδυνση από τους προηγούμενους υψηλούς ρυθμούς. Η Ινδία παραμένει μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες, με προβλεπόμενη ανάπτυξη 7,0% το 2024 και 6,5% το 2025, επωφελούμενη από ισχυρή εγχώρια ζήτηση και σημαντικές επενδύσεις σε υποδομές και τεχνολογία. Αντίστοιχα, η ρωσική οικονομία αναμένεται να παρουσιάσει ανάπτυξη 2,3% το 2024 και 2,0% το 2025, κυρίως λόγω της ανάκαμψης από τις κυρώσεις και των εσόδων από τις εξαγωγές ενέργειας, παρά τους συνεχιζόμενους γεωπολιτικούς κινδύνους
