Σύμφωνα με την ΕΣΕΕ στο σχέδιο νόμου περιλαμβάνονται τρεις διαφορετικές διαδικασίες για τη ρύθμιση των δανείων και χρεών:
Συμφωνία οφειλέτη και Πιστωτικού Ιδρύματος: Αφορά στη ρύθμιση του δανείου σε συνεννόηση με την Τράπεζα, με πρωτοβουλία του οφειλέτη – επιχειρηματία, ο οποίος καταθέτει την σχετική αίτηση. Η Τράπεζα μπορεί να ρυθμίσει τα χρέη εφόσον έχει τουλάχιστον το 50% των οφειλών της επιχείρησης ή εφόσον έχει τέτοιο ποσοστό των χρεών που μετά τη διαγραφή η επιχείρηση θα μείνει με δανεισμό που δεν θα ξεπερνά το 75% της καθαρής περιουσιακής της θέσης.
Ρύθμιση με απόφαση δικαστηρίου: Αφορά στη δυνατότητα μιας επιχείρησης να ζητήσει τη ρύθμιση των χρεών της από το δικαστήριο, εφόσον συγκεντρώσει τη σύμφωνη γνώμη τουλάχιστον του 50,1% του συνόλου των οφειλετών της.
Έκτακτη διαδικασία ειδικής διαχείρισης: Αφορά στη δυνατότητα των πιστωτών να ζητήσουν από το δικαστήριο να θέσει τον οφειλέτη σε «Έκτακτη διαδικασία ειδικής διαχείρισης», εφόσον αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 40% των οφειλών της επιχείρησης. Αυτή η διαδικασία θα μπορεί να ενεργοποιείται μόνο σε περίπτωση που ο οφειλέτης είναι σε κατάσταση παύσης πληρωμών. Εάν το δικαστήριο δεχθεί την αίτηση, ορίζεται ειδικός διαχειριστής ο οποίος αναλαμβάνει τη διαχείριση για την εκποίηση του συνόλου του ενεργητικού της επιχείρησης ή επί μέρους λειτουργικών συνόλων.
Η ΕΣΕΕ σημειώνει πως από τις προωθούμενες διατάξεις των πέντε κεφαλαίων και των είκοσι δύο άρθρων, προκύπτουν αρκετά θετικά σημεία, αλλά και εύλογα ερωτήματα που χρήζουν περαιτέρω διευκρινίσεων. Συγκεκριμένα , η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου σημειώνει πως άρθρα του νομοσχεδίου όπως διατυπώνονται στο προσχέδιο δημιουργούν εύλογα ερωτηματικά που θα χρειαστούν τις ανάλογες διευκρινίσεις, ώστε το τελικό κείμενο να καταστεί λειτουργικό και να εφαρμοστεί ουσιαστικά και ολοκληρωμένα από τους μικρομεσαίους της αγοράς. Όπως τονίζεται στην ανακοίνωση της ΕΣΕΕ:
Για το πρώτο είδος ρύθμισης που αφορά ένα μεγάλο ποσοστό μικρομεσαίων επιχειρήσεων (άρθρο 2 παρ. 5) αναφέρεται ότι οι τράπεζες παρέχουν την αιτούμενη διαγραφή «κατά τη διακριτική τους ευχέρεια», πράγμα που σημαίνει ότι είναι οι ίδιες που θέτουν τα κριτήρια και αναλόγως αποφασίζουν, όχι μόνο για το είδος της ρύθμισης αλλά και για την ένταξη του εκάστοτε αιτούντα στην εν λόγω ρύθμιση.
Από την ανάγνωση του προσχεδίου δεν προκύπτει σύνδεση των διατάξεών του με τον Κώδικα Δεοντολογίας των τραπεζών, ο οποίος περιέχει ευνοϊκές προβλέψεις για τους δανειολήπτες. Θεωρούμε ότι αυτή η σύνδεση είναι απαραίτητη για την επιτυχία της εφαρμογής του νομοσχεδίου.
Δεν διακρίνεται σαφής κατεύθυνση στο είδος των ρυθμίσεων των χρεών από τις τράπεζες. Αντίθετα, η υποχρέωση του αιτούντα να δηλώσει την καθαρή περιουσιακή του θέση δίνει τη δυνατότητα στις Τράπεζες να θέσουν ως κριτήριο τις περαιτέρω εξασφαλίσεις για την ένταξη του αιτούντα στη ρύθμιση.
Από τις διατάξεις δεν προκύπτει σε ποιο είδος οφειλής ή τραπεζικού προϊόντος αναφέρεται, εάν δηλαδή αφορά μόνο στα επαγγελματικά δάνεια ή εάν περιλαμβάνει άλλους τύπους δανείων που έχουν λάβει οι επιχειρήσεις, όπως για παράδειγμα τα δάνεια των σεισμοπλήκτων και πυρόπληκτων, αγροτών και τα δάνεια με εγγύηση ΤΕΜΠΜΕ/ΕΤΕΑΝ.
Στο άρθρο 2, παρ. 2δ θα πρέπει να διευκρινιστεί τι θα γίνει στην περίπτωση πολλαπλών χρηματοδοτικών ιδρυμάτων. Δηλαδή θα υπολογίζεται αθροιστικά το 75%.
Στην περίπτωση της απευθείας ρύθμισης με την τράπεζα και αναφορικά με τη δυνατότητα υπαγωγής σε 100 μηνιαίες δόσεις, αφού εγκριθεί το αίτημα από την Τράπεζα, δεν αναφέρεται ποιες ληξιπρόθεσμες οφειλές αφορά, απέναντι στο Δημόσιο ή στα Ταμεία; Επιπλέον, ο επιχειρηματίας που θα καταφέρει να ρυθμίσει τα χρέη του σε μία τράπεζα ενώ εκκρεμούν και άλλες οφειλές σε άλλα πιστωτικά ιδρύματα, θα έχει τη δυνατότητα να ενταχθεί στη ρύθμιση των 100 δόσεων.
Αναφορικά με το άρθρο 7 του Κεφ. 3, «Δικαίωμα αποζημίωσης πιστωτών», χρήζει περαιτέρω διευκρίνισης ή δεσμευτικότητα της ρύθμισης, αφού φαίνεται να δίνεται η δυνατότητα στους πιστωτές που δεν συναινούν, να ζητήσουν αποζημίωση.
Πρέπει να προκύπτει απόλυτη σύνδεση του Κώδικα Δεοντολογίας της Τράπεζας της Ελλάδος με τις ρυθμίσεις που θα προβούν οι συστημικές τράπεζες, ενώ η προθεσμία υπαγωγής της 30ης Ιουνίου 2014 για ένταξη στις "επιλέξιμες διαγραφές" των "επιλέξιμων οφειλετών" κρίνεται πολύ σύντομη και θα πρέπει να παρεκταθεί σε μεταγενέστερη ημερομηνία.
