Σημειώνει πως «τα ανεξόφλητα χρέη των κακοπληρωτών προς τη ΔΕΗ ξεπέρασαν τα 1,7 δισ. ευρώ και η εταιρεία είναι υποχρεωμένη να υπερασπιστεί την οικονομική της πολιτική, γιατί πλέον δεν μπορεί να καλύψει ούτε τις κοινωνικές υποχρεώσεις, που έχει αναλάβει έναντι του κοινού». Προειδοποιεί, δε, ότι «σε λίγο καιρό, η εταιρεία δεν θα μπορεί να προμηθεύεται καύσιμα για την παραγωγή ενέργειας».
Σήμερα, προσθέτει ο κ. Καραλευθέρης, ο όγκος των χρεών έχει φθάσει σε δυσθεώρητο ύψος. Ο επιμερισμός του χρέους έχει συγκεκριμένο προφίλ: Από το «άνοιγμα» των 1,7 δισ. ευρώ, περίπου 600 εκατ. είναι τα χρέη των οφειλετών με 100.000 ευρώ απλήρωτη κατανάλωση έκαστος. Πέραν αυτών υπάρχουν άλλοι από τη μεσαία κατανάλωση, όπως βιομηχανίες, καταστήματα, επιχειρήσεις ακόμη και ιδιώτες, που έχουν απλήρωτους λογαριασμούς 10.000 ευρώ και πλέον. Αυτοί μπορεί να μην πληρώνουν, είτε γιατί δεν μπορούν, είτε από άποψη. Ωστόσο, διατηρούν ένα υψηλό κόστος ζωής, πχ βίλα με πισίνα και ηλεκτροδοτική επιφάνεια παλαιότερων ετών.
Επίσης, υπάρχουν οι μεγαλοοφειλέτες, όπως είναι οι μεγάλοι βιομήχανοι της χώρας και μαζί τους μεγάλες κρατικές εταιρείες, όπως είναι η ΛΑΡΚΟ, η οποία -αν και κρατική- οφείλει στη ΔΕΗ περισσότερα από 220 εκατ. ευρώ. Κάθε χρόνο η συγκεκριμένη εταιρεία βάζει τη ΔΕΗ «μέσα» έξι εκατ. ευρώ, επικαλούμενη ότι δεν μπορεί να αντέξει τον ανταγωνισμό «γιατί έχει ακριβή τιμολόγηση του ρεύματος». Έτσι συνεχίζει να λειτουργεί χωρίς κανέναν εξορθολογισμό στην παραγωγή, ή την οικονομική δαπάνη προς τα στελέχη, τη στιγμή που παντού στον δημόσιο τομέα έχει σημειωθεί μείωση 40%.
Ως εκ τούτου, το ερώτημα που προκύπτει για την εταιρεία είναι πώς θα συντηρηθεί όλος αυτός ο μηχανισμός με αυτό το τεράστιο έλλειμμα.
Ο κ. Καραλευθέρης εξηγεί: «Με 1,7 δισ. θα μπορούσαμε να κατασκευάσουμε τέσσερις νέες μεγάλες αντιρρυπαντικής τεχνολογίας μονάδες να παράγουν ηλεκτρικό ρεύμα προς αντικατάσταση των παλαιών για να σταματήσουμε να πληρώνουμε ετησίως 300 εκατ. ευρώ ως πρόστιμο (περίπου η αξία ενός εργοστασίου). Η ΔΕΗ αναγκάζεται να δανείζεται από το εξωτερικό με υψηλότοκα δάνεια, αλλά αυτό δεν αρκεί. Πρέπει να πληρώνεται για την παραγωγή της».
Με δεδομένη την οικονομική δυσπραγία, συνεχίζει, η εταιρεία εφάρμοσε τα κοινωνικά οικονομικά τιμολόγια και πάρα πολλοί Έλληνες καταναλωτές πληρώνουν το μισό ρεύμα, απ΄ό,τι παλιότερα.
Προσθέτει: «Αντίστοιχη ευαισθησία αναμένουμε και από τον λαό. Είναι δυνατόν αθλητικές ομάδες να διαχειρίζονται τζίρους εκατομμυρίων, να πληρώνουν για έναν παίχτη 5,10,20 εκατ. ευρώ και την επόμενη ημέρα να λένε "δεν έχω να πληρώσω το ρεύμα"; Οι πρόεδροι κάνουν δημόσιες σχέσεις με τα λεφτά τής ΔΕΗ και οι εργαζόμενοι της εταιρείας δεν το ανέχονται πλέον. Δουλεύουν σε συνθήκες σκληρές. Για να γίνω κατανοητός αναφέρω ότι κάθε χρόνο πεθαίνουν από φυσιολογικό θάνατο και εργατικά ατυχήματα 200 συνάδελφοι. Οι προσλήψεις είναι λιγότερες και κάθε φορά καλούνται λιγότεροι συνάδελφοι να παράγουν ηλεκτρικό ρεύμα».
