Συγκεκριμένα, στις προσφυγές τους, οι εκπαιδευτικοί διαφόρων κλάδων (αισθητικής, κοινωνικής εργασίας, νοσηλευτικής, μαιευτικής, βρεφονηπιοκόμων, κ.λπ. ), υποστήριζαν πως η υπουργική απόφαση και οι σχετικές ρυθμίσεις του νόμου 4172/2013, είναι αντισυνταγματικές και δεν στηρίζονται σε ειδική μελέτη για τη διάγνωση της αναγκαιότητας κατάργησης των συγκεκριμένων ειδικοτήτων.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ, ωστόσο, με τις αποφάσεις της (3169 και 3170/2014), απέρριψε τις προσφυγές τους κρίνοντας, κατά πλειοψηφία, ότι κατάργηση των ειδικοτήτων τους και των οργανικών θέσεων τους που επέφερε το καθεστώς της διαθεσιμότητας, στηρίζεται σε κριτήρια συνδεόμενα με τις λειτουργικές και οργανικές ανάγκες της διοικήσεως και ως εκ τούτου δεν παραβιάζει τις διατάξεις του άρθρου 103 του συντάγματος περί μονιμότητας.
Ακόμη, η Ολομέλεια του ΣτΕ, έκρινε, ότι δεν παραβιάζονται οι διατάξεις του Συντάγματος περί ισότητας και αξιοκρατίας καθώς και εκείνες που αναφέρονται στην εκπαίδευση και στην αρχή της αναλογικότητας. Αντίθετα, η μειοψηφία δέχθηκε, ότι η απόφαση και ο νόμος 4172, αντίκεινται σε συνταγματικές διατάξεις καθώς δεν τεκμηριώνονται επαρκώς τα μέτρα της διοίκησης.
