Η πρώην υπουργός Εργασίας συνεχίζει:«Ο θεσμός των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας δέχεται συντριπτικά πλήγματα και στην ουσία καταργείται η δυνατότητα των εργαζομένων να διεκδικούν συλλογικά καλύτερους μισθούς και όρους εργασίας.
Οι επιχειρήσεις μπορούν να μην εφαρμόζουν τις κλαδικές συμβάσεις και να μειώνουν τους μισθούς που αυτές προβλέπουν, ενώ και σε τοπικό επίπεδο οι μισθοί των εθνικών κλαδικών συμβάσεων θα μπορούν να μειώνονται με τοπικές συμβάσεις. Έτσι, οι αρχές της επεκτασιμότητας των κλαδικών συμβάσεων και της ευνοϊκότερης για τον εργαζόμενο ρύθμισης, που επανέφερε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, καταργούνται ξανά από την κυβέρνηση της Ν.Δ.
Παράλληλα, με τις προϋποθέσεις που τίθενται καταργείται ουσιαστικά και το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στη διαιτησία για την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων. Στην πράξη οι εργαζόμενοι θα ζητούν την υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας, οι εργοδότες θα αρνούνται και τα πράγματα θα τελειώνουν εκεί. Χωρίς καμία άλλη επιλογή για τους εργαζόμενους.
Το νομοσχέδιο, επίσης, μειώνει το πρόστιμο για αδήλωτη εργασία και κλέβει τρεις μήνες ένσημα από κάθε εργαζόμενο που εντοπίζεται αδήλωτος. Παράλληλα, με τη μη υποβολή ΑΠΔ από τις επιχειρήσεις που έχουν ασφαλιστικές οφειλές, μεταφέρονται οι συνέπειες της εργοδοτικής ασυνέπειας στους εργαζόμενους, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με την απώλεια ασφαλιστικού χρόνου και ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
Πρόκειται για μια ξεκάθαρα εκδικητική για τους εργαζόμενους πολιτική. Το γεγονός, δε, ότι το σύνολο των αντεργατικών αυτών ρυθμίσεων περιλαμβάνεται σε «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο της κυβέρνησης μαρτυρά με τον πλέον σαφή τρόπο την αντίληψη της Ν.Δ. για την ανάπτυξη: Μια παρωχημένη «αναπτυξιακή αντίληψη» οδοστρωτήρα για μισθούς και εργασιακά δικαιώματα.
Στη Βουλή και στην κοινωνία θα αντιπαρατεθούμε με την πολιτική που επιδιώκει ανάπτυξη πάνω στα συντρίμμια της εργασίας».
