Το ελληνικό φορολογικό σύστημα, σύμφωνα με την έρευνα είναι περίπλοκο, αποτελεί εμπόδιο για την επιχειρηματικότητα, διευκολύνει τη φοροδιαφυγή και δεν είναι σταθερό. Βασίζεται σε υψηλούς φορολογικούς συντελεστές και ασφαλιστικές εισφορές που επιβάλλονται σε περιορισμένη φορολογική βάση. Τι πρέπει να γίνει; Μείωση των φορολογικών συντελεστών.
Ειδικότερα, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην έρευνα από το 2008 έως το 2015:
- οι έκτακτοι άμεσοι φόροι αυξήθηκαν κατά 94%.
-Τα έσοδα από φόρους στην περιουσία επταπλασιάστηκαν.
-Οι φόροι στην παραγωγή έφτασαν στο 16,1% του ΑΕΠ το 2015, από 12,7%.
Ωστόσο, στην 8ετία που αναφέρθηκε, ενώ το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 27% τα φορολογικά έσοδα του κράτους μειώθηκαν μόνο κατά 7%. Ο λόγος είναι απλός: Η φορολογία αυξήθηκε δραματικά.
Επιπλέον, η Ελλάδα σήμερα είναι τρίτη στη λίστα με τα κράτη-μέλη της ΕΕ με τις υψηλότερες ασφαλιστικές εισφορές, και μια από τις χώρες με τους υψηλότερους φορολογικούς συντελεστές.
Οι επιχειρήσεις φορολογούνται με εξαιρετικά υψηλό συντελεστή 29% όταν ο μέσος όρος της ΕΕ ήταν 22,5% το 2016. Ο συνολικός φορολογικός συντελεστής για τις επιχειρήσεις (με τις ασφαλιστικές εισφορές) φτάνει το 50,7% το 2017. Είναι υψηλότερος από τον αντίστοιχο στη Σουηδία (49%).
Το 2015 το 88,2% των φορολογούμενων, που δήλωναν εισοδήματα κάτω των 25.000 ευρώ ετησίως, πλήρωναν το 32,7% των φόρων. Το υπόλοιπο 11,8% πλήρωνε το 67,3% των φόρων. Η πλειοψηφία των ελεύθερων επαγγελματιών (71%) και σχεδόν όλοι οι αγρότες (93%) δηλώνουν εισοδήματα μικρότερα των 9.000 ευρώ ετησίως.
Παρά τους υψηλούς συντελεστές, οι φόροι εισοδήματος στην Ελλάδα αποτελούν μόνο το 21% των συνολικών εσόδων από φόρους και εισφορές. Τα περισσότερα έσοδα προέρχονται κυρίως από τους έμμεσους φόρους, όπως ο ΦΠΑ (41%), και από τις ασφαλιστικές εισφορές (35,2%).
Το 2015 ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων έφερε έσοδα ίσα με το 5,4% του ΑΕΠ -σχεδόν το μισό από ό,τι στις άλλες χώρες της ΕΕ.
Οι ερευνητές ανέπτυξαν έξι σενάρια διαφορετικών συστημάτων φορολογίας εισοδήματος με δημοσιονομικά ουδέτερο αποτέλεσμα. Ο καλύτερος συμβιβασμός όσον αφορά την οικονομική αποτελεσματικότητα από τη μια πλευρά και την οικονομική δικαιοσύνη από την άλλη επιτυγχάνεται στα σενάρια με ένα φορολογικό συντελεστή στο 20% ή δυο στο 20% και 25%, χαμηλότερη έκπτωση φόρου δηλαδή χαμηλότερο αφορολόγητο, μείωση του εταιρικού φορολογικού συντελεστή στο 20% το πολύ αλλά και ριζική αναμόρφωση του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας.
Ειδικότερα, οι προτάσεις των μελετητών περιλαμβάνουν:
• Τη μείωση του ύψους (σε 20%-25%) και του πλήθους (σε δύο το πολύ) των συντελεστών φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων.
• Τη δραστική μείωση του συντελεστή φορολογίας εισοδήματος νομικών προσώπων το πολύ σε 20%.
• Τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης με επανεξέταση επιχειρηματικών δαπανών που εκπίπτουν.
• Τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών.
• Τη μη επιβολή εκτάκτων ή πρόσθετων φόρων στα δηλωθέντα εισοδήματα.
• Την περαιτέρω διάδοση χρήσης του πλαστικού χρήματος και της ηλεκτρονικής τιμολόγησης.
• Την εντατικοποίηση των φορολογικών ελέγχων για την επιβολή κυρώσεων και την ταχεία επίλυση φορολογικών διαφορών.
• Την αξιολόγηση και απλούστευση της φορολογικής νομοθεσίας.
• Τη διοικητική αναδιοργάνωση των φορολογικών αρχών με την ενίσχυση του αριθμού των εργαζομένων στον φορολογικό έλεγχο.
• Τη δημιουργία ηλεκτρονικής φορολογικής διοίκησης.
